Blozende stinkvezelkop
| Blozende stinkvezelkop | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Inocybe haemacta (Berk. & Cooke) Sacc. (1887[1]) | ||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
De blozende stinkvezelkop (Inocybe haemacta) is een schimmel behorend tot de familie Inocybaceae. Hij vormt ectomycorrhiza en komt het meest voor bij hazelaar.[2] Hij komt voor in parken en plantsoenen.
De soort bevat psilocybine en psilocine.
Kenmerken
Uiterlijke kenmerken
- hoed
De hoed heeft een diameter van 14-65 mm.[3] Het hoedoppervlak is eerst glad en fijnkorrelig, daarna licht schilferend. De hoedkleur is in het centrum donker grijsgroenachtig.[2] Het hoedoppervlak heeft bruinachtige vezels op een lichtere achtergrond.[2] De hoed en de steel hebben blauwgroene verkleuring.
- lamellen
De lamellen (45–80, met 1–3 tussenlamellen) staan dicht opeen, zijn 3–7 mm breed, (nauw) aangehecht tot bijna vrij en kleuren van bleekbruin naar bruin, soms met een olijfgroene tint. Bij beschadiging ontstaan roodachtige plekken. De lamelrand is witachtig en vezelig tot vlokkig, later roodbruin verkleurend.[3]
- steel
De steel is 17–83 × 3–8(–10) mm, meestal recht, soms naar beneden versmald, stevig en witachtig, maar verkleurend naar bleek tot felroze, vooral aan de bovenzijde. Aan de basis is hij vaak grijsgroen tot donkergrijsgroen, soms bijna zwart. Het oppervlak is bovenaan fijn behaard en verder vezelig.[3]
- vlees
Het vlees is in de hoed wit, in het centrum bleek grijsgroen, in de steel rozig en aan de basis groenig tot donkergrijs, rood verkleurend bij blootstelling.[3]
- geur
Verse vruchtlichamen ruiken naar een paardenstal.
Microscopische kenmerken
De basidia zijn 4-sporig en meten 30-39 x 8-10 µm. De sporen zijn glad en meten (8—) 8.5—11,0 (-11,5) x (5,0-) 5,5-6,5 µm. De cystiden zijn meestal spoelvormig en hebben zeer dunne, soms golvende wanden. De pleurocystiden zijn dikwandig (ten hoogste circa 1,5 µm.) en meten (55—) 57—85 (—87) x (13-) 14-21 (-22) µm. De caulocystiden zijn afwezig of aanwezig aan de top kleine zone van slechts 2 mm en meten 30-39 x 8-10 µm. De paracystiden zijn clavaat, dunwandig en kleurloos.[3]
Verspreiding
De blozende stinkvezelkop komt in Nederland vrij zeldzaam voor. Hij staat op de niet rode lijst.[4]
Foto's
Steel en lamellen