Hapax

Met de Griekse term hapax (vollediger: hapax legomenon, transliteratie van de Griekse woorden ἅπαξ = "eenmaal" en λεγόμενον = "wat gezegd wordt", in het meervoud: hapax legomena) wordt een woord of andere taalvorm aangeduid die in een tekst of in een compleet taalcorpus of zelfs binnen een taal slechts één keer voorkomt, dat wil zeggen een slechts eenmaal en niet herhaalde uitgesproken of opgetekende taaluiting. Oorspronkelijk werd dit speciaal gezegd van woorden uit het werk van Homerus. In Homerische woordenboeken staan hapaxen vaak met een speciaal teken aangeduid; in de regel is de betekenis van het woord niet zeker.
Voorbeelden
De Middelnederlandse Ferguut bevat bijvoorbeeld enkele hapaxen:[1]
- hancharich - met loshangende haren
- baeshudich - dikhuidig (vermoedelijk)
- tintelen - trillen
- vroewaken - vroeg wakker zijn
Enkele andere Nederlandse hapaxen zijn:[2]
- buucksparich - te zuinig om veel aan eten uit te geven
- jammerhertich - zwaar aangedaan[3]
- vercrevelsterten - vergaan van verlangen naar seks
- wimpelgrinen - met de ogen twinkelen[3]
Het woord honorificabilitudinitatibus wordt wel de beroemdste hapax legomenon in het werk van William Shakespeare genoemd. Het woord is ook door andere schrijvers gebruikt, maar bij Shakespeare komt het alleen voor in Love's Labour's Lost.[4]
Zie ook
- Paul Claes en Eric Hulsens, Groot retorisch woordenboek, Vantilt, 2015, blz. 73
- ↑ van Oostrom, F.P. (2016). Stemmen op schrift. Geschiedenis van de Nederlandse literatuur vanaf het begin tot 1300, 7e druk, p. 273. Geraadpleegd op 18 augustus 2025.
- ↑ van Oostrom, Frits (17 augustus 2025). Hapax. Genootschap Onze Taal, "Mondje Middelnederlands".
- 1 2 Komt voor in de raamvertelling Van den seven vroeden van Rome
- ↑ Andy Hollandbeck, 'In a Word: The One and Only Hapax Legomenon'. In: The Saturday Evening Post, 20 juni 2024 (geraadpleegd op 19 augustus 2025)