Jose Laurel V
| Jose C. Laurel V | ||||
|---|---|---|---|---|
| Geboren | 17 september 1944 | |||
| Overleden | 27 januari 2024 | |||
| Politieke functies | ||||
| Gouverneur van Batangas | ||||
| Overige functies | ||||
| Ambassadeur in Japan | ||||
| ||||
Jose "Joey" C. Laurel V (17 september 1944 - 27 januari 2024) was een Filipijns ambassadeur, politicus en topfunctionaris. Laurel was Filipijns ambassadeur in Japan van 2017 tot 2022. Eerder was Laurel gouverneur van Batangas van 1980 tot 1988. Daarnaast bekleedde Laurel V topfuncties in het Filipijnse bedrijfsleven.
Biografie
Vroege levensloop
Jose Laurel V werd geboren op 17 september 1944 en is afkomstig uit een bekende Filipijnse familie. Zijn ouders waren Jose Laurel III en Beatriz Castillo. Laurel is een kleinzoon van José Laurel, president van de Tweede Filipijnse Republiek van 1943 tot 1945 tijdens de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog. In 1945 vlucht president Laurel met zijn familie en enkele andere Filipijnse politici die met de Japanners gecollaboreerd hadden, naar Japan. Daar werden ze later dat jaar gevangen genomen door de Amerikanen. President Jose P. Laurel en Laurel V's vader Jose Laurel III werden gevangen gehouden in een gevangenis in Yokohama en later overgebracht naar de Sugamo-gevangenis in Tokio. In juli 1946 keerden de Laurel's, met de nog geen tweejarige Laurel V, weer terug naar Manilla.
De Laurel-familie zou hun goede relatie met Japan altijd behouden. Zijn vader Jose Laurel III was van 1965 tot 1971 ambassadeur in Japan. Laurel V studeerde ondertussen aan De La Salle University in de Filipijnse hoofdstad Manilla. In 1967 voltooide hij een Bachelor of Science Bedrijfskunde en een Bachelor of Arts Sociale Wetenschappen. Ook voltooide hij een Master-opleiding Bedrijfskunde aan dezelfde universiteit.
Carrière in de politiek en het bedrijfsleven
Van 1980 tot 1988 was Laurel V gouverneur van Batangas. Hij was bij de verkiezingen van 1980 een van de slechts twee gekozen gouverneurs in de Filipijnen, die niet tot de partij van Ferdinand Marcos behoorde. De andere was Homobono Adaza van Misamis Oriental. Na de val van Marcos in 1986 bleef hij hierdoor ook nog aan als gouverneur, waar de meeste andere gouverneurs in het land door de nieuwe president Corazon Aquino werd vervangen.
Naast zijn politieke carrière was Laurel V vooral ook actief in het Filipijnse bedrijfsleven en bekleedde hij een reeks aan maatschappelijke functies. Zo was hij vicevoorzitter en voorzitter van de raad van bestuur van YKK Philippines, de Filipijnse tak van het Japanse bedrijf YKK, een fabrikant van ritsen en ander bevestigingsmateriaal. Ook was hij onder meer president van Jovir Trading Company, Inc, president van Trans U & L Insurance Agency, Inc., president-directeur van Philippine Ace Lines; vicepresident van Transworld Trading Co., Inc., vicepresident en CFO van Philippines Petrochemical Products, Inc, directeur en CFO van Larrgo Securities Company, directeur van de Santa Catalina Rural Bank en directeur en CFO van Express Tours. Ook was Laurel V voorzitter van de Regional Development Council van Regio IV en voorzitter van het Rode Kruis in Batangas. Daarnaast was hij nog actief als docent en universitair docent aan zijn alma mater, De La Salle University.
Ambassadeur in Japan
In 2016 werd Laurel door president Rodrigo Duterte, in navolging van zijn vader, genomineerd voor de post van ambassadeur van Japan. Het land is een van de belangrijkste handelspartners van de Filipijnen en is bovendien het land waarvan de Filipijnen het meeste ontwikkelingshulp ontvangen. Daarnaast is Japan, ook door de gunstige ligging, een belangrijke toeristische bestemming voor Filipino's. Na goedkeuring door de Commission on Appointments werd de aanstelling definitief en overhandigde Laurel op 9 juni 2017 zijn geloofsbrieven aan keizer Akihito.
Tijdens zijn periode als ambassadeur bracht president Duterte driemaal een officieel bezoek aan Japan. Van 29 tot 31 oktober 2027 had Duterte onder meer een ontmoeting met de nieuwe Japanse premier Shinzo Abe en werd hij ontvangen door keizer Akihito in het keizerlijk paleis. Tijdens een tweede ontmoeting van 29 mei tot 31 mei had hij wederom een ontmoeting met premier Abe. Dit bezoek baarde opzien in de Filipijnse media door uitspraken van ambassadeur Laurel dat Duterte zijn 16 kabinetsleden had meegenomen naar Japan als een beloning voor de succesvolle tussentijdse verkiezingen. Iets dat daarna werd ontkend door Malacañang. Later dat jaar, in oktober volgde nog een tweede bezoek aan Japan voor de kroning van de nieuwe Japanse keizer Naruhito. Duterte moest deze kroning uiteindelijk missen door rugklachten en in zijn plaats woonde zijn dochter Sara Duterte met Laurel de kroning bij.
Voor zijn levenslange inzet om de betrekkingen tussen de Filipijnen en Japan te verbeteren ontving Laurel in september 2022 een Grootlint van de Orde van de Rijzende Zon met Pauwlonia bloesems van de Japanse regering.
Laurel overleed in 2024 op 79-jarige leeftijd. Hij was getrouwd met Milagros Ereñeta en kreeg met haar vier kinderen. Hun zoon Rajo Laurel is een bekende Filipijnse ontwerper.
Bronnen
- Paterno R. Esmaquel II (5 oktober 2016), Duterte names journalist as ambassador to China, Rappler
- Pia Ranada (29 mei 2019), Japan trip not post-elections ‘reward’ for Duterte Cabinet – Malacañang, Rappler
- Elfren S. Cruz (3 augustus 2023), Ambassador Joey: Living up to the Laurel legacy, The Philipine Star
- Biografie Laurel, website van de Filipijnse ambassade in Japan