Huib Ovaa

Huib Ovaa
Algemene informatie
Geboortedatum	18 december 1973
Geboorteplaats	Utrecht
Overlijdensdatum	19 mei 2020
Doodsoorzaak	prostaatkanker[1]
Wijze van overlijden	natuurlijke dood[2]
Werk
Beroep	academisch docent, biochemicus
Werkveld	Ubiquitine
Werkgever(s)	Universiteit Leiden, Leids Universitair Medisch Centrum, Harvard Medical School, Nederlands Kanker Instituut
Functies	Nederlands hoogleraar
Studie
School/universiteit	Universiteit Leiden, Universiteit Leiden
Academische graad	Doctor of Philosophy
Persoonlijk
Talen	Nederlands, Engels
Diversen
Lid van	Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging
Prijzen en onderscheidingen	KNCV Gouden Medaille (2011)[3]
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Huib Ovaa (Utrecht, 18 december 1973 – ?, 19 mei 2020) was een Nederlands biochemicus en gasthoogleraar.

Hij was zoon van Magdalena Maria Geertruida Catharina Reynders en Willem Ovaa. Hij had in Koraljka (Kori) een levensgezel. Het gezin verhuisde al snel naar Middelburg. Zuster Maggy Ovaa is eveneens werkzaam binnen de universitaire wereld (Una Europa, een Europese alliantie voor hoger onderwijsinstellingen).

Hij kreeg zijn vwo-opleiding dan ook aan het Stedelijke Scholengemeenschap Middelburg. Daarop volgde een studie chemie aan Universiteit Leiden (1993-1997). Daar promoveerde hij in 2001 met het proefschrift Olefin metathesis in carbohydrate chemistry: synthetic applications, waarvoor het onderzoek deels plaatsvond aan de Technische Universiteit Berlijn. Hij werd vervolgens postdoctoraal onderzoeker aan Harvard Medical School in Boston. Daarmee sloot hij zijn opleiding af. Hij probeerde een brug te slaan tussen chemie enerzijds en biologie anderzijds; hij was daarin voortrekker.

In 2004 begon hij zijn werkzaamheden voor het Nederlands Kanker Instituut; werkzaamheden die hij aanhield tot 2016. Dit breidde hij in 2012 uit met het gasthoogleraarschap bij Leiden Instituut voor Chemisch Onderzoek (LIC). Deze functies zou hij tot aan zijn dood bekleden. Zijn specialisme werd in de loop der jaren de werking van biomolecuul ubiquitine met onderzoek naar enzymen en enzymremmers, zijn bedrijfje verwees daar ook naar UbiQ.

Ovaa was sinds 1994 lid van de Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging (KNCV). In 2009 won hij de prijs van het Nederlandse Vereniging voor Biochemi en Moleculaire Biologie (NVBMB)), in 2011 gevolgd door de Gouden KNCV-Medaille.

Navrant is te noemen dat hij overleed aan prostaatkanker, waarvan in eerste instantie werd gedacht dat het een ontsteking was; de diagnose werd anders. Hij pakte wel de bestrijding van de kanker op, maar het mocht niet baten. Hij overleed op 46-jarige leeftijd en werd in kleine kring begraven/gecremeerd.