Isabelle Simonis

Isabelle Simonis
Geboortedatum	4 maart 1967
Geboorteplaats	Flémalle
Regio	Wallonië
Land	België
Partij	PS
Franse Gemeenschapsminister van Onderwijs van Sociale Promotie, Jeugd, Vrouwenrechten en Gelijke Kansen
Aangetreden	22 juli 2014
Einde termijn	3 december 2018
Regering	Demotte III
Voorganger	Évelyne Huytebroeck (als minister van Jeugd) Fadila Laanan (als minister van Gelijke Kansen) Marie-Martine Schyns (als minister van Sociale Promotie)
Opvolger	Jean-Claude Marcourt (als minister van Onderwijs van Sociale Promotie) Rachid Madrane (als minister van Jeugd) Rudy Demotte (als minister van Gelijke Kansen en Vrouwenrechten)
Functies
2003-2004	Federaal Staatssecretaris voor Gezin en Personen met een Handicap
Portaal    België Politiek

Isabelle Simonis (Ougrée, 4 maart 1967) is een voormalig Belgische politica voor de PS. Ze was onder meer minister in de Franse Gemeenschapsregering.

Simonis studeerde af als gegradueerde in de sociale communicatie en ging als bediende aan de slag bij de Socialistische Mutualiteiten. Daarna werd ze opbouwwerkster voor permanente vorming bij de Socialistische Vooruitziende Vrouwen (FPS), waar ze opklom binnen alle echelons. Ze werd adjunct-secretaris-generaal van de organisatie en volgde in juli 1999 Marie-José Laloy op als secretaris-generaal, hetgeen ze bleef tot in 2003. Daarnaast werd Simonis voorzitter van de jongerenbeweging Ampli-junior, voorzitter van de Federatie van Centra voor Gezinsplanning van de FPS, secretaris van de vzw FAM, de beweging voor permanente vorming verbonden aan de FPS, en voorzitter van de vaste vrouwencommissie binnen de Luikse federatie van de Franstalige socialistische partij PS. Ook werd ze lid van de Hoge Raad voor Permanente Vorming en ondervoorzitter van het Franstalig verbond van non-profitbedrijven.

Bij de federale verkiezingen van mei 2003 stond Simonis als laatste opvolger op de Senaatslijst van de PS, waarbij zij een sterke persoonlijke score van bijna 30.000 voorkeurstemmen neerzette. Dit bleef niet onopgemerkt door PS-voorzitter Elio Di Rupo, die haar bij de vorming van de regering-Verhofstadt II in juli 2003 aanstelde als staatssecretaris voor Gezin en Personen met een Handicap. Bij de verkiezingen van juni 2004 werd ze voor het arrondissement Luik verkozen tot lid van het Waals Parlement en van het Parlement van de Franse Gemeenschap. Een maand later, in juli 2004, nam ze ontslag uit de federale regering om voorzitter te worden van het Franse Gemeenschapsparlement. In oktober 2004 besloot ze reeds op te stappen, omdat er een interne nota was uitgelekt waarin stond dat haar kabinet met publiek geld een informatiebrochure wilde publiceren om migranten te stimuleren om hun stem uit te brengen bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006, met de bedoeling stemmen te ronselen voor de PS.^[1]

Na haar ontslag als parlementsvoorzitter bleef Simonis wel aan als parlementslid in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap, hetgeen ze bleef tot in juli 2014. In het Waals Parlement was zij van 2004 tot 2006 lid van de commissie Werk, Opleiding, Onderzoek, Nieuwe Technologieën en Telecommunicatie en van 2006 tot 2009 lid van de commissie Sociale Actie en Gezondheid en Economie, Werk, Buitenlandse Handel en Opleiding en in het Parlement van de Franse Gemeenschap zetelde ze van 2004 tot 2009 in de commissie Cultuur, Jeugd, Media en Bioscopen, van 2004 tot 2007 in de commissie Internationale Betrekkingen en Europese Aangelegenheden en van 2007 tot 2009 in de commissie Gezondheid, Sociale Zaken en Jeugdhulp. Vervolgens werd Simonis van juli 2009 tot juli 2014 fractievoorzitter voor haar partij in het Waals Parlement, waarbij ze woordvoerder werd van haar partij in alle belangrijke regeringsdossiers. Tezelfdertijd zetelde zij in de commissie Economie, Buitenlandse Handel en Nieuwe Technologieën. Vervolgens was Simonis van juli 2014 tot december 2018 minister van Onderwijs voor Sociale Promotie, Jeugd, Vrouwenrechten en Gelijke Kansen in de Franse Gemeenschapsregering.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 werd Simonis eveneens verkozen tot gemeenteraadslid van Flémalle. Ze werd onmiddellijk burgemeester van de gemeente, zij het van juli 2014 tot december 2018 titelvoerend ten tijde van haar ministerschap, waarbij haar partijgenoot Sophie Thémont optrad als waarnemend burgemeester. In december 2018 nam ze ontslag als minister om het burgemeesterschap van Flémalle opnieuw op te nemen. Vervolgens was ze tot september 2019 afgevaardigde van de Franse Gemeenschapsregering, bevoegd voor Gelijke Kansen en Vrouwenrechten.^[2] In december 2022 nam Simonis ontslag als burgemeester van Flémalle om aan de slag te gaan in de non-profitsector, al bleef ze tot het einde van de legislatuur in december 2024 wel actief als gemeenteraadslid.^[3] Sinds januari 2023 is Simonis adviseur op de centrale voor thuiszorgdiensten van de socialistische mutualiteit Solidaris.

Simonis was daarenboven van 2007 tot 2014 voorzitter van de Hoge Raad voor Steden, Gemeenten en Provincies van het Waals Gewest, van 2015 tot 2017 vicevoorzitter van de PS-federatie van het arrondissement Luik en van 2019 tot 2024 voorzitter van de raad van bestuur van Resa, de intercommunale voor gas- en elektriciteitsdistributie van de provincie Luik.

• (fr) Biografie Isabelle Simonis op connaitrelawallonie.be.
• Persoonlijke website