Fliegerschützenabzeichen
| Fliegerschützenabzeichen | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Fliegerschützenabzeichen für Bordfunker. | ||||
Uitgereikt door .svg.png){kind=small} nazi-Duitsland | ||||
| Type | Steckkreuz | |||
| Uitgereikt voor | Boordschutters, monteurs (boordwerktuigkundigen) en luchtvaartmeteorologen die in dienst waren van de Luftwaffe. | |||
| Status | In onbruik geraakt | |||
| Beschrijving | Zie het versiersel | |||
| Statistieken | ||||
| Instelling | 26 maart 1936[1][2][3] 22 juni 1942[4][3] (zonder bliksemschichten) 25 april 1944[4][3] (met zwarte krans) | |||
| Totaal uitgereikt | Onbekend | |||
| Volgorde | ||||
| Volgende (hoger) | Geen | |||
| Gelijkwaardig | Flugzeugführerabzeichen, Gemeinsame Flugzeugführer- und Beobachterabzeichen, Fliegerschaftsabzeichen | |||
| Volgende (lager) | Geen | |||
| ||||
Het Fliegerschützenabzeichen (Nederlands: Insigne voor luchtschutters) werd op 26 maart 1936 door de Rijksminister van Luchtvaart en opperbevelhebber van de Luftwaffe Hermann Göring ingesteld.
Het was een militaire onderscheiding voor de boordschutters, monteurs (boordwerktuigkundigen) en luchtvaartmeteorologen die in dienst waren van de Luftwaffe.
Het versiersel
Het hoogovaalvormige versiersel toont in het midden op de krans ligt een naar rechts beneden duikende Luftwaffe-adelaar met een bundel bliksemschichten in de klauwen. Op het onderste snijpunt van de krans is het hakenkruis te zien. Het is omsloten door een krans die aan de linkerkant uit laurierbladeren en aan de rechterkant uit eikenbladeren bestaat.
Het versiersel is gemaakt van verzilverd zink of non-ferrometaal.
Volgens Klietmann bestonden er drie verschillende varianten van het het versiersel[5]:
- mit Blitzbündel - Luftwaffe Flieger mit Blitzbündel (Lw.Fl. m. Bl.)
- ohne Blitzbündel - Luftwaffe Flieger ohne Blitzbündel (Lw.Fl. oh. Bl.)
- ohne Blitzbündel - ohne Blitzbündel mit schwarzem Kranz
Het versiersel werd gepresenteerd in een donkerblauwe cassette met een blauwe satijnen voering aan de bovenkant en een blauwe fluwelen voering aan de onderkant aan de binnenzijde. De gedecoreerde kreeg er ook een oorkonde en logboek.[6][7]
Kwalificatie voor de toekenning
- het Luftwaffe-personeel nadat ze de twee maanden durende opleiding tot radio-operator of boordschutter had afgerond;
- of minimaal vijf operationele vluchten hebben voltooid;
- of dat je tijdens een missie minstens één keer gewond bent geraakt.
Uitbreiding kwalificaties voor de toekenning
Op 22 juni 1942 werden de kwalificaties voor de toekenning van het insigne verder uitgebreid met:
- de instelling van het insigne Fliegerschützenabzeichen für Bordschützen und Bordmechaniker[3][4]
- soldaten zonder afgesloten boordschutters opleiding konden in aanmerking komen voor het versiersel zonder bliksemschichten met zwarte krans.[1]
Op 25 april 1944 werd opnieuw de kwalificaties voor de toekenning van het insigne verder uitgebreid met:
Draagwijze
De onderscheiding werd als Steckkreuz op de linkerborstzak gedragen, net onder het IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse of een daaraan gelijkwaardige militaire onderscheiding.[1][3] De stoffen variant van het insigne werd ook toegestaan op het flying suit.[8][7]
Het Fliegerschützenabzeichen na de Tweede Wereldoorlog
De geallieerde mogendheden hebben na de bezetting van Duitsland het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, dus ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918, verboden. Dat verbod is in de DDR altijd van kracht gebleven. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. Het dragen van dit insigne werd net als het dragen van de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar en het Ereteken voor de 9e November 1923, de zogenaamde "Bloedorde", streng verboden. Ook het verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van de onderscheiding werd aan strenge regels gebonden. Een aantal onderscheidingen werd ontdaan van de hakenkruizen en soms van hakenkruis en adelaar. In deze gedenazificeerde uitvoering mochten de onderscheidingen worden gedragen.[9]
Externe link
Zie ook
- Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge
- Flugzeugführerabzeichen
- Lijst van ridderorden en onderscheidingen van nazi-Duitsland
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fliegerschützenabzeichen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Air Gunner Badge op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- (en) Angolia, John R. (1976). For Fuhrer and Fatherland: Military Awards of the Third Reich, 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, 188, 189. ISBN 0912138149.
- (en) Ailsby, Christopher (1987). Combat Medals of the Third Reich (PDF). Patrick Stephens, Wellingborough, Northamptonshire, p. 202. ISBN 0805598222.
- (en) Lumsden, Robin (2001). Medals and Decorations of Hitler's Germany (PDF). Airlife Publishing Ltd, Engeland, p. 67. ISBN 9781840371789.
- (de) Doehle, Heinrich (1945). Die Auszeichnungen des Grossdeutschen Reichs (PDF). Verlag E.O. Erdmenger & Co K.G., Berlijn, p. 140. ISBN 3931533433.
- (de) Klietmann, Kurt-G. (2004). Auszeichnungen Des Deutschen Reiches 1936-1945 (PDF), 11. Motorbuch Verlag, Stuttgart, 183, 184. ISBN 3879436894.
- (en) Littlejohn, David, Col. C.M. Dodkins (1968). Order, Decorations, Medals and Badges of the Third Reich (including the Free City of Danzig), 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, Verenigde Staten, p. 172. ISBN 9780854200801.