Jacob Dunnebier

.jpg)
Jacob Dunnebier (Breukelen, 5 september 1904 – Amsterdam, 11 januari 1988) was een Nederlandse architect.[1]
Professionele achtergrond
Al tijdens zijn militaire keuring was hij timmerman met een diploma van de ambachtsschool op zak. Later volgde in 1931 nog een diploma van de Vereniging voor Voortgezet en Hoger Bouwkunst-Onderwijs, een studie voor mensen die al de sector werkten. Dus tijdens zijn studie had hij al hij zijn eigen bedrijf of werkte in en om Amsterdam. Aan het begin van zijn carrière ontwierp hij veel sociale woningbouwcomplexen, waaronder de Krugerhof (1929), de Geuzenhof [2](1933/1939) en de Muzenhof (1939). Deze drie woningbouwprojecten werden door de aannemer Huibert van Saane[3] ontwikkeld en gebouwd. Voor de Geuzenhof en de Muzenhof werkte Dunnebier samen met architect Johannes F. Berghoef[4] en tuinarchitecte Mien Ruys[5].
Voor de Tweede Wereldoorlog ontwierp Dunnebier onder andere voor de HEMA een warenhuisfiliaal in de Linnaeusstraat, dat kenmerken vertoont van de Amsterdamse School en de Nieuwe Zakelijkheid. Tussen 1934 en 1939 realiseerde hij een serie woonhuizen in de Amsterdamse Westerstraat, die in 2006 op de gemeentelijke monumentenlijst zijn geplaatst.
Na de Tweede Wereldoorlog werd hij door de gemeente Amsterdam ingehuurd voor de wederopbouw.

Later ging hij een partnerschap aan met architect Ronstadt, waarin zij zich specialiseerden in de restauratie, renovatie en verbouwing van historische gebouwen. Onder de naam Dunnebier & Ronstadt realiseerde het team de restauratie van een zeventiende-eeuws klooster in Gouda, dat vervolgens werd gebruikt als woonruimte voor jongeren.
In Amsterdam restaureerden ze verschillende monumentale panden aan de Oude Schans, de Leidse Gracht, de Raamstraat en de Egelantiersgracht. In de Amsterdamse Jordaan renoveerden de architecten het zogenaamde Berro-complex en in St. Antoniesluis realiseerden ze de reconstructie van verschillende monumentale panden en het zogenaamde Leprozenpoortje.
Ook ontwierpen ze het congrescentrum Residence in Vinkeveen, bejaardentehuizen in Gouda en sociale woningbouw aan de Lijnbaansgracht en Anjeliersstraat in Amsterdam, maar ook een afwijkend nieuwbouwcomplex aan de Roomtuintjes.
Familie
Hij was zoon van Luutje de Groot en frogist Dirk Dunnebier. Hijzelf was sinds1931 getrouwd met Neeltje van Saane, zuster van de eerder genoemde bouwondernemer Huib van Saane. Hun dochter trouwde met haar studiegenoot aan de Gerrit Rietveldacademie kunstenaar Henk Huig; deze Lucie Huig-Dunnebier (geboren 1933) is bekend als textielkunstenaar met name op het vlak van quilts.[6][7]
- ↑ Dunnebier, Jacob. zoeken.nieuweinstituut.nl. Geraadpleegd op 12 november 2024.
- ↑ Schuller, Gerlinde, Het verhaal van Geuzenhof. Nieuwe Instituut (24 oktober 2024). Geraadpleegd op 12 november 2024.
- ↑ Fisher, Elizabeth (1968). Aspecten 40 jaar volkshuisvesting. Bouwbedrijf van Saane.
- ↑ (de) Bosch-Meyer, Jennifer, Nicht für die Ewigkeit. Universiteit Groningen (2016). Geraadpleegd op 13 november 2024.
- ↑ van Zoelen, Bart, "De besloten binnentuin Geuzenhof van de befaamde Mien Ruys is dit weekend openbaar", Het Parool, 6 juni 2024.
- ↑ Stadsarchief Amsterdam Archiefkaart Jacob Dunnebier (geraadpleegd 6 oktober 2025)
- ↑ Lucie Dunnebier in International Quilt Museum (geraadpleegd 6 oktober 2025)