François Verdeil
| François Verdeil | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Lausanne circa 1800 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | Berlijn, 15 oktober 1747 | |||
| Overleden | Lausanne, 21 februari 1832 | |||
| Nationaliteit | .svg.png){kind=small} Zwitserland | |||
| Beroep | Medicus en medisch bestuurder Lausanne en kanton Vaud | |||
| Bekend van | Stichtte de Société vaudoise des sciences naturelles in Lausanne (1819) | |||
| ||||
François Verdeil (Berlijn, 15 oktober 1747 – Lausanne, 21 februari 1832) was een arts en medisch bestuurder in het Zwitserse kanton Vaud.[1]
Levensloop
Verdeil studeerde medicijnen aan de universiteit van Bazel en nadien, vanaf 1766, in Montpellier. Hij startte een artsenpraktijk in Lausanne.
In 1783 werd Verdeil lid van de Conseil des Deux-Cents, de legislatieve assemblee van het kanton en de republiek Bern. Het kanton Vaud werd immers bestuurd vanuit Bern en genoot geen autonomie in de Zwitserse confederatie; er leefde bovendien een religieuze frictie aangezien de Vaudezen doorgaans rooms-katholiek waren en de Berners eerder gereformeerd.
Hij huwde met Sophie Jeanne Louise Joly DuFey (1786), die een buitenechtelijke dochter was van David-Louis Constant de Rebecque, een Zwitserse officier in Hollandse en Franse dienst, en zijn dienstmeid Bénigne Buchet. Haar moeder had nog vier kinderen van een onbekende vader.
Vanaf de oprichting van de Medische Raad van Lausanne (1787) was Verdeil er lid van.
Op 14 juli 1791, twee jaar na de bestorming van de Bastille in Parijs, nam Verdeil deel aan de banketten van Jordils en Rolle. Deze festiviteit had een revolutionair karakter.[2] De overheid in Bern zag hierin een oproer vanuit het rebelse Vaud.[3] Verdeil nam onmiddellijk de vlucht uit Zwitserland, nog voor het huisarrest werd uitgesproken (1791).
In 1796 werd Verdeil gerehabiliteerd. Hij werd verantwoordelijk voor de gezondheidszorg in Lausanne (1796).
Nadat de napoleontische troepen binnen gevallen waren en het kanton Vaud zichzelf tot kanton Léman had uitgeroepen los van Bern (1798), nam Verdeil deel aan het Franse overheidsapparaat. Het was de tijd van de Helvetische Republiek en vanaf 1803 de Confederatie van de XIX kantons, die vazalstaten van Frankrijk waren. Verdeil leidde het kantonaal Bureau van Gezondheidszorg (1798-1810). Tevens werd hij hoofdarts van het Zwitsers-Franse leger in 1799. Van 1810 tot 1832 was hij voorzitter van de Kantonnale Raad voor Gezondheidszorg in Lausanne.
Na de val van Napoleon Bonaparte (1815)[4] bleef Verdeil in functie, inbegrepen het voorzitterschap van de Kantonnale Raad voor Gezondheidszorg. Hij was jaren gemeenteraadslid in Lausanne (1815-1830). Hij stichtte de Société vaudoise des sciences naturelles (1819). Hier promootte hij het toedienen van vaccins.[5]
Verdeil was een vrijmetselaar. Zijn obediëntie was de loge Saint-Jean in Lausanne. In 1816 werd hij aangesteld als grootmeester van het Groot-Oosten van Franstalig Zwitserland; dit bleef hij tot 1829.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel François Verdeil op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ (de) Verdeil, François. Deutsche Biographie.
- ↑ (fr) Martin-Zürcher, Anne-Marie, Monument du Banquet des Jordils Ouchy, Lausanne. Notre histoire. Fonsart, Lausanne (2012).
- ↑ (fr) Pingoud, Laure, 1791: de séditieux banquets. Lorsque les Vaudois fêtent l'anniversaire de la prise de la Bastille, Berne sévit. Ma Commune. Tamedia, Lausanne (2012).
- ↑ Zie voor Zwitserland na de val van Napoleon Bonaparte: Confederatie van de XXII kantons
- ↑ (fr) Eggler, Jean-Jacques, François Verdeil. Dictionnaire historique de la Suisse. Académie suisse des sciences humaines et sociales, Bern (2011).