Frits van Oostrom

Frits van Oostrom
Van Oostrom (2023)
Van Oostrom (2023)
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Frits Pieter van Oostrom
Geboortedatum 15 mei 1953
Geboorteplaats Utrecht
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep neerlandicus, academisch docent,[1] schrijverBewerken op Wikidata
Lid van Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Academia Europaea,[2] Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en LetterenBewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Stedelijk Gymnasium LeidenBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) Letterkunde
Universiteit Universiteit Leiden, Harvard-universiteit en Universiteit Utrecht
Soort hoogleraar Universiteitshoogleraar
Bekend van Maerlants wereld, Stemmen op schriftBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Spinozapremie (1995), Dr. Wijnaendts Francken-prijs (1988),[3] Gouden Penning (2017),[4] Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (31 maart 2022),[5] Couperuspenning (2017),[6] Libris Geschiedenis Prijs (2018),[7] Boekenbon Literatuurprijs (1996)[8][9]Bewerken op Wikidata
Werken in collectie Liemers Museum[10]Bewerken op Wikidata
Website

Frits Pieter van Oostrom (Utrecht, 15 mei 1953) is een Nederlands historisch letterkundige.

Levensloop

Van Oostrom is de zoon van neerlandicus en historisch taalkundige Jules Philip van Oostrom. Hij deed in 1971 eindexamen aan het Stedelijk Gymnasium Leiden. Tien jaar later, in 1981, promoveerde hij aan de Universiteit Utrecht bij W.P. Gerritsen op het proefschrift Lantsloot vander Haghedochte, waarvoor hij bekroond werd door het Prins Bernhardfonds.

Van 1982 tot 2002 was hij hoogleraar Nederlandse letterkunde tot de Romantiek aan de Universiteit Leiden. Het zwaartepunt lag bij hem op de middeleeuwse literatuur, nadat zijn voorgangster Sonja Witstein zich in de renaissanceliteratuur had gespecialiseerd. In 1999 was hij gasthoogleraar aan Harvard. Sinds 2002 is hij als universiteitshoogleraar verbonden aan de Universiteit Utrecht. Van 2005 tot 2008 was hij president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW).

In de door de Nederlandse Taalunie gefinancierde reeks Geschiedenis van de Nederlandse literatuur, schreef hij Stemmen op schrift waarin hij de Oudnederlandse en Middelnederlandse literatuur tot 1300 bespreekt en Wereld in woorden waarin hij de periode 1300-1400 behandelt.

Als voorzitter van de Commissie Ontwikkeling Nederlandse Canon presenteerde Van Oostrom in oktober 2006 de canon van Nederland.

Hij ontving eredoctoraten van de Katholieke Universiteit Brussel (1995), de Universiteit Antwerpen (2008) en de Open Universiteit (2014).

In september 2010 kwam hij in het nieuws door terug te treden uit de raad van toezicht van het Rijksmuseum Amsterdam omdat hij tegen de wens van het museum was om het pistool te verwerven waarmee in 2002 de moord op Pim Fortuyn was gepleegd.

Op 15 mei 2023 nam hij afscheid van de Universiteit Utrecht. Bij deze gelegenheid ontving hij de Zilveren Erepenning van de universiteit.

Persoonlijk

Van Oostrom is getrouwd met Marielle Hendriks, directeur-bestuurder Erfgoedhuis Zuid-Holland, en heeft drie zoons uit een eerder huwelijk.[11]

Prijzen

Van Oostrom ontving diverse prijzen, o.a.:

Publicaties

Bestseller 60

Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60Jaar van
verschijnen		Datum van
binnenkomst		Hoogste
positie		Aantal
weken		Opmerkingen[13]
Een * geeft aan dat de bewuste titel tot de dag van vandaag nog in de lijst staat.
Stemmen op schrift200601-03-2006442
Wereld in woorden201320-02-2013186
Nobel streven201718-10-2017335
De Reynaert202324-05-2023214
Zie de categorie Frits van Oostrom van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.