Frank Verstraete
| Frank Verstraete | ||
|---|---|---|
 | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Titelatuur/graad | Doctor of Philosophy | |
| Geboortedatum | 1972 | |
| Geboorteplaats | Izegem | |
| Beroep | theoretisch natuurkundige, ingenieur, natuurkundige | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Katholieke Universiteit Leuven,[1] Katholieke Universiteit Leuven (1 september 1998; 30 september 2002)[2] | |
| Promotor(s) | Bart De Moor,[1] Henri Verschelde[1] | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | natuurkundige | |
| Prijzen en erkenningen | Liebenprijs (2009), Francquiprijs (2018) | |
Frank Verstraete (Izegem, 14 november 1972) is een Belgisch natuurkundige die onderzoek verricht op het vlak van de kwantummechanica. Zijn onderzoek situeert zich op het raakvlak tussen kwantumverstrengeling en kwantum computing.
Levensloop
Verstraete volgde een klassieke Grieks-Latijnse humaniora aan de Abdijschool van Zevenkerken in Brugge. Hij studeerde vervolgens burgerlijk ingenieur (richting elektronica) aan de KU Leuven en natuurkunde aan de Universiteit Gent. Hierna voltooide hij in 2002 een doctoraat in Leuven onder begeleiding van prof. Bart De Moor en prof. Henri Verschelde. In zijn proefschrift bouwde hij mee aan de fundamenten voor de beschrijving van veeldeeltjesverstrengeling.
In 2002 startte hij zijn eerste postdoc aan het Max-Planck-Institut für Quantenoptik te München, waar hij een samenwerking startte met prof. Ignacio Cirac. Samen met Cirac ontwikkelde hij een nieuwe manier om het kwantum veeldeeltjesproblemen te beschrijven en te simuleren aan de hand van de taal van verstrengeling, Quantum Tensor Networks genaamd.[3]
In 2004 begon hij een tweede postdoc in de groep van John Preskill aan het California Institute of Technology. In die periode ontwikkelde hij het concept van tensor networks verder uit en legde hij er de fundamenten voor het simuleren van kwantum veeldeeltjessystemen met een kwantumcomputer.
In 2006 werd hij hoogleraar aan de Universiteit van Wenen.
Na een sabbatjaar bij Renaissance Technologies werd hem in 2012 de Odysseusbeurs van het FWO[4] aangeboden om een onderzoeksgroep uit te bouwen aan de Universiteit Gent. Sinds 2022 is hij de Leigh Trapnell Chair of Quantum Physics aan de universiteit van Cambridge.
Bibliografie
In 2023 publiceerde Verstraete samen met Céline Broeckaert een populairwetenschappelijk boek bij uitgeverij Lannoo met als titel Waarom niemand kwantum begrijpt en iedereen er toch iets over moet weten.[5][6] Het boek werd vertaald in het Engels, Frans, Duits, Italiaans, Koreaans, Chinees en Russisch.
Prijzen
- 2007: Hermann Kümmel Early Achievement Award in Many-Body Physics[7]
- 2009: Ignaz-Lieben-Preis[8]
- 2018: Francquiprijs[9]
Externe links
- Frank Verstraete, www.ugent.be
- Frank Verstraete, www.franquiofoundation.be
- 1 2 3 Mathematics Genealogy Project.
- ↑ https://orcid.org/0000-0003-0270-5592; geraadpleegd op: 11 februari 2019.
- ↑ (en) Ignacio Cirac, David Perez-Garcia, Norbert Schuch, Frank Verstraete, Matrix Product States and Projected Entangled Pair States: Concepts, Symmetries, and Theorems, arxiv.org, 24 november 2020
- ↑ (en) Odysseusprogramme, www.fwo.be
- ↑ Topfysicus Frank Verstraete: 'Kwantumfysica is net zoals muziek en literatuur een deel van onze cultuur', De Tijd, 8 september 2023
- ↑ 'Waarom niemand kwantum begrijpt': een introductie tot de wondere wereld van de kwantumfysica, De Morgen, 15 september 2023
- ↑ (en) Kuemmel Award 2007. Universitat Polytècnica de Catalunya. Gearchiveerd op 5 oktober 2022. Geraadpleegd op 19 september 2023.
- ↑ (de) Der Ignaz-Lieben-Preisträger 2009, Ignaz-Lieben-Gesellschaft
- ↑ Op 12 juni 2018 zal de Francqui-Prijs worden uitgereikt aan prof. Frank Verstraete, www.ugent.be, 11 juni 2018