Jan Hendrik Wesseling

Jan Hendrik Wesseling
Wesseling als luitenant-kolonel
Wesseling als luitenant-kolonel
Geboren 11 juni 1883
Hoofddorp
Overleden 26 januari 1942
Kamp Amersfoort
Land/zijde Vlag van Nederland Nederland
Onderdeel Artillerie
Dienstjaren 1899-1937
Rang Generaal-majoor

Jan Hendrik Wesseling (Hoofddorp, 11 juni 1883 - Kamp Amersfoort, 26 januari 1942) was een Nederlandse generaal-majoor der artillerie in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Biografie

Wesseling begon zijn militaire opleiding in 1899 aan de Cadettenschool, waarna hij in 1901 werd toegelaten tot de Koninklijke Militaire Academie te Breda. Hij voltooide deze opleiding in 1904 en trad daarop in dienst bij het wapen der artillerie van het KNIL. In de loop van zijn carrière diende hij op verschillende standplaatsen in Nederlands-Indië en bekleedde hij uiteenlopende functies binnen het artilleriewapen. Vanaf 1929 was Wesseling commandant van de Luchtafdeling van het KNIL, als opvolger van Paul François Hoeksema de Groot.[1]

In 1935 werd Wesseling benoemd tot generaal-majoor der artillerie. Zijn laatste functies waren inspecteur van de artillerie van het KNIL en hoofd van de IIIe afdeling van het Ministerie van Oorlog in Bandoeng. In mei 1937 ging hij met pensioen en vestigde hij zich in Nederland.[2]

Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werd Wesseling actief in het militaire verzet en was hij hoofd van de Ordedienst in Den Haag. In april 1941 werd hij door de Duitse bezetter gearresteerd en korte tijd vastgehouden in het Oranjehotel te Scheveningen. In augustus 1941 werd hij overgebracht naar Kamp Amersfoort, waar hij in januari 1942 overleed als gevolg van mishandeling en uitputting. Hij werd begraven op de Nederlandse Hervormde Begraafplaats in Wassenaar.[3]

Onderscheidingen

Bron