Fiorenzo Magni

Fiorenzo Magni
Magni tussen 1951 en 1953
Persoonlijke informatie
Bijnaam	De Toscaan van Vlaanderen De Witte Wolf Kletskop
Geboortedatum	7 december 1920
Geboorteplaats	Vaiano, Italië
Overlijdensdatum	19 oktober 2012
Overlijdensplaats	Monticello Brianza, Italië
Sportieve informatie
Discipline(s)	Weg
Ploegen
1941-1943 1944 1945 1947 1948-1950 1951-1952 1953 1954-1956 Bianchi Pedale Monzese Ricci Viscontea Willier Triestina Ganna Ganna-Ursus Nivea-Fuchs
Beste prestaties
Milaan-San Remo	2e (1956)
Ronde van Vlaanderen	1e (1949, 1950, 1951)
Parijs-Roubaix	3e (1950)
Ronde van Lombardije	2e (1954)
Ronde van Italië	1e (1948, 1951, 1955) 6 etappezeges
Ronde van Frankrijk	6e (1949, 1952) 7 etappezeges
Ronde van Spanje	13e (1955) 3 etappezeges
WK op de weg	2e (1951)
Portaal    Wielersport

Fiorenzo Magni (Vaiano, 7 december 1920 – Monticello Brianza, 19 oktober 2012) was een Italiaans wielrenner. Zijn grootste overwinningen behaalde hij in de Ronde van Vlaanderen (die hij drie keer achter elkaar won) en de Ronde van Italië (die hij eveneens driemaal op zijn naam schreef).

Magni, "De Witte Wolf" is samen met Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen, Fabian Cancellara en Mathieu van der Poel recordhouder van het aantal overwinningen in de Ronde van Vlaanderen. Van die zes is hij de enige die de Ronde driemaal achter elkaar won, in 1949, 1950 en 1951. In zijn loopbaan als profwielrenner reed hij ook 3 jaar met de trui van Italiaans kampioen rond, in 1951, 1953 en 1954.

Magni was een buitengewoon bekwaam renner, een goede finisher. Hij slaagde erin om de 'derde man' te zijn tussen de grote kampioenen Fausto Coppi en Gino Bartali.

Fiorenzo Magni werd door zijn temperament ook "De Toscaan van Vlaanderen" genoemd, niet enkel omdat hij de Ronde van Vlaanderen driemaal won, maar ook omdat hij dat bijna alleen deed met zijn agressiviteit en zijn moed. Een voorbeeld van zijn enorme wilskracht toonde hij in de Giro d'Italia van 1956. Een foto tijdens de beklimming van de San Luca di Bologna (tijdrit) toont dat aan. Hij was gevallen tijdens de afdaling van de Volterra en brak daarbij het sleutelbeen. De dokter pakte hem helemaal in en hij vertrok toch nog. Hij slaagde er uiteindelijk zelfs in om nog de tweede plaats te halen in het eindklassement van deze Giro.

In 1950 had Magni de gele leiderstrui in de Grande Boucle, maar werd samen met de rest van de Italiaanse ploeg door Gino Bartali overgehaald uit de wedstrijd te stappen, omdat laatstgenoemde was aangevallen door het Franse publiek. In zijn carrière heeft hij 109 overwinningen behaald.

Na zijn carrière werd hij sportdirecteur van de nationale wielerploeg van Italië en voorzitter van de Wielermuseum in Madonna del Ghisallo. Hij was in oktober 2012 in Rome voor het voorstellen van een boek rond zijn persoon. Op 19 oktober overleed Magni op 91-jarige leeftijd in zijn villa in Monticello Brianza.^[1]

In Italië was Magni niet bij iedereen geliefd. Hij werd in verband gebracht met oorlogsmisdaden als lid van een fascistische militie in 1944. Kort na de oorlog werd hij daarvan vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Zijn verleden werd hem echter door velen nagedragen.