Gunnleifur Gunnleifsson

Gunnleifur Gunnleifsson
Gunnleifur Gunnleifsson
Persoonlijke informatie
Volledige naam Gunnleifur Vignir Gunnleifsson
Geboortedatum 14 juli 1975
Geboorteplaats Reykjavík, Vlag van IJsland IJsland
Sportnationaliteit Vlag van IJsland IJsland
Lengte 192 cm
Been Rechts
Positie Doelman
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2021
Jeugd
Vlag van IJsland HK Kópavogur
Senioren *
Seizoen Club W (G)
1994-1995
1996
1997
1998–1999
2000–2001
2002–2009
2009
2010–2012
2013–2020
Totaal		 Vlag van IJsland HK Kópavogur
Vlag van IJsland KVA
Vlag van IJsland HK Kópavogur
Vlag van IJsland KR Reykjavík
Vlag van IJsland Keflavík
Vlag van IJsland HK Kópavogur
→ Vlag van Liechtenstein FC Vaduz
Vlag van IJsland FH
Vlag van IJsland Breiðablik		 3(0)
16(1)
18(0)
11(0)
36(0)
137(1)
5(0)
65(0)
153(0)
444(2)
Interlands **
2000–2014 Vlag van IJsland IJsland 26(0)
* Bijgewerkt op 3 december 2025
** Bijgewerkt op 7 november 2025
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Gunnleifur Vignir Gunnleifsson (Reykjavík, 14 juli 1975) is een voormalig IJslands voetballer die als doelman speelde. Hij is een neef van veelvoudig (103 interlands) IJslands international Birkir Már Sævarsson.

Hij speelde bijna zijn gehele loopbaan in de IJslandse competities waarvan het langst, in drie periodes, bij HK Kópavogur en een lange aaneengesloten periode in het laatste deel van zijn carrière bij Breiðablik. In totaal speelde hij gedurende zijn professionele voetbalcarrière liefst 444 competitiewedstrijden.

Zijn debuut bij HK maakte hij op 3 september 1994 als basisspeler in een met 1-2 verloren thuiswedstrijd tegen ÍR Reykjavík. Die maand speelde hij nog twee wedstrijden, een 5-0 thuisoverwinning tegen Selfoss en een 0-2 uitzege tegen KA Akureyri. In 1996 ging hij spelen bij KVA, waarmee hij dat seizoen kampioen werd van de 3. deild karla.

Hij keerde na dat seizoen in 1997 terug naar HK, waarmee hij ook kampioen werd, ditmaal van de 2. deild karla. In 1998 ging hij spelen bij KR Reykjavík, toen een topclub, waarmee hij dat seizoen zeven wedstrijden achtereen de nul hield en als tweede eindigde in de Úrvalsdeild. Een jaar later werd door KR Reykjavik wel (voor het eerst in 31 jaar) het landskampioenschap behaald, maar omdat hij dat seizoen minder speelde koos hij ervoor om in 2000 bij Keflavík te gaan spelen. Hij speelde daar twee seizoenen, waarin hij geen enkele wedstrijd miste. Hierna keerde hij (weer) terug naar HK, waarmee hij in 2002 alles speelde en opnieuw afgetekend kampioen werd van de 2. deild karla. In de laatste wedstrijd van het seizoen op 6 september 2002 scoorde hij zelfs toen hij uit een strafschop de 6-1 voor zijn rekening nam in de 7-2 overwinning tegen Selfoss. Eerder had hij als doelman bij KVA in 1996 al eens een doelpunt gescoord in het seizoen dat het team kampioen werd van de 3. deild karla.

Hierna speelde Gunnleifsson maar liefst tot februari 2009 bij HK, toen hij verrassend voor een avontuur koos op huurbasis bij het in de Zwitserse competitie uitkomende FC Vaduz uit Liechtenstein, wel met een eigen nationale bekercompetitie. Deze won hij met Vaduz door op 21 mei 2009 in de bekerfinale USV Eschen/Mauren met 2-1 te verslaan.

Hij maakte na deze uitstap wel het seizoen 2009 af bij HK, maar vertrok, als eerste nationale doelman, voor aanvang van 2010 naar de IJslandse topclub FH, op dat moment regerend landskampioen. In de seizoenen 2010 en 2011 eindigde hij met FH nipt als tweede, de eerste keer zelfs op doelsaldo achter Breiðablik. In 2012 lukte het wel om met FH landskampioen te worden, nu zelfs met 13 punten voorsprong op nummer twee Breiðablik.

Na dat succesvolle seizoen tekende hij voor aanvang van het seizoen 2013 een driejarig contract bij Breiðablik, waar hij nog jarenlang de vaste eerste doelman was, in zijn eerste zeven seizoenen slechts een wedstrijd miste, aanvoerder was en uiteindelijk pas eind 2020 op vijfenveertigjarige leeftijd stopte met professioneel voetbal.

Gunnleifsson maakte op 27 juli 2000 zijn debuut in het IJslands voetbalelftal als invaller in een vriendschappelijke interland thuis tegen Malta, die door IJsland met liefst 5-0 werd gewonnen. Tussen 2008 en 2010 was hij onbetwist de eerste doelman, maar later vertolkte hij nog dikwijls een rol als reservedoelman achter Hannes Þór Halldórsson. Zijn 26ste en laatste interland speelde hij op 4 juni 2014, een oefenduel tegen Estland, dat IJsland met 1-0 won door een benutte strafschop van Kolbeinn Sigþórsson en waarin Gunnleifsson na rust werd vervangen door de debuterende Ögmundur Kristinsson. Ook nadien zat hij tot en met 2016 nog regelmatig bij de selectie, onder andere in acht van de tien EK-kwalificatiewedstrijden waarin IJsland zich voor het eerst voor een groot eindtoernooi wist te plaatsen, het EK 2016 in Frankrijk.

Gunnleifsson behoorde uiteindelijk echter niet tot de door bondscoach Lars Lagerbäck geselecteerde 23 IJslandse spelers die naar dit toernooi werden afgevaardigd.

Erelijst

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.