Jill Stolk

Jill Stolk
Algemene informatie
Geboortedatum	22 september 1949
Geboorteplaats	Hilversum
Overlijdensdatum	2 januari 2019
Overlijdensplaats	Den Haag
Doodsoorzaak	alvleesklierkanker
Wijze van overlijden	natuurlijke dood
Werk
Beroep	schrijver, columnist, yogaleraar, consultant
Werkgever(s)	NRC
Studie
School/universiteit	Koninklijk Conservatorium Den Haag, Universiteit van Amsterdam
Politiek
Politieke partij	GroenLinks
Persoonlijk
Talen	Nederlands
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Jilly (Jill) Stolk (Hilversum, 22 september 1949 – Den Haag, 2 januari 2019)^[1] was een Nederlands columniste, schrijfster, muziekconsulente en yogalerares. Haar Indische achtergrond deelde ze met onder anderen Marion Bloem, Adriaan van Dis, Ernst Jansz, Frans Lopulalan en Alfred Birney.

Stolk groeide op in Den Haag, alwaar ze opleiding genoot aan de Pedagogische Academie en het conservatorium. Tevens volgde ze nog een opleiding etnomusicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Stolk werd daarna muziekconsulent bij basisscholen en gaf privéles. Voorts schreef ze columns voor het NRC Handelsblad en schreef recensies over Indische literatuur voor de Haagsche Courant. In 2010 stond ze op de lijst van GroenLinks Den Haag, specialisatie onderwijs.^[2]

• 1983: Scherven van smaragd (uitgeverij Moesson); het boek was spraakmakend omdat ze inging op het ontkennen van de Indische komaf van de in Nederland gevestigde personen van Indisch komaf; zij zag dat echter wel terug in het minderwaardigheidsgevoel, uit de zon blijven om vooral niet donkerder te worden en de opvoeding van kinderen gebaseerd op bescheidenheid om niet op te vallen. Het stond in schril contrast met haar eigen ervaring; juist door zo te handelen werd zij slachtoffer van racisme en discriminatie (Moriaantje zo zwart als roet met haar in het midden gezet).
• 1984: Beste groeten uit de bajes (vraaggesprekken met gedetineerden in Haagse gevangenis)
• 1986: Onder de blauwe sarong
• 1988: Kleurverschil, gebundelde columns in het NRC Handelsblad
• 1992: De zwijgende vader; vraaggesprekken met gelijkgestemden tot stand gekomen via Kinderen uit de Vereniging Kinderen uit de Japanse Bezetting en de Bersiap 1941-1949 (KJBB)
• 1996: Indië van Alles. Alles (interviews met mensen van Indische komaf)
• 2000: Samen met Marga Helmisch: Daar stond ik dan in oma's laarzen (Iordens Viooldagen
• 2005: Indische portretten (voor manifestatie Indische zomer)

Stolk was dochter van Helena Agatha Gersen en Paul Stolk.^[3] Stolk was van de zogenaamde tweede-generatie. Haar vader had in een jappenkamp gezeten en wilde daar niets over kwijt. Stolk was door de jaren heen een terugkerende gast en bezoeker op de Pasar Malam Besar en Tong Tong Fairs. Stolk overleed na een lang ziektebed op 69-jarige leeftijd in een hospice aan alvleesklierkanker. Ze was nog bezig met een nieuwe roman en een nieuwe termijn yogalerares. Ze was sinds 2015 weduwe; het echtpaar had twee kinderen. Ze werd begraven of gecremeerd op Oud Eik en Duinen in Den Haag.