Formule 1 in 1967

18e Formule 1-seizoen (1967)
Volgende: 1968
Vorige: 1966
Denny Hulme werd in 1967 wereldkampioen
Denny Hulme werd in 1967 wereldkampioen
Algemene informatie
Races 11
Coureurs 39
Constructeurs 13
Verdedigend
kampioen		 Vlag van Australië Jack Brabham (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 51
(1e titel)
2e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 46
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark 41
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham 63
(2e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus 44
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper 28
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1967 was het 18e FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 2 januari en eindigde op 22 oktober na elf races.

Denny Hulme won voor de eerste keer het wereldkampioenschap. Brabham werd wereldkampioen bij de constructeurs. Lotus gebruikte voor het eerste de Cosworth DFV-motor, een motor die in de jaren die volgden bijzonder dominant werd. Pedro Rodriguez won de laatste race voor Cooper.

Teams en coureurs

Inkomend Constructeur Chassis Motor Band Coureur Rondes
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham Racing Organisation Brabham-Repco BT20 Repco 620 3.0 V8 G Vlag van Australië Jack Brabham 1
Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 1–3
BT19 4
Repco 740 3.0 V8 Vlag van Australië Jack Brabham 2–3
BT24 4–10
Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 5–10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper Car Company Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Vlag van Mexico Pedro Rodríguez 1–7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Rees 6
Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt 1–2, 8
T81B 3
Maserati 10/F1 3.0 V12 4–5, 10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Attwood 8
Vlag van Mexico Pedro Rodríguez 11
Vlag van België Jacky Ickx 9
T86 10
Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt 6–7, 9
Vlag van Verenigd Koninkrijk Owen Racing Organisation BRM P83 BRM P75 3.0 H16 G Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Spence All
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart 1, 3–4, 6
P115 7–11
P261 BRM P60 2.1 V8 2, 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Team Lotus Lotus-BRM 33 BRM P60 2.1 V8 F Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill 2
43 BRM P75 3.0 H16 1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark 1
Lotus-Climax 33 Climax FWMV 2.0 V8 2
Lotus-Ford 49 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 3–11
Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill 3–11
Vlag van Canada Eppie Wietzes 8
Vlag van Italië Giancarlo Baghetti 9
Vlag van Mexico Moisés Solana 10–11
48 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 F Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Oliver 7
Vlag van Verenigde Staten Anglo American Racers Eagle-Climax T1F Climax FPF 2.8 L4 G Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney 1
Eagle-Weslake T1G Weslake 58 3.0 V12 2–11
Vlag van Verenigde Staten Richie Ginther 2
Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 5–7
Vlag van Italië Ludovico Scarfiotti 9
Vlag van Japan Honda Racing Honda RA273 Honda RA273E 3.0 V12 F Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees 1–4, 6–7
RA300 9–11
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob Walker/Jack Durlacher Racing Team Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Vlag van Zwitserland Jo Siffert All
Vlag van Verenigd Koninkrijk DW Racing Enterprises Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 F Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson 1–4, 6
D 5
Vlag van Zwitserland Joakim Bonnier Racing Team Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Vlag van Zweden Jo Bonnier 1, 4, 6–11
Vlag van Verenigd Koninkrijk Reg Parnell Racing Lotus-BRM 25 BRM P60 2.1 V8 F Vlag van Verenigd Koninkrijk Piers Courage 1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Irwin 3
BRM P261 Vlag van Verenigd Koninkrijk Piers Courage 2
BRM P66 3.0 H16 6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Irwin 4, 6
P83 BRM P75 3.0 H16 5, 7–11
Vlag van Rhodesië John Love Cooper-Climax T79 Climax FPF 2.8 L4 D Vlag van Rhodesië John Love 1
Vlag van Rhodesië Sam Tingle LDS-Climax Mk 3 Climax FPF 2.8 L4 D Vlag van Rhodesië Sam Tingle 1
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Scuderia Scribante Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 F Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Dave Charlton 1
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Luki Botha Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 D Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Luki Botha 1
Vlag van Frankrijk Matra Sports Matra-Ford MS5 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Vlag van Frankrijk Johnny Servoz-Gavin 2
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise 2
MS7 G 10–11
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bruce McLaren Motor Racing McLaren-BRM M4B BRM P111 2.1 V8 G Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 2–3
M5A BRM P101 3.0 V12 8–11
Vlag van Italië Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 312/67 Ferrari 242 3.0 V12 F Vlag van Italië Lorenzo Bandini 2
Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Amon 2–11
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Williams 11
Vlag van Italië Ludovico Scarfiotti 3–4
312 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Parkes 3–4
Vlag van Frankrijk Guy Ligier Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Vlag van Frankrijk Guy Ligier 4–5
Brabham-Repco BT20 Repco 620 3.0 V8 6–7, 9–11
Vlag van Frankrijk Benjamin Halard Cooper-Climax T79 Climax FPF 2.8 L4 D Vlag van Frankrijk Benjamin Halard 5
Vlag van Frankrijk Thimothée Sailves Honda RA273 Honda RA273E 3.0 V12 F Vlag van Frankrijk Thimothée Sailves 5
Vlag van Frankrijk Louis Hameil McLaren-BRM M4B BRM P111 2.1 V8 G Vlag van Frankrijk Louis Hameil 5
Vlag van Frankrijk Mathieu Hameil Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 D Vlag van Frankrijk Mathieu Hameil 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bernard White Racing BRM P261 BRM P60 2.1 V8 G Vlag van Verenigd Koninkrijk David Hobbs 6, 8
Vlag van Zwitserland Charles Vögele Racing Cooper-ATS T77 ATS 2.7 V8 D Vlag van Zwitserland Silvio Moser 6
Vlag van Duitsland Bayerische Motoren Werke AG Lola-BMW T100 BMW M10 2.0 L4 D Vlag van Duitsland Hubert Hahne 7
Vlag van Duitsland Gerhard Mitter Brabham-Ford BT23 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Vlag van Duitsland Gerhard Mitter 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Winkelmann Racing Brabham-Ford BT23 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 F Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Rees 7
Vlag van Frankrijk Ecurie Ford-France Matra-Ford MS5 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 F Vlag van Frankrijk Jo Schlesser 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Harris Racing Team Protos-Ford F2 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 F Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Hart 7
Vlag van Duitsland Kurt Ahrens Jr. 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lola Lola-BMW T100 BMW M10 2.0 L4 F Vlag van Verenigd Koninkrijk David Hobbs 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Bridges Lola-Ford T100 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Redman 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tyrrell Racing Organisation Matra-Ford MS5 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Vlag van België Jacky Ickx 7
Vlag van Verenigde Staten Mike Fisher Lotus-BRM 33 BRM P60 2.1 V8 F Vlag van Verenigde Staten Mike Fisher 8, 11
Vlag van Canada Castrol Oils Ltd Eagle-Climax T1F Climax FPF 2.8 L4 G Vlag van Canada Al Pease 8
Vlag van Verenigde Staten Tom Jones Cooper-Climax T82 Climax FWMV 2.0 V8 F Vlag van Verenigde Staten Tom Jones 8

Kalender

GP nr. Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
151
 1 GP van Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kyalami Grand Prix Circuit Midrand 2 januari
152
 2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 7 mei
153
 3 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 4 juni
154
 4 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 18 juni
155
 5 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit Bugatti Le Mans 2 juli
156
 6 GP van Groot-Brittannië Vlag van Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 15 juli
157
 7 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nordschleife Nürburg 6 augustus
158
 8 GP van Canada Vlag van Canada Mosport Park Bowmanville (Ontario) 27 augustus
159
 9 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 10 september
160
 10 GP van de Verenigde Staten Vlag van Verenigde Staten Watkins Glen International Watkins Glen (New York) 1 oktober
161
 11 GP van Mexico Vlag van Mexico Magdalena Mixhuca Circuit Mexico-Stad 22 oktober

Resultaten en klassement

Grands Prix

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) GP van Zuid-Afrika Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van Mexico Pedro Rodriguez Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati F Verslag
2 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
3 Vlag van Nederland GP van Nederland Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag
4 Vlag van België GP van België Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van Verenigde Staten Eagle-Weslake G Verslag
5 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag
7 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
8 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
9 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees Vlag van Japan Honda F Verslag
10 Vlag van Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag
11 Vlag van Mexico GP van Mexico Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag

Puntentelling

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs

De vijf beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand, resultaten die tussen haakjes staan telden daarom niet mee voor het kampioenschap. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totaal behaalde punten tussen haakjes.

Pos. Coureur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)
ZAF		 Vlag van Monaco
MON		 Vlag van Nederland
NED		 Vlag van België
BEL		 Vlag van Frankrijk
FRA		 Vlag van Verenigd Koninkrijk
GBR		 Vlag van Duitsland
DUI		 Vlag van Canada
CAN		 Vlag van Italië
ITA		 Vlag van Verenigde Staten
VST		 Vlag van Mexico
MEX		 Punten
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 4S 1 3 DNF 2 2S 1 2 DNF 3 3 51
2 Vlag van Australië Jack Brabham 6P DNFP 2 DNF 1 4 2 1 2 (5) 2 46 (48)
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark DNF DNFS 1S 6P DNF 1P DNFP DNFPS    3PS    1 1PS    41
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees 3 DNF DNF DNF 6 4 1 DNF 4 20
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Amon 3 4 3 DNF 3 3 6 7 DNF 9 20
6 Vlag van Mexico Pedro Rodriguez 1 5 DNF 9 6 5 11 6 15
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill DNF 2 DNFP DNF DNFPS    DNF DNF 4 DNF 2PS    DNF 15
8 Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney DNF DNF DNF 1S DNF DNF DNFS 3 DNF DNF DNF 13
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart DNF DNF DNF 2 3 DNF DNF DNF DNF DNF DNF 10
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Spence DNF 6 8 5 DNF DNF DNF 5 5 DNF 5 9
11 Vlag van Rhodesië John Love 2 6
12 Vlag van Zwitserland Jo Siffert DNF DNF 10 7 4 DNF DNF DNS DNF 4 12 6
13 Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt DNF DNF DNF 4 DNF DNF DNF DNF 4 DNF 6
14 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 4 DNF DNF DNF DNF 7 DNF DNF DNF 3
15 Vlag van Zweden Jo Bonnier DNF DNF DNF 6* 8 DNF 6 10 3
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Irwin 7 DNF 5 7 9 DNF DNF DNF DNF 2
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson 5 DNQ 9 8 DNF DNF 2
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Parkes 5 DNF 2
19 Vlag van Frankrijk Guy Ligier 10 NC 10 8* DNF DNF 11 1
20 Vlag van Italië Ludovico Scarfiotti 6 NC DNF 1
21 Vlag van België Jacky Ickx DNF1 6 DNF 1
22 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise DNQ 7 7 0
23 Vlag van Verenigd Koninkrijk David Hobbs 8 101 9 0
24 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Rees 9 71 0
25 Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Attwood 10 0
26 Vlag van Verenigde Staten Mike Fisher 11 DNF 0
— Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Dave Charlton NC 0
— Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Luki Botha NC 0
— Vlag van Canada Al Pease NC 0
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Piers Courage DNF DNF DNS 0
— Vlag van Mexico Moises Solana DNF DNF 0
— Vlag van Rhodesië Sam Tingle DNF 0
— Vlag van Italië Lorenzo Bandini DNF 0
— Vlag van Frankrijk Johnny Servoz-Gavin DNF 0
— Vlag van Zwitserland Silvio Moser DNF 0
— Vlag van Italië Giancarlo Baghetti DNF 0
— Vlag van Verenigde Staten Tom Jones DNQ 0
— Vlag van Canada Eppie Wietzes DSQ 0
— Vlag van Verenigde Staten Richie Ginther DNQ 0
Coureurs die geen recht op Formula 1-punten hadden omdat ze met Formule 2-wagens deelnamen
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Oliver 5
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Hart NC
— Vlag van Duitsland Kurt Ahrens Jr. DNF
— Vlag van Frankrijk Jo Schlesser DNF
— Vlag van Duitsland Gerhard Mitter DNF
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Redman DNS
Pos. Coureur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)
ZAF		 Vlag van Monaco
MON		 Vlag van Nederland
NED		 Vlag van België
BEL		 Vlag van Frankrijk
FRA		 Vlag van Verenigd Koninkrijk
GBR		 Vlag van Duitsland
DUI		 Vlag van Canada
CAN		 Vlag van Italië
ITA		 Vlag van Verenigde Staten
VST		 Vlag van Mexico
MEX		 Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde
  • * In de Duitse Grand Prix namen Formule 2 wagens deel aan de race. Deze konden geen punten behalen voor het kampioenschap maar eindigden op de posities 5 en 7, waardoor de Formule 1-wagens op posities 6 en 8 beloond werden met respectievelijk 2 en 1 punt.
  • 1 Formule 2-wagen

Klassement bij de constructeurs

Per race telt alleen het beste resultaat mee van de constructeur.

De vijf beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand, resultaten die tussen haakjes staan telden daarom niet mee voor het kampioenschap. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totaal behaalde punten tussen haakjes.

Pos. Constructeur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)
ZAF		 Vlag van Monaco
MON		 Vlag van Nederland
NED		 Vlag van België
BEL		 Vlag van Frankrijk
FRA		 Vlag van Verenigd Koninkrijk
GBR		 Vlag van Duitsland
DUI		 Vlag van Canada
CAN		 Vlag van Italië
ITA		 Vlag van Verenigde Staten
VST		 Vlag van Mexico
MEX		 Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco 4PS    1P 2 DNF 1 2S 1 1 2 (3) 2 63 (67)
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford 1PS    6P DNFPS    1P DNFP 4PS    3PS    1PS    1PS    44
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 1 5 10 4 4 5 6* 8 4 4 6 28
4 Vlag van Japan Honda 3 DNF DNF DNF 6 4 1 DNF 4 20
5 Vlag van Italië Ferrari 3 4 3 DNF 3 3 6 7 DNF 8 20
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk BRM DNF 6 8 2 3 7 9 5 5 DNF 5 17
7 Vlag van Verenigde Staten Eagle-Weslake DNF DNF 1S DNF DNF DNFS 3 DNF DNF DNF 13
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-BRM DNF 2 7 11 DNS 6
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax 2 DNQ 6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-BRM 4 DNF 7 DNF DNF DNF 3
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Climax 5 DNQ 9 8 DNF DNF 2
12 Vlag van Frankrijk Matra-Ford DNF 7 7 0
— Vlag van Verenigde Staten Eagle-Climax DNF NC 0
— Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) LDS-Climax DNF 0
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax DNFS 0
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-ATS DNF 0
— Vlag van Verenigd Koninkrijk Lola-BMW DNF 0
Pos. Constructeur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)
ZAF		 Vlag van Monaco
MON		 Vlag van Nederland
NED		 Vlag van België
BEL		 Vlag van Frankrijk
FRA		 Vlag van Verenigd Koninkrijk
GBR		 Vlag van Duitsland
DUI		 Vlag van Canada
CAN		 Vlag van Italië
ITA		 Vlag van Verenigde Staten
VST		 Vlag van Mexico
MEX		 Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde
  • * In de Duitse Grand Prix namen Formule 2 wagens deel aan de race. Deze konden geen punten behalen voor het kampioenschap maar eindigden op de posities 5 en 7, waardoor de Formule 1-wagens op posities 6 en 8 beloond werden met respectievelijk 2 en 1 punt.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.