Joseph Kessels
Joseph Willem Marie (Joseph) Kessels (1952) is een Nederlandse onderwijskundige die als hoogleraar Human Resource Development verbonden was aan de Universiteit Leiden, Universiteit Twente en de Open Universiteit. Hij is bekend van zijn theorie over het ontwerpen van leertrajecten en krachtige leeromgevingen.[1][2] Samen met Cora Smit startte hij in 1977 het onderzoeks- en adviesbureau Kessels & Smit, The Learning Company.
Levensloop
Kessels volgde de kweekschool in Roermond, waar hij in 1972 afstudeerde. Naast zijn werk studeerde hij zeven jaar later in 1979 af in de andragologie aan de Universiteit van Amsterdam met als specialisatie volwasseneneducatie en organisatiekunde. In 1993 promoveerde hij cum laude aan de Universiteit Twente onder begeleiding van prof. dr. Tjeerd Plomp op het proefschrift Towards design standards for curriculum consistency in corporate education, een onderzoek naar de ontwerpprincipes van bedrijfsopleidingen en werkgerelateerde leertrajecten.[3]
Tijdens zijn studie aan de universiteit van Amsterdam werkte Kessels eerst enige jaren als musicus. In 1975 werd hij ontwerper van educatieve programma’s en instructiefilms. Twee jaar later begon hij samen met Cora Smit het onderzoeks- en adviesbureau Kessels & Smit, The Learning Company waar hij zich richt op vraagstukken rond het ontwerpen van leertrajecten en beroepsopleidingen, het versterken van de leercultuur, de kenmerken van een lerende organisatie en het bevorderen van een leven lang leren. Van 1995 tot 2000 was hij bijzonder hoogleraar bedrijfsopleidingen aan de Universiteit Leiden[4]. In 2000 werd hij hoogleraar Human Resource Development aan de Universiteit Twente[5], en vanaf 2004-2006 was hij hier tevens decaan van de TSM Business School. Hij vervulde gastdocentschappen in onder ander Engeland (Durham University), China (Tjinghua en Fudan University) en India (Ahmedabad).[6] Vanaf 2011-2021 was hij tevens hoogleraar Educational leadership aan de Open Universiteit[7].
De Nederlandse Vereniging van HRD-professionals (NVO2) verleende hem in 1989 de eerste Opleidingsonderscheiding. Van de Twentse studenten kreeg hij in 2000 de Universitaire Onderwijsprijs, en hij is benoemd als Advisor of the Korean Professional Management Academy in Seoul.
Werk
Kessels onderzoeksinteresse ligt op het gebied van de kenmerken van krachtige leeromgevingen, kennisproductiviteit, innovatie, sociaal kapitaal en de interactie tussen leren, gespreid leiderschap en autonomie.[8]
Andragologie
Andragologie is volgens Kessels op de eerste plaats een interventie-wetenschap, die zich zou moeten richten op emancipatie.[6] Hiermee bedoelt Kessels, dat interventies erop gericht dienen te zijn om deelnemers hun vermogen tot zelfsturing te laten ontwikkelen. De andragoog dient naast de technisch-rationele zaken, ook oog te hebben voor de sociale en relationele zaken. Twee zaken staan in de andragologie centraal:
- "Het eerste is het leren van individuele volwassenen. Dat leren gebeurt altijd in betekenisvolle verbindingen, in groepen. Het social capital is een belangrijke factor en een voorwaarde om te leren. Het gaat om het individu dat betekenisvolle verbindingen aangaat met de omgeving. Het gaat om denken in de sociale samenhang.
Het tweede is andragologie als interventiewetenschap. De interventie moet zich richten op persoonlijke talentontwikkeling en moet dus gedefinieerd worden vanuit het subject. Kessels noemt als zwak punt van de theoretische andragologie tot nu toe, dat zij zich te veel met bespiegelingen bezig heeft gehouden en te weinig met het omzetten in handelingen. Voor dat laatste moeten uitgangspunten en een normatieve kader geëxpliciteerd worden..."[6]
Kennisproductiviteit
De term kennisproductiviteit is afkomstig van Kessels. Hij introduceerde dit begrip om zich af te zetten tegen de hype rond kennismanagement midden jaren 90, om te benadrukken dat kennis niet valt te managen.
Kessels was van mening dat "kennismanagement een anachronisme zal blijken te zijn". Het enige wat het management kan doen is het creëren van een stimulerende leeromgeving. Als leidraad voor de inrichting hiervan, ontwikkelde Kessels het zogenaamde "corporate curriculum".[9][10]
Publicaties
- 1987. Richtlijnen voor de praktijkbeoordeling. (Red.) Leiden: Spruyt, Van Mantgem & De Does
- 1989. Opleidingskunde: een bedrijfsgerichte benadering van leerprocessen. Met C.A. Smit. Deventer: Kluwer Bedrijfswetenschappen.
- 1991. Omgaan met lastige groepen. 's-Gravenhage: Delwel
- 1993. Towards design standards for curriculum consistency in corporate education. Proefschrift Enschede
- 1996. Succesvol ontwerpen: curriculumconsistentie in opleidingen. Deventer: Kluwer Bedrijfswetenschappen.
- 1998. Opleiders in organisaties: capita selecta: studenteneditie (1989-1997). Hoofdred. met C.A. Smit. Deventer: Kluwer BedrijfsInformatie
- 2001. Verleiden tot kennisproductiviteit. Inaugurele rede Universiteit Twente, Enschede.
- 2001. Human resource development: organiseren van het leren. Met Rob Poell (red.). Alphen aan den Rijn: Samsom
- ↑ Joitske Hulsebosch en Sibrenne Wagenaar (1996). En Nu Online. p.260. Deze publicatie roemt met name Kessels Succesvol ontwerpen: curriculumconsistentie in opleidingen uit 1996 als een rijke informatiebron.
- ↑ Ruijters, Schut & Simons, Manon, Rika & Robert-Jan (2021). Canon van leren & ontwikkelen: 50 concepten en hun grondleggers. Boom, p. 107-117. ISBN 9789462764071.
- ↑ Kessels, J.W.M. (1993). Towards design standards for curriculum consistency in corporate education. Doctoral dissertation University of Twente.
- ↑ Kessels, J.W.M. (1996). Het Corporate Curriculum. Oratie. 23 februari Rijksuniversiteit Leiden. 35 p.
- ↑ Kessels, J.W.M. (2001). Verleiden tot kennisproductiviteit. Inaugurele rede, 8 februari 2001. Enschede: Universiteit Twente.
- 1 2 3 Joseph Kessels[dode link] curriculum vitae, 2007. Bezien 6 augustus 2011.
- ↑ Kessels, J.W.M. (2012). Leiderschapspraktijken in een professionele ruimte. Inaugurele rede, 30 maart 2012. Heerlen: Open Universiteit – Ruud de Moor Centrum.
- ↑ Ilse Engwird (2011) "Werken is leren en leren is werken: Interview met Joseph Kessels". In: TvOO maart 2011 nr. 1. p.79-83.(bron)
- ↑ Bob Garvey, Bill Williamson (2002) Beyond knowledge management: dialogue, creativity and the corporate curriculum. p.48
- ↑ Lesley Kydd, Lesley Anderson, Wendy Newton (2003). Leading people and teams in education. p.73