Carrière
Gerganov behaalde gedurende zijn carrière vier etappezeges en won driemaal een eindklassement. Daarnaast kwam hij meerdere malen op het podium bij het nationale kampioenschap tijdrijden, tweemaal reed hij de tweede tijd en driemaal werd hij derde. Tevens reed hij tussen 2006 en 2012 voor verschillende profploegen en in 2022 keerde hij nog eenmaal terug op amateurniveau bij Hemus-1896.
Hij won in 2004 de tweede, en zo bleek later ook de laatste, editie van de Sacrifice Cup. Eveneens in 2004 won hij de tiende etappe in de Ronde van Bulgarije en in het eindklassement kwam hij op een vijfde plaats, bijna zes minuten achter Tomasz Kłoczko. Het jaar nadien schreef hij een etappe in de Ronde van Turkije op zijn naam en won hij ook een etappe in de Grand Prix Sunny Beach. In deze Bulgaarse wedstrijd schreef hij ook het eindklassement op zijn naam, acht seconden voor Martin Prázdnovský. Twee jaar later won Gerganov zilver op het Bulgaarse kampioenschap tijdrijden; alleen Ivajlo Gabrovski reed een snellere tijd. Bij zijn tweede deelname aan de Ronde van Szeklerland in 2010 eindigde hij in vier van de vijf etappes op het podium, maar hij won er geen. Door zijn goede resultaten won hij ook het eindklassement. In het puntenklassement eindigde hij als tweede, achter Oleksandr Sjejdyk. Zijn laatste overwinning behaalde Gerganov eveneens in 2010 namens Hemus 1896-Vivelo, door in Veliko Tarnovo dertien seconden eerder te finishen dan de Duitser Johannes Heider.[1]
Na zijn carrière was hij actief als president van de Bulgaarse wielerbond. In 2025 werd hij samen met Daniel Angelov geschorst voor twee jaar, omdat zij zich schuldig maakten aan "ernstige ethische schendingen".[2]
Ploegen
Wielerploegen
Atalay · Balinski · Dazkirli · Gerganov · Kal · Karagöbek · Koev · Ozcan · Petrov · Petrov · Sayar · Sert · Tsjanliev Kirilov · Türkçetin · Zanichelli · Zaraliev
Bronnen, noten en/of referenties