Frits Spits

Frits Spits
Frits Spits (2017)
Frits Spits (2017)
Volledige naam Frits Ritmeester
Bijnaam Frits Spits
Geboortedatum Eindhoven, 19 januari 1948
Land Nederland
Beroep radio-dj en televisiepresentator
Jaren actief 1973–2025
Bekend van De AvondspitsBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Groenman-taalprijs (1997),[1] Zilveren Reissmicrofoon, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, ANV-Visser Neerlandia-prijs (2017),[2] Zilveren Fonograaf (december 2025)[3]Bewerken op Wikidata
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Media

Frits Spits, artiestennaam van Frits Ritmeester (Eindhoven, 19 januari 1948), is een Nederlands voormalig radio-dj en televisiepresentator. Als radio-dj werd hij in 2019 door een vakjury van de VARA-gids verkozen tot Nederlands belangrijkste radiomaker van afgelopen eeuw.[4][5]

Levensloop

Frits Spits is de zoon van Hanny Meijler (1920-2008) en Sam Ritmeester (1912-1992). Zijn ouders (van Joodse origine) leerden elkaar kennen toen zij in de Tweede Wereldoorlog beiden tewerkgesteld waren in de Centrale Israëlietische Ziekenverpleging in Amsterdam. Vader vluchtte in 1942 naar Zwitserland. Moeder volgde kort daarop. In december 1942 trouwde het stel. Na de oorlog keerden zij, met inmiddels een dochter, terug in Nederland. In 1948 werd Frits geboren als derde van vier kinderen.

Moeder schreef eerst kinderboeken en liedjes en was later journaliste voor tijdschriften als Eva en Libelle. Zij schreef de tekst van het lied Ik ben gelukkig zonder jou, gezongen door Conny Vandenbos.[6]
Vader was Engelandvaarder en brigade-arts van de Prinses Irene Brigade. Na de oorlog was hij huisarts in Eindhoven, clubarts van PSV en gemeenteraadslid voor de PvdA.

De ouders van Spits’ moeder zijn beiden vermoord in concentratiekamp Auschwitz. Twee Stolpersteine aan de Parkweg in Almelo gedenken Anna en Salomon Meijler.[7][8]
In een interview vertelde Spits: “Mijn ouders hebben altijd ongelooflijk hun best gedaan om hun leed bij hun kinderen weg te houden, maar ik heb wel altijd hun pijn gevoeld. Ik zag de Tweede Wereldoorlog niet als trauma, mijn ouders zijn er wonderwel in geslaagd om hun angsten niet op mij over te brengen. Ik was een vrolijk kind. Ik sloot me al snel op met plaatjes en ontdekte de radio.”[9]

Na de HBS-A studeerde hij eerst een jaar economie. Na het afbreken van die studie, ging hij in militaire dienst en deed een avondstudie m.o. Nederlands in Tilburg. Hij gaf drie jaar Nederlands op de havo van de toenmalige Rommert Casimir-havo in Eindhoven.

Na zijn verhuizing naar het Gooi (hij werkte inmiddels voltijds als dj bij Hilversum 3), behaalde hij aan de Universiteit Utrecht zijn doctoraal Nederlands met een scriptie waarin hij aantoonde dat Nederlandstalige popliedjes een bepaald tekstpatroon hebben.[10]

In 1972 trouwde Spits met Greetje Menger. Zij zaten bij elkaar in de klas op de lagere school. Spits vertelde dat het van zijn kant liefde op het eerste gezicht was. Het stel kreeg drie zonen. Zijn echtgenote overleed in 2018 na een kort ziekbed aan de gevolgen van longkanker.
Over het eerste jaar van gemis en rouw schreef Spits het boek Alles lijkt zoals het was. Aan de hand van liedjes keek hij in het boek terug op die periode. Hij kwam tot het boek, nadat rapper Diggy Dex de openingstekst van Spits' eerste uitzending na het overlijden van zijn vrouw (de tekst ging over zijn vrouw) gebruikte voor het lied La Vie Est Belle.[11]

Carrière

De naam Spits heeft hij, naar eigen zeggen, al op twaalfjarige leeftijd bedacht, omdat "Ritmeester eenvoudigweg te lang was".[12] Hij was al diskjockey in discotheken tijdens zijn studententijd.

In 1971 won Spits de eerste nationale diskjockeywedstrijd die werd georganiseerd door de NDO; de Nederlandse Disk-jockey Organisatie.[13] [14] Spits, dan nog docent Nederlands, kon in navolging daarvan bij omroep NOS aan de slag op de popzender Hilversum 3. In augustus 1973 eenmalig in het radioprogramma Proefdraaien. En vervolgens vanaf 26 september 1973 wekelijks op woensdagavond met een eigen radioprogramma: Popfantasie.[15][16] Ook ging hij als vervanger van Meta de Vries nachtradio maken.[17] In oktober 1974 startte het programma Kontakt 1: Het Frits Spits verhaal.

Van 29 december 1975 tot en met 26 mei 1978 presenteerde hij afwisselend met Joost den Draaijer NOS Maal. Op maandag 29 mei 1978 begon Spits met zijn NOS-radioprogramma De Avondspits op Hilversum 3, een programma waarmee hij landelijke bekendheid verwierf. Daarnaast maakte hij programma's voor de VARA zoals "Spitsbeeld" maar ook nachtuitzendingen. Op vrijdag 28 december 1984 presenteerde Spits de eerste twee uren (10.00 - 12.00 uur) van Editie 1984 II van de Top 100 aller tijden in Veronica zendtijd op Hilversum 3. Hij was door de NOS uitgeleend en er was zendtijd geruild. Op dinsdag 13 oktober 1987 opende Spits in zijn NOS-radioprogramma "De Avondspits" het dan splinternieuwe "Radio 3 Centrum" (twee radiostudio's en eindregie) in het NOS Audiocentrum op het Media Park in Hilversum. Op 21 november 1997 en 10 oktober 2015 was hij te gast in Dit was het nieuws, met respectievelijk Koos Postema en Ali B.

Op zaterdag 2 april 1988 stopte hij met De Avondspits op dan Radio 3 om zich te storten op zijn nieuwe tv-programma Nieuwsspits op de destijds net gestarte televisiezender Nederland 3. Toen de NOS dit programma na twee jaar van de buis haalde wegens matig succes, werd hij werkloos. Spits solliciteerde bij het toenmalige TV10 van Joop van den Ende en werd aangenomen als redactiemedewerker voor verschillende programma's. Per maandag 2 april 1990 kon hij weer terugkomen bij de NOS op Radio 3, waar hij nog vijf jaar De Avondspits presenteerde (de laatste maanden onder de vlag van de NPS). In dezelfde periode was hij tevens presentator van het taalprogramma NOS Taal op Radio 5. Vanaf 1995 presenteerde Spits dagelijks het programma Tijd voor Twee voor de KRO op Radio 2. Vanaf 2014 maakt hij geen muziekprogramma's meer en presenteert hij De Taalstaat op NPO Radio 1.[18]

Op 21 januari 2008 werd Spits met een speciale jubileum-uitzending van Tijd voor Twee op Radio 2 in het zonnetje gezet vanwege zijn 60ste verjaardag en het feit dat hij 35 jaar in het vak zat. De meeste cadeaus waren muzikaal, maar ook PSV gaf een geschenk: een shirt met rugnummer 60. Tevens ontving Spits uit handen van locoburgemeester Janssen van Laren een koninklijke onderscheiding (ridder in de Orde van Oranje-Nassau). Eveneens in 2008 verscheen het boek Zestig Strepen, waarin Spits zestig liedjes beschrijft die mede bepalend zijn geweest voor zijn muzikale voorkeur. Zeven jaar later verscheen De Standaards van Spits, een lees- en luistergids met zijn negentig mooiste Nederlandstalige liedjes. Op carnavalsdinsdag 5 februari 2008 presenteerde Spits op verzoek van radio-dj Coen Swijnenberg eenmalig zijn legendarische NOS-radioprogramma De Avondspits op NPO 3FM. Alle oude programmaonderdelen, zoals de poplimerick, kruip in de huid van en oude NOS-jingles kwamen tussen 18.00 en 19.00 uur weer voorbij.

Op 21 januari 2010 verzorgde Spits samen met Coen Swijnenberg een uitzending voor Radio 555. Op 29 januari 2010 vierde Spits met zijn team het 15-jarige bestaan van zijn Radio 2-programma Tijd voor Twee met een speciale jubileumuitzending vanaf het schip de Batavia in Lelystad. Op 22 december 2013 werd door de KRO op televisie het programma Spitsuur uitgezonden waarin met hem en collega's werd teruggeblikt op zijn loopbaan.[19] Op dinsdag 24 december 2013 werd de laatste uitzending van Tijd Voor Twee op Radio 2 uitgezonden vanuit het "Top 2000 Café" in het gebouw van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid op het Media Park in Hilversum. Dit was tevens het laatste programma dat Spits voor Radio 2 presenteerde. Ook was hij dat jaar heraut van het Koningslied. Op 16 januari 2014 zond AVROTROS het programma Close-Up uit met een overzicht van zijn 40-jarige radiocarrière als dj en biografie, aangevuld met beelden van zijn legendarische NOS radioprogramma De Avondspits, de laatste radio-uitzending als dj op Radio 2 en interviews met trouwe fans. Frits Spits verzorgde enige tijd dagelijks een oneliner in het dagblad Sp!ts onder de naam "SPiTS in SP!TS".

In 2017 kreeg het eerdergenoemde boek een vervolg, De Standaards van Spits II, met nog eens 81 door Spits beschreven nummers. In 2019 verscheen zijn boek Alles lijkt zoals het was over zijn in 2018 overleden vrouw Greetje.[20] Met de titel De slapelozen presenteert Spits in 2021 een radio- en televisieprogramma over slapeloosheid.[21] In 2023 verschijnt zijn nieuwste boek Op de golven dansen wij, waarin hij met persoonlijke verhalen een ode brengt aan het Nederlandse lied. Het is ook een eerbetoon aan zijn overleden vrouw Greetje.[22]

Op 27 september 2025 kondigt Frits zijn vertrek bij De Taalstaat aan. Dit wordt verkozen tot het Radiomoment van jaar 2025[23]. Op 27 december 2025 presenteert hij voor de laatste keer De Taalstaat en komt er op eigen verzoek na 52 jaar een einde aan zijn radiocarrière.[24][25]

Overzicht carrière

Radiocarrière

Televisiecarrière

Prijzen, onderscheiding en straatvernoeming

Boeken

  • 2015 - De standaards van Spits. Uigeverij Luitingh-Sijthoff, ISBN 9789024568710
  • 2017 - De standaards van Spits 2. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, ISBN 9789024574148
  • 2019 - Alles lijkt zoals het was. De nieuwe standaards. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, >ISBN 9789024587001
  • 2021 - Mijn West Side Story. Uitgevrij Luitingh-Sijthoff, ISBN 9789024593088
  • 2023 - Op de golven dansen wij. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, ISBN 9789021039398
Zie de categorie Frits Spits van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.