Gustave Fontaine

Gustave Fontaine
Persoonsgegevens
Volledige naam Gustave Adolphe Leopold Fontaine
Geboren Etterbeek, 10 juli 1877
Overleden 23 januari 1952
Geboorteland België
Opleiding en beroep
Beroep beeldhouwer, kunstschilder
Oriënterende gegevens
Werklocatie Parijs (1919; 1925),[1] Italië[1]Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
België
La Résistance à l'occupant allemand

Gustave Adolphe Leopold Fontaine (Etterbeek, 10 juli 1877Brussel, 23 januari 1952) was een Belgisch beeldhouwer en kunstschilder.[2][3]

Leven en werk

Gustave Fontaine was een zoon van Gustave Nestor Adolphe Fontain en Malvina Clémence Choquet.[4] Hij wilde aanvankelijk een militaire loopbaan, maar koos toch voor de kunst. Hij werd opgeleid aan de Academie voor Schone Kunsten in Sint-Joost-ten-Node en aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel, waar hij een leerling was van Julien Dillens (1901-1902 en 1903-1905). Van 1919 tot 1925 woonde en werkte hij in Parijs. Hij maakte studiereizen naar Duitsland, Italië, Nederland en Zwitserland.[3]

Fontaine was een figuratief beeldhouwer en schilder van vooral portretten van vrouwen en gracieuze vrouwenlichamen.[2] Zijn grootste werk is een metershoog allegorische sculptuur van een vrouw ten voeten uit, ze verbergt achter haar rug een granaatappel. Het beeld staat symbool voor het Belgisch verzet in de Tweede Wereldoorlog en is geplaatst op een van de pijlers van de Pont des Arches in Luik. De oude brug was tijdens de oorlog vernield. De andere pijlerbeelden verwijzen naar de Bourgondische tijd (Adolphe Wansart), het ontstaan van Luik (Marceau Gillard en Freddy Wybaux) en de Belgische Opstand (Alphonse Darville). Fontaine was in 1918 medeoprichter van de 'Cercle des Quinze', een club van vijftien schilders, waarvan de leden jaarlijks beurtelings een expositie moesten organiseren.[5] Fontaine toonde in 1921 zijn werk op de Salon d'Automne in Parijs.[6] Hij exposeerde verder onder andere op de diverse salons in België, tentoonstellingen van Belgische kunst in Riga en Stockholm, de internationale kunsttentoonstelling in Venetië (1922) en de biënnale in Rome (1924).[7] In 1927 werd hij leraar modelleren aan zijn oude academie in Sint-Joost-ten-Node. Fontaine werd benoemd tot officier in de Orde van Leopold II, in de Kroonorde en in de Leopoldsorde.[8]

Gustave Fontaine overleed op 74-jarige leeftijd, hij werd begraven op de begraafplaats van Laken.[9][8]

Enkele werken


Galerij

Zie de categorie Gustave Fontaine van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.