Heilige-Drievuldigheidscollege
| Heilige-Drievuldigheidscollege | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Heilige-Drievuldigheidscollege op het uiteinde van de Leuvense Oude Markt | ||||
| Algemeen | ||||
| Directeur | dhr. Baeyens | |||
| Adres | Oude Markt 28, Leuven | |||
| Land | ||||
| Geschiedenis | ||||
| Opgericht | 1843 | |||
| Specifiek | ||||
| Inrichtende macht | Leuvense Katholieke Scholen aan de Dijle (LKSD) | |||
| Niveau | Secundair onderwijs | |||
| Aantal leerlingen | 1.043 (schooljaar 2019-2020)[1] | |||
| https://hdc-leuven.be/ | ||||
| ||||
Het Heilige-Drievuldigheidscollege is een katholieke school ingericht door de paters Jozefieten in het hartje van Leuven. De school had een basisschool die vanaf het schooljaar 2022-2023 gefaseerd is verdwenen.[2] De lagere scholen van Sint-Pieterscollege, Paridaens en het Heilige-Drievuldigheidscollege zijn al enige tijd gefusioneerd en bevinden zich nu allemaal op de campus van Paridaens. In de tweede en derde graad biedt deze school domeinoverschrijdende doorstroomrichtingen aan. Dit was het vroegere ASO.
Historiek
Wat voorafging
In de Diestsestraat stichtte Jean-Henri Aerts, priester van het aartsbisdom Mechelen, een jongensschool voor lager onderwijs in het jaar 1834. Deze school kende snel een toenemend aantal leerlingen. Aerts werd evenwel overgeplaatst naar de pastorie van Kortenberg. Kardinaal-aartsbisschop Sterckx sprak de jozefieten aan om de school over te nemen. In 1842 startten zij met onderwijs in een schoolgebouw dat te klein was.[3]
Jozefieten
Kanunnik Constant Van Crombrugghe, stichter van de Congregatie van de jozefieten, kocht een leegstaand pand van de familie Mosselman op de Oude Markt (1843).[4] Tussen 1797 en 1843 was het barokke gebouw voor allerlei handelsactiviteiten gebruikt. Voor het jaar 1797 was er een universitaire instelling van de Oude Universiteit Leuven met dezelfde naam gevestigd.[5] Ze herbouwden het leegstaande pand.
De hoofdingang van de school bevindt zich op het zuidelijke uiteinde van de Oude Markt. De achterzijde van de school bevindt zich aan het Pater Damiaanplein waar het stoffelijk overschot van de Heilige Damiaan van Molokai rust in de crypte van de Sint-Antoniuskapel. Aanvankelijk bleef het een school voor lager onderwijs, zoals in de Diestsestraat. Nadien werden er lessen gegeven voor jongens die zich voorbereidden op de handelshogeschool of de militaire school. In 1851 kwam er voor het eerst humaniora-onderwijs op vraag van Mgr de Ram, de rector van de universiteit.
De jozefieten beschikten in het Egenhovenbos in Heverlee sinds 1870 over een buitengoed voor de paters en leerlingen. Het werd tot 2010, wanneer dit verkocht werd, nog voor bezinningen en buitenschoolse activiteiten door de school gebruikt. Het landgoed werd in 1870 gehuurd van de hertog van Arenberg. Na de Eerste Wereldoorlog werd het eigendom genationaliseerd en konden de jozefieten het Jozefietengoed in 1924 van de Belgische staat aankopen.
De school zelf, en het aangrenzende klooster van de orde, werd op 12 mei 1944 zwaar getroffen door een bombardement van de geallieerde luchtmacht.[6] Onder leiding van architect Stan Leurs werd het barokke gebouw herbouwd; er kwam een vierde verdieping.[7]
Leuvense Katholieke Scholen aan de Dijle
In 2001 besloot men Leuvense Katholieke Scholen aan de Dijle (LKSD) als inrichtende macht te kiezen.[8] De school is ook lid van de scholengemeenschap Katholieke Scholen Leuven (KSLeuven).
Begin 2019 besloot de inrichtende macht met een plan "perron3000" naar buiten te komen. Dit botste op bijzonder veel protest en onrust van leerlingen en ouders, maar ook van politici.[9][10] Onder andere Lorin Parys liep mee in een protest tegen perron3000. Perron3000 was een plan in het kader van de Bestuurlijke Optimalisatie en Schaalvergroting van het Katholiek Onderwijs. Men had het voorstel om het Sint-Pieterscollege, het Heilige-Drievuldigheidscollege en het Paridaensinstituut te laten fusioneren tot één school. De kritiek die kwam op dit plan was dat het niet participatief tot stand was gekomen, dat het de structuren op de leerlingen vooropstelde, dat men eenheidsworst zou inrichten en dat het op een bijzonder korte termijn ingevoerd zou worden. Naast de protesten werden ook verschillende klachten ingediend tegen de schoolbesturen bij de commissie zorgvuldig bestuur van het Departement Onderwijs. Uiteindelijk werd na veel protest het plan opgegeven door de inrichtende macht.[11][12] Er werd een bemiddelaar aangesteld.
Bekende oud-leerlingen
Bekende oud-leerkrachten
- ↑ Verslag Ouderraad 17 Sep 2019 - aantal leerlingen voor Secundair
- ↑ EDLL, Lagere school HDC verdwijnt in 2025: “Er zijn te weinig inschrijvingen”. hln.be (8 januari 2021). Gearchiveerd op 3 mei 2023. Geraadpleegd op 3 mei 2023.
- ↑ (fr) Van Even, Edward (1895). Louvain dans le passé et dans le présent. Auguste Fonteyn, Leuven, "Collège de la Sainte-Trinité", p. 627-628.
- ↑ Thuis op de Oude Markt - 150 jaar Jozefieten te Leuven : Heilig Drievuldigheidscollege . Gearchiveerd op 11 november 2019.
- ↑ (fr) Van Even, Edward (1895). Louvain dans le passé et dans le présent. Auguste Fonteyn, Leuven, "Le Collège de la Sainte-Trinité", p. 600-601.
- ↑ De bombardementen op Leuven
- ↑ Debonne, Vincent, Heilige Drievuldigheidscollege. Erfgoedobject. Agentschap Onroerend Erfgoed, Vlaanderen (2011).
- ↑ Website Heilige-Drievuldigheidscollege
- ↑ Duizendtal leerlingen, ouders en leerkrachten betogen tegen fusieplannen in Leuven. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 23 juli 2023. Geraadpleegd op 4 maart 2020.
- ↑ Uit een enquête bleek op het Sint-Pieterscollege 97 procent van de leerkrachten het een slecht plan te vinden. Op het Heilige-Drievuldigheidscollege waren slechts 15 leerlingen volledig voor het plan.
- ↑ Veelbesproken fusieschool Perron 3000 wordt opgegeven: “In een sfeer van wantrouwen kunnen we niet bouwen aan een nieuw pedagogisch project”. hln.be. Geraadpleegd op 13 november 2020.
- ↑ Massaal protest tegen fusieschool Perron 3000: “Een lege doos met holle woorden!”. hln.be. Geraadpleegd op 13 november 2020.
- De Maesschalk, E., Leuven en zijn colleges. Trefpunt van intellectueel leven in de Nederlanden (1425-1797). 2021: Sterck & De Vreese.
