Heilongjiang

Provincie Heilongjiang
黑龙江省
Hēilóngjiāng Shěng
Provincie in China Vlag van China
Afkorting 黑 (pinyin: Hēi)
Oorsprong naam 黑 hēi - zwart
龙 lóng - draak
江 jiāng - rivier
"Hēilóngjiāngrivier"
Hoofdstad Harbin
Coördinaten 48°NB, 129°OL
Algemeen
Oppervlakte 460 000 km² (6e)
Inwoners
(2020)
(Geklasseerd 28e)
31.850.088
(69 inw./km²)
BNP (2003) 443 000 M RMB
(Geklasseerd 13e)  (BNP/inw. 10 181 RMB)
ISO 3166-2 CN-23
Politiek
Gouverneur Li Zhanshu (栗战书)
Overig
Website hlj.gov.cn
Portaal  Portaalicoon   China
Heilongjiang
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 黑龙江
Traditioneel 黑龍江
Pinyin Hēilóngjiāng
Jyutping (Standaardkantonees) hak1 lung4 gong1
Standaardkantonees Hák Lòng Kôóng
Yale (Standaardkantonees) hak1 lung4 gong1
Peng'im (Chaozhouhua) ? leng5 gang1
Minnanyu Hek-lêng-kang
Mindong Háik-lṳ̀ng-gŏng
Andere benamingen Heilungkiang (Post Systeem Pinyin)

Heilongjiang is een provincie in het noordoosten van China, die is vernoemd naar de rivier de Amoer, die in het Chinees de naam Hēilóngjiāng (Zwarte draak-rivier) draagt. Heilongjiang beslaat een gebied van 460.000 km², en heeft een inwoneraantal van 36.240.000 (officiële census). In het zuiden grenst zij aan de provincie Jilin, in het westen aan de autonome regio Binnen-Mongolië, en in het noorden aan Rusland. Samen met de provincies Jilin en Liaoning vormt Heilongjiang het historisch belangrijke gebied Mantsjoerije.

Bevolking

Bevolkingspyramide van de provincie.

De provincie heeft een zeer lage vruchtbaarheidsgraad van 0,76 in 2022 - vooral laag in de stad Jiamusi (gemiddeld 0,41 kinderen per vrouw).[1] In het jaar 2000 telde de provincie nog 38,07 miljoen inwoners, 20 jaar later waren dat er nog 31,8 miljoen. In 2022 was Heilongjiang de provincie met de laagste natuurlijke bevolkingsgroei in China: -0,575%.[2] Er wordt verwacht dat de bevolking in het verdere van de 21e eeuw snel zal afnemen. In 2020 was Heilongjiang de op drie na meest vergrijsde provincie van China: 23,22% van de bevolking was destijds 65 jaar of ouder (ruim 7,3 miljoen inwoners). Kinderen tot 15 jaar vormden slechts 10,32% van de bevolking (minder dan 3,3 miljoen inwoners).

In 2021 woonde ongeveer twee derde van de bevolking in steden (20,8 miljoen inwoners), terwijl een derde in dorpen op het platteland woonde (10 miljoen inwoners).

Geschiedenis

Heilongjiang als provincie werd in 1683 gecreëerd, tijdens het Kangxi- tijdperk van de Mantsjoe Qing-dynastie, vanuit het noordwestelijke deel van de provincie Jilin.

Volgens Europese bronnen uit de 18e eeuw en de Russische verslagen uit de jaren 1850 bevond de verste Qing-post zich bij Ulusu-Modon (Ulussu-Mudan) ( Chinees :乌鲁苏穆丹 Wūlǔsūmùdān), vlakbij de beroemde S-vormige meander van de Amoer. (De post bevond zich op de linkeroever (noord) van de rivier, die in 1860 door de Russen werd ingenomen.)

In dat jaar werd de Qing-regering gedwongen al het land voorbij de rivieren de Amoer en de Oessoeri af te staan aan het Russische Rijk, waardoor het Qing-rijk werd afgesneden van de Japanse Zee en Heilongjiang zijn huidige noordelijke en oostelijke grenzen kreeg. Tegelijkertijd werd Mantsjoerije door de Qing-regering opengesteld voor Han-Chinese migratie . Begin twintigste eeuw waren de Han-Chinezen, de dominante etnische groep in de regio geworden.

In 1931 vielen Japanse troepen Heilongjiang binnen. In 1932 voltooiden de Japanners de verovering van de provincie, die onderdeel werd van de Japanse vazalstaat Mantsjoekwo.

In 1945 trad de Sovjet-Unie toe tot de oorlog tegen Japan en bezette het grootste deel van Mantsjoerije. De Sovjets ontmantelden talloze industriële fabrieken voor transport naar de Sovjet-Unie. Tijdens de evacuatie gaven ze het gebied grotendeels over aan de Chinese communisten , die het gebruikten als uitvalsbasis voor de verovering van heel China tijdens de Chinese Burgeroorlog. Na de proclamatie van de Volksrepubliek China in 1949 werden de provinciegrenzen in het noordoosten gereorganiseerd. In 1952 werd de voormalige provincie Songjiang opgeheven en een deel ervan opgenomen in Heilongjiang. In 1954 werd de provinciehoofdstad verplaatst naar Harbin.

Klimaat

Een vochtig continentaal klimaat (Köppen Dwa of Dwb) overheerst in de provincie, maar gebieden in het uiterste noorden hebben een subarctisch klimaat (Köppen Dwc). De winters zijn streng, met een gemiddelde van −31 tot −15 °C in januari, en de zomers zijn kort en warm met een gemiddelde van 18 tot 23 °C in juli. De jaarlijkse gemiddelde neerslag bedraagt circa 400 tot 700 mm, sterk geconcentreerd in de zomer.

Steden in provincie Heilongjiang

Bestuurlijke indeling

Sofiakathedraal in de hoofdstad Harbin

Heilongjiang is verdeeld in één subprovinciale stad, elf stadsprefecturen en één prefectuur:

Nr. Naam Hanzi Hanyu Pinyin
Subprovinciale stad
1 Harbin 哈尔滨市 Hā'ěrbīn Shì
Stadsprefecturen
2 Daqing 大庆市 Dàqìng Shì
3 Hegang 鹤岗市 Hègǎng Shì
4 Heihe 黑河市 Hēihé Shì
5 Jiamusi 佳木斯市 Jiāmùsī Shì
6 Jixi 鸡西市 Jīxī Shì
7 Mudanjiang 牡丹江市 Mǔdānjiāng Shì
8 Qiqihar 齐齐哈尔市 Qíqíhā'ěr Shì
9 Qitaihe 七台河市 Qītáihé Shì
10 Shuangyashan 双鸭山市 Shuāngyāshān Shì
11 Suihua 绥化市 Suíhuà Shì
12 Yichun 伊春市 Yīchūn Shì
Prefectuur
13 Daxing'anling 大兴安岭地区 Dàxīng'ānlǐng Dìqū

Geboren

Zie ook

  • (zh) Website van de provincie Heilongjiang
Zie de categorie Heilongjiang van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.