Immunoprecipitatie

Immunoprecipitatie (IP of co-IP) is een techniek in de biochemie waarmee een specifiek eiwit of eiwitcomplex selectief uit een mengsel (zoals een cellysaat) kan worden geïsoleerd.^[1] Dit gebeurt met behulp van een antilichaam dat met hoge specificiteit aan het eiwit van interesse bindt. Het principe van immunoprecipitatie berust op de sterke en zeer precieze interactie tussen antilichaam en antigeen, waardoor het mogelijk wordt om een enkel eiwit uit een complex mengsel van cellulaire componenten te zuiveren en vervolgens verder te analyseren.

Het antilichaam wordt in de praktijk gekoppeld aan een vaste drager, zoals agarose-deeltjes (beads). Deze deeltjes zijn groot en zwaar genoeg om gemakkelijk van de rest van het mengsel te worden gescheiden door centrifugatie (of met behulp van een magneet). Op die manier kan het antilichaam, samen met het eraan gebonden doeleiwit, worden geïsoleerd.^[2] Uiteindelijk kan het geïsoleerde eiwit van de drager worden losgemaakt en opgevangen in een gewenste buffer en verder onderzocht, bijvoorbeeld via SDS-PAGE en Western blot.

Immunoprecipitatie wordt in onderzoekslaboratoria toegepast om eiwitten te zuiveren, de aanwezigheid van zeldzame eiwitten aan te tonen of interacties tussen verschillende eiwitten te bestuderen. In het laatste geval spreekt men van co-immunoprecipitatie (co-IP),^[3] waarbij een doelwit-eiwit samen met de eraan gebonden partners wordt geïsoleerd. IP is al een oude techniek in de biochemie en moleculaire biologie; het werd oorspronkelijk bedacht als een variatie van de kolom-affiniteitschromatografie.^[1]

• Eiwit-eiwitinteractie