Fliegerschaftsabzeichen

Fliegerschaftsabzeichen
Het Fliegerschaftsabzeichen.
Het Fliegerschaftsabzeichen.
Uitgereikt door Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Type Steckkreuz
Bestemd voor Leden van de Duitse Luchtsportbond.
Status In onbruik geraakt
Beschrijving Zie het versiersel
Statistieken
Instelling 19 januari 1935[1][2][3][4][5]
Totaal uitgereikt Onbekend
Volgorde
Volgende (hoger) Geen
Gelijkwaardig Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge
Volgende (lager) Geen
Portaal  Portaalicoon   Ridderorden

Fliegerschaftsabzeichen werd op 19 januari 1935 door de rijksminister van Luchtvaart en opperbevelhebber van de Luftwaffe, Hermann Göring ingesteld.

Het is een van de zeldzaamste functionele onderscheiding van de Luftwaffe.[2]

Geschiedenis

De Deutscher Luftsportverband was een dekmantelorganisatie voor de toekomstige Duitse luchtmacht (Luftwaffe). De voorzitter was de opperbevelhebber van de Luftwaffe Hermann Göring en zijn vicevoorzitter Ernst Röhm. En omdat het Verdrag van Versailles Duitsland officieel verbood om nog gevechtsvliegtuigen te bouwen, maakte de Duitse Luchtsportbond gebruik van zweefvliegtuigen om mannen—die officieel nog burgers waren—op te leiden voor de toekomstige Luftwaffe.[2][3]

Het versiersel

Het hoogovaalvormige versiersel toont in het midden op de krans ligt een Luftwaffe-adelaar met een hakenkruis in zijn klauwen. De krans is samengesteld uit laurierbladeren aan de linkerzijde en eikenbladeren aan de rechterzijde. Aan de achterkant is het met twee klinknagels aan de krans bevestigd. De rugzijde van het versiersel toont een loodrecht gesoldeerd naald met veiligheidssluiting. Het versiersel was van zilver gemaakt en had een grijze uitstraling.[2]

Het versiersel werd gepresenteerd in een donkerblauwe cassette met stencil opschrift in gouden gotisch schrift. Het heeft aan de binnenzijde een blauwe satijnen voering aan de bovenkant en een blauwe fluwelen voering aan de onderkant.[6]

Hermann Göring en Erhard Milch dragen beide het Fliegerschaftsabzeichen.

Kwalificatie voor toekenning

Piloten en waarnemers die lid waren van de Duitse Luchtsportbond.

Draagwijze

Het insigne werd als Steckabzeichen op de linkerborstzak gedragen[1][7], net onder het IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse of een daaraan gelijkwaardige militaire onderscheiding. De stoffen variant (stoffausführung) van de badge werd ook toegestaan op het flying suit.[6]

Na de Tweede Wereldoorlog

Na de capitulatie van Duitsland verboden de geallieerde mogendheden het dragen van Duitse onderscheidingen, waaronder die van vóór 1918. In de DDR bleef dit verbod onverkort van kracht.

Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit die het dragen van onderscheidingen met hakenkruizen of SS-runen verbood. Het dragen, verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van dergelijke insignes werd sindsdien wettelijk gereguleerd. Een aantal onderscheidingen werd daarna in een “gedenazificeerde” uitvoering opnieuw toegestaan, waarbij het hakenkruis en soms ook de adelaar werden verwijderd.[8]

Zie ook