Jean Dybowski

Na zijn afstuderen gaf Dybowski les aan het ENSA in Grignon in tuinbouw. In 1892 werd hij inspecteur-generaal voor landbouw in de Franse koloniën. In Tunesië werd hij in 1896 directeur bevoegd voor Landbouw en Handel. Hij gaf daar ook les in koloniale landbouwkunde. Hij werd in 1899 professor aan het Institut national agronomique (INA) in Mandres waar hij zich specialiseerde in tropische gewassen. Hij stichtte in datzelfde jaar ook landbouwkundig station en koloniale tuin in Nogent. Daar organiseerde hij in 1907 de Exposition Internationale d'Agriculture Coloniale. In 1909 werd hij echter ontslagen uit zijn functie bij de koloniale tuin van Nogent. Hij bleef les geven aan het INA en werd in 1925 bovendien aangesteld als hoogleraar aan de landbouwschool van Lublin.

Dybowski werd in 1915 opgenomen als lid van de Académie d'agriculture.^[1]

In 1889 nam hij deel aan twee expeditie in Algerije, waarvan er een helemaal tot het zuiden van het land leidde. Daar bestudeerde hij de Toeareg en bracht hij de oases in de Sahara in kaart. Zijn optreden daar bracht hem onder de aandacht van het Comité de l'Afrique Française dat hem samen met Paul Crampel op een dubbele expeditie in Centraal-Afrika stuurde. In 1891-1892 leidde hij een expeditie die vanuit Frans-Congo via de Kongo en de Ubangi het Tsjaadmeer probeerde te bereiken.^[2] Onderweg stichtte hij twee Franse posten en hij verzamelde een rijke collectie aan planten en dieren en etnografische objecten. Van zijn expeditie schreef hij verslagen die gretig aftrek vonden in Frankrijk.^[3] In 1893-1894 verkende hij de kust van Gabon tussen Loango en Libreville.^[1]