Eugenio Beltrami
| Eugenio Beltrami | ||
|---|---|---|
 | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 16 november 1835 | |
| Geboorteplaats | Cremona | |
| Overlijdensdatum | 18 februari 1900 | |
| Overlijdensplaats | Rome | |
| Beroep | wiskundige, academisch docent, politicus, natuurkundige,[1] landmeter,[1] geodeet[2] | |
| Lid van | Accademia Nazionale dei Lincei, Pruisische Academie van Wetenschappen, London Mathematical Society,[3] Göttinger Academie van Wetenschappen, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Turijnse Academie van Wetenschappen,[4] Accademia Nazionale dei Lincei | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Universiteit van Pavia (1853; 1856)[3] | |
| Promotor(s) | Francesco Brioschi | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | differentiaalmeetkunde, wiskunde, natuurkunde, geodesie | |
| Bekend van | Teoria fondamentale degli spazii di curvatura costante, Di un sistema di formole per lo studio delle linee e delle superficie ortogonali, Stelling van Beltrami, Beltrami–Enneper theorem, Beltrami equation, Beltrami identity, laplace-beltrami-operator, Beltrami vector field, Beltrami–Klein model, Saggio di interpretazione della geometria non euclidea | |
| Prijzen en erkenningen | grand officer of the Order of the Crown of Italy, Officier in de Orde van Sint Mauritius en Sint-Lazarus, Mathematical Prize of the Italian Academy of Sciences (1875) | |
Eugenio Beltrami (Cremona, 16 november 1835 - Rome, 18 februari 1900) was een Italiaans wiskundige die bekendstaat voor zijn werk op het gebied van de differentiaalmeetkunde en de wiskundige natuurkunde. Zijn werk staat verder bekend voor zijn heldere uitleg.
Beltrami bekleedde leerstoelen aan de universiteiten van Bologna, Pisa, Rome en Pavia.
Hij was de eerste om de consistentie van niet-Euclidische meetkunde te bewijzen door deze te modelleren op een oppervlak van constante kromming, de pseudosfeer, en in het inwendige van een n-dimensionale eenheidsbol, het zogenaamde Beltrami-Klein-model. Hij ontwikkelde ook de enkelvoudige waardedecompositie voor matrices, die later meerdere malen werd herontdekt. Beltrami's gebruik van differentiaalrekening voor problemen in de wiskundige natuurkunde beïnvloedde indirect de ontwikkeling van tensorrekening door Gregorio Ricci-Curbastro en Tullio Levi-Civita.
Op het einde van zijn leven, in 1899, werd hij benoemd tot senator van het koninkrijk Italië.
Zie ook
- 1 2 Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 18 december 2022; NKC-identificatiecode: mub2018999744.
- ↑ Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 17 november 2024; NKC-identificatiecode: mub2018999744.
- 1 2 http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Beltrami.html; MacTutor History of Mathematics archive; geraadpleegd op: 17 november 2017.
- ↑ www.accademiadellescienze.it; geraadpleegd op: 1 december 2020; Turijnse Academie van Wetenschappen-identificatiecode: eugenio-beltrami.