Jostabes
| Jostabes | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Hybride | ||||||||||||||||||
| Ribes ×nidigrolaria Rud.Bauer & A.Bauer (1989) | ||||||||||||||||||
![]() | ||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Jostabes of josta (Ribes ×nidigrolaria, Ribes nidigrolaria of Ribes nigrum × uva-crispa) is een gecultiveerde struik uit de ribesfamilie (Grossulariaceae). Jostabes is ontstaan uit een complexe kruising van zwarte bes (Ribes nigrum), kruisbes (Ribes uva-crispum) en worcesterbes (Ribes divaricatum). De naam is afkomstig van de Duitse triviale namen Schwarze Johannisbeere (zwarte bes) en Stachelbeere (kruisbes).
Kenmerken
Jostabes is een doornloze struik die een hoogte kan bereiken van 2 m. De plant bloeit in april met trossen. De bessen zitten met drie tot vijf bijeen en zijn rijp in juni en juli. Ze zijn dieprood tot zwart, circa 1,2 cm groot en hebben een smaak die gelijkt op wat zoetere zwarte bessen.
Kruisingen

De vroegste kruisingen tussen de soort Ribes succirubrum en verschillende kruisbessenrassen werd al in 1922 door de Duitser Erwin Baur gemaakt, die de bes Jochelbeere noemde. Het doel van de kruisingen was een meeldauwresistente bes te ontwikkelen. Jostabes is dan ook resistent tegen Amerikaanse kruisbessenmeeldauw (Sphaerotheca mors-uvae) en verder resistent tegen bessenrondknopmijt en zwartebessenroest (Cronartium ribicola).
Gebruik
Evenals bij de bessen van zwarte bes is het vitamine C-gehalte hoog. De bessen van jostabes worden gebruikt bij de bereiding van jam, marmelade en vruchtensappen, maar wordt ook vers gegeten. Jostabessen zijn goed te bewaren in de diepvriezer.
Rassen
- 'Caseille'
- 'Jochina'
- 'Jogranda'
- 'Jostine'
- 'Jocheline'
- 'Josta'

