Istres

Istres

Gemeente in Frankrijk
Situering
Regio	Provence-Alpes-Côte d'Azur
Departement	Bouches-du-Rhône (13)
Arrondissement	Istres
Kanton	hoofdplaats van Kanton Istres
Coördinaten	43° 31′ NB, 4° 59′ OL
Algemeen
Oppervlakte	113,73 km²
Inwoners (1 januari 2023)	44.292[1] (389 inw./km²)
Hoogte	0 - 120 m
Burgemeester	François Bernardini (18 mei 2020)
Overig
Postcode	13800
INSEE-code	13047
Website	Officiële website
Detailkaart
Locatie in Frankrijk Bouches-du-Rhône
Foto's
Porte d'Arles
Allée Jean Jaurès
Étang de l'Olivier
Portaal    Frankrijk

Istres is een gemeente in het Franse departement Bouches-du-Rhône in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur, maakt deel uit van het arrondissement Istres en is een van gemeenten van de nieuwe stad Ouest Provence. De gemeente telde 44.292 inwoners op 1 januari 2023.^[1]

Er is een belangrijke luchtmachtbasis, genaamd Istres - Le Tubé of ook BA125, met ICAO code LFMI.

Tussen de zesde en de eerste eeuw v.Chr. was er bewoning in het oppidum van Castellan, een versterkte plaats op een heuvel boven het meer Étang de l'Olivier. In de Romeinse tijd ontstond er een nederzetting aan de voet van die heuvel. Op de vlakte waren er landbouwondernemingen en er werden amforen geproduceerd. Deze nederzetting werd aan het begin van de derde eeuw verlaten.

Istres werd voor het eerst genoemd in 966. Er was toen al een feodaal kasteel op een iets zuidelijker gelegen heuvel. De kerk Notre-Dame de Beauvoir werd gebouwd op de fundamenten van het oude kasteel en de kasteelkapel. Vanaf de twaalfde eeuw hing de plaats af van de machtige familie Les Baux. In 1376 werden de goederen van François van Les Baux geconfisqueerd door de Franse koning en Istres viel toe aan het graafschap Provence. Rond die tijd werd de stadsmuur voltooid. In 1476 werd de heerlijkheid Istres verkocht aan Bertrand Foissard, een handelaar uit Aix. Het bleef in zijn familie tot 1609. In de zestiende en zeventiende eeuw kende de stad een economische bloeitijd; de stad leeft van zoutwinning, schapenteelt en landbouw. Er werden olijven, kersen en ook zijderupsen geteeld. In die tijd werd het oude centrum herbouwd. Vanaf de achttiende eeuw werd de oude stadsomwalling afgebroken.^[2]

In 1917 kwam er een luchtvaartschool in Istres die uitgroeide tot een luchtmachtbasis. Na de Tweede Wereldoorlog kwam er industrie in de gemeente. De stad zette in op toerisme en het oude centrum werd autovrij gemaakt.

De gemeente ligt tussen het Étang de Berre of het meer van Berre en de vlakte van de Crau. Naast het stadscentrum ligt ook een kleiner meer, het Étang de l'Olivier. Andere meren in de gemeente zijn Étang de Rassuen, Étang d'Entressen en Étang de Lavalduc.

De oppervlakte van Istres bedraagt 113,73 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 389,4 inwoners per km².

In de gemeente liggen de spoorwegstations Istres en Rassuen.

In 1765 telde de plaats 2157 inwoners. In 1901 waren dat er 3495. Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.^[3]

Zie de categorie Istres van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.