Hans Cornelis

Cornelis begon zijn voetbalcarrière bij VK Knesselare. Spoedig werd Cornelis opgemerkt door Club Brugge, waar hij daarna de rest van zijn jeugdopleiding kreeg, en kwam al vlug bij de A-kern. In geval van blessure bij Olivier De Cock of schorsing van hem ofwel Peter Van der Heyden, speelde Cornelis weleens in hun plaats als rechtsachter en werd De Cock linksachter in Van der Heydens plaats (en verving Cornelis dan De Cock op diens positie). Met 'dank' aan de geblesseerde rechtsachter De Cock, die ook afkomstig is uit de regio Eeklo, was Cornelis titularis bij de finale van de Beker van België 2001-02 tegen Excelsior Moeskroen. Club Brugge won afgetekend met 3–1 (via een hattrick van Andrés Mendoza). Cornelis speelde de volledige finale mee. In de UEFA Champions League 2003–04 speelde Cornelis — door een Europese schorsing voor Sandy Martens en Andrés Mendoza — als rechtsachter (en De Cock als rechtsmidden) op de tweede speeldag van de groepsfase uit tegen Ajax (2–0 verlies), alsmede in een aantal competitiewedstrijden dat seizoen.

Tijdens het seizoen 2004/2005 profiteerde Cornelis opnieuw van blessures bij gouwgenoot Olivier De Cock. Hij speelde 26 wedstrijden in de competitie en ontpopte zich tot onvermoeibare aanvallende 'back'. In tegenstelling tot voorgaande jaren was hij niet weg te denken uit de basiself. Cornelis had nog steeds Trond Sollied als trainer, onder wie hij in 2002 de Beker van België had gewonnen en in 2003 reeds kampioen was geworden. Brugge werd in 2005 kampioen. 'Conculega' De Cock was niet op tijd fit voor de festiviteiten. Hij speelde hierdoor ook mee in de titelwedstrijd tegen RSC Anderlecht (2-2). Het kampioenenjaar 2005 mag worden beschouwd als het meest succesvolle van Hans Cornelis bij Brugge. Cornelis maakte onder meer een 'pareltje' in de thuiswedstrijd tegen de Vlaamse rivalen van KAA Gent. Club Brugge won die wedstrijd met 5–0.^[1] Hij scoorde ook tegen Cercle Brugge, een wedstrijd eveneens met 5–0 gewonnen. Hij speelde dat jaar ook mee in de finale van de Beker van België, die met 1–2 werd verloren tegen Germinal Beerschot.

Trainer Sollied vertrok na de titel bij Brugge naar het Griekse Olympiakos Piraeus. Ondanks de speelkansen verhuisde Cornelis in juli 2005 met een vrije transfer naar een andere Belgische topper, KRC Genk. In december 2006 verlengde Cornelis zijn contract bij de Limburgse club tot en met juni 2011. Begin 2007 werd Cornelis uitgeroepen tot beste verdediger van de heenronde door het weekblad Sport/Voetbal Magazine.

Op 31 augustus 2009 tekende Cornelis een driejarig contract bij Cercle Brugge^[2]. Na zes seizoenen bij Cercle bouwde Hans Cornelis sterk af bij KMSK Deinze en KSKV Zwevezele. In 2019 werd Cornelis speler-trainer bij laatstgenoemde club.^[3] Een jaar later zette hij een punt achter zijn spelerscarrière.^[4]

Cornelis begon het seizoen 2019/20 als speler-trainer van KSKV Zwevezele, maar nog voor het vroegtijdige einde van de competitie vanwege de coronapandemie hing hij zijn voetbalschoenen aan de haak. Toen de competities in maart 2020 werden stilgelegd, stond Zwevezele achtste op zestien clubs in Tweede klasse amateurs. Onder leiding van Cornelis begon de club het seizoen 2020/21 met 4 op 9, waarna de amateurcompetities opnieuw werden stilgelegd.^[5]

In het seizoen 2021/22 nam Zwevezele onder leiding van Cornelis een prima start. Na zes speeldagen kwam de club, die met 16 op 18 begon, voor het eerst dat seizoen alleen op kop.^[6] Op 7 november 2021 had Zwevezele de kans om in een rechtstreeks duel tegen medeleider KVK Ninove de eerste periodetitel in de wacht te slepen, maar de Ninovieters kwamen met 1-2 winnen in Zwevezele.^[7] De club bleef bovenin meedraaien, zelfs nadat op 20 januari 2022 bekendgemaakt werd dat Zwevezele na afloop van het seizoen 2021/22 uit het nationale voetbal zou verdwijnen.^[8][9] Zwevezele eindigde uiteindelijk vijfde met 56 punten.

Ruim een maand na afloop van de competitie in de Tweede afdeling werd Cornelis voorgesteld als de nieuwe trainer van KSC Lokeren-Temse, dat in het seizoen 2021/22 vierde was geëindigd met slechts één punt meer dan Zwevezele.^[10] In zijn debuutseizoen als trainer van Lokeren-Temse pakte Cornelis meteen de titel in de Tweede afdeling.^[11][12] Cornelis, die in maart 2023 al bijtekende bij de fusieclub, volgde de club naar Eerste nationale.^[13] Daar viste de club in de titelstrijd met RAAL La Louvière weliswaar achter het net, maar verzekerde het zich als vicekampioen wel van promotie naar Eerste klasse B.^[14] Opnieuw bleef Cornelis, die in januari 2024 al bijtekende, op post.^[15]

Na twee promoties op rij had Lokeren-Temse het in zijn eerste seizoen in de profreeksen moeilijk om van de degradatieplaatsen weg te blijven, waarop de club in februari 2025 een einde maakte aan de samenwerking met Cornelis.^[16][17] Onder Cornelis' opvolger Stijn Vreven slaagden de Waaslanders er na een knappe remonte weliswaar nog in om op te klimmen naar de zevende plaats in het eindklassement, waarna de club de finale van de promotie-playoffs haalde.^[17]

Op 27 juni 2025 kondigde Sporting Charleroi aan dat Cornelis, die tijdens zijn clubloze periode een bod van een Litouwse club afwees, als assistent-trainer toetrad tot de technische staf van Rik De Mil.^[18][19] Na het vertrek van Rik De Mil naar KAA Gent begin december 2025 werd hij benoemd tot interimcoach en nam daarna vanaf januari 2026 over als hoofdcoach.^[20]