Etienne Dermaut

Etienne Dermaut
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	9 juli 1943
Geboorteplaats	Roeselare, België
Lengte	196 cm
Positie	Shooting Forward
Jeugdteams
1960-1965	Wytewa Roeselare
Clubs
Seizoen 1965-1972 1972-1977 1980-1981 1981-1983 1985	Club Avanti Brugge Sunair Oostende Athlon Ieper Frisa Kortrijk Sgolba Aalter Wikings KBBC BT Wevelgem
Interlands
	België
Getrainde clubs
1987–1990 1990–1991 1991–1993 2010–2011	Wytewa Roeselare Sunair Oostende (assistent) Avanti Brugge  België (assistent) Wikings KBBC BBC De Westhoek Zwevezele
Portaal    Basketbal

Etienne Dermaut (Roeselare, 9 juli 19543) is een Belgisch voormalige basketbalspeler en -coach.

Etienne Dermaut werd geboren en groeide op in Roeselare. Tijdens zijn schooltijd aan het Klein Seminarie van Roeselare kwam hij in contact met basketbal, waar hij in de schoolploeg al snel uitblonk. In 1960 sloot hij zich aan bij BBC Wytewa Roeselare, waar hij zowel bij de reserven als bij de eerste ploeg actief was en een belangrijke rol speelde in de sportieve opmars van de club. Met Wytewa behaalde hij kampioenschappen in 1961, 1963; in 1963 bereikte de ploeg bovendien de kwartfinales van de Beker van België, een primeur voor een club uit tweede provinciale. Na één seizoen in eerste provinciale werd Wytewa in 1964 kampioen en promoveerde het naar de nationale reeksen, tot dan toe als enige West-Vlaamse ploeg die deze stunt verwezenlijkte. Dermaut bleef nog één seizoen bij Wytewa actief, waarna hij de overstap maakte naar Avanti Brugge.^[1]

In het seizoen 1965–1966 begon Etienne Dermaut zijn carrière bij Avanti Brugge, dat toen uitkwam in vierde nationale. Met de club kende hij een snelle sportieve opmars: onder leiding van coach Roger Staes werd Avanti drie seizoenen op rij kampioen, in 1966 (vierde nationale), 1967 (derde nationale, met daarnaast een plaats als verliezend finalist in de Beker van België) en 1968 (tweede nationale), wat de promotie naar de eerste klasse opleverde. Etienne bleef in totaal zeven seizoenen bij Avanti Brugge, groeide er uit tot een van de bepalende spelers en werd beschouwd als een vaste waarde binnen de ploeg. In de periode 1969–1972 speelde hij bovendien samen met zijn broer Eric Dermaut bij de Brugse club.^[2]

In het seizoen 1971–1972 kreeg Etienne Dermaut zijn eerste speelgelegenheid bij de Belgische nationale ploeg. Een jaar later, in 1972, maakte hij de overstap naar Sunair Oostende, waarmee hij in het seizoen 1972–1973 promoveerde van tweede naar eerste klasse. In 1974 nam hij met de club deel aan de eerste Europese wedstrijden in de geschiedenis van Sunair Oostende, die werden afgewerkt in de FIBA Korać Cup, onder leiding van hoofdcoach Lucien Van Kersschaever en assistent-coach Maurits Clybouw. De loting koppelde Oostende aan Panellinios Athene. Tijdens deze eerste Europese wedstrijd trad Van Kersschaever de volledige wedstrijd aan met hetzelfde vijftal, waaronder Dermaut, die in deze Europese campagne een vaste waarde was binnen de ploeg en waarin ook zijn goede vriend Tony Van den Bosch actief was. Tijdens de Europese wedstrijden behoorde hij tot de sterkhouders van het team en was hij goed voor gemiddeld 16 punten per wedstrijd. Dermaut bleef uiteindelijk vijf seizoenen actief bij Sunair Oostende.^[3]

Na vijf seizoenen bij Oostende vertrok Etienne in 1980 naar Athlon Ieper, dat toen in de tweede klasse uitkwam. Zijn verblijf bij Ieper was van korte duur, want in 1981 maakte hij de overstap naar Frisa Kortrijk, eveneens actief in de tweede klasse. In het seizoen 1981/82 werd Frisa kampioen en verzekerde het zich zo van een terugkeer naar de hoogste klasse. Dermaut bleef bij Kortrijk spelen tot 1983, waarmee hij zijn laatste jaren in de hoogste Belgische basketcompetitie afsloot. Als absolute uitzondering maakte de sierlijke speler die hij was een unieke “Gand Slam” vol: hij speelde in de eerste klasse voor de vier West-Vlaamse clubs, iets wat niemand voor of na hem deed.^[4]

Na zijn carrière in de hoogste klasse bleef Dermaut actief in de lagere reeksen. Hij speelde onder andere bij Sgolba Aalter, BT Wevelgem en de corpoploeg van Wikings KBBC, waar hij naast het veld ook memorabele momenten beleefde. Uiteindelijk beëindigde hij zijn spelerscarrière op 41-jarige leeftijd.

Na zijn carrière als speler begon Etienne Dermaut aan zijn trainersloopbaan bij Wytewa Roeselare, de ploeg uit zijn thuisstad waar hij zelf eerder actief was als speler. In het seizoen 1987-1988 maakte hij de overstap naar Sunair Oostende, waar hij als assistent-trainer werkte onder Terry Kunze. Dat jaar behaalde het team de Belgische landstitel, de zevende in de geschiedenis van Sunair Oostende. Bovendien wonnen ze dat seizoen hun eerste internationale trofee: de enige editie van de Benelux Cup, een competitie tussen clubs uit België, Nederland en Luxemburg, door in de dubbele finale te winnen van het Nederlandse BV Den Helder. Het seizoen erop, in 1989, wonnen ze ook de Beker van België, waarmee deze periode een bijzonder succesvolle tijd in zijn trainersloopbaan markeerde.^[5]

In 1990-1991 nam Dermaut de rol van hoofdtrainer op zich bij Avanti Brugge, de club waar hij als speler drie titels had behaald en zeven seizoenen actief was geweest. Zijn avontuur als hoofdtrainer duurde echter slechts één seizoen, aangezien Avanti Brugge na dat jaar failliet ging.^[6]

In 1991 sloot Dermaut zich aan bij de Belgische nationale ploeg als assistent-trainer onder zijn voormalige ploegmaat en goede vriend Tony Van den Bosch. Samen beleefden ze een mooie periode, waarin ze de nationale ploeg niet naar het Europees kampioenschap van 1991 konden leiden en ook in 1993 zorgden het duo ervoor dat België zich kwalificeerde voor het EK, waar de ploeg als twaalfde eindigde. Na het EK stopte Van den Bosch als bondscoach en Dermaut hem volgde, waarmee dit hoofdstuk van hun samenwerking ten einde kwam.^[7]

Daarna bleef Dermaut actief als trainer bij provinciale clubs, waaronder Wikings KBBC. In 2010 volgde hij de ontslagen coach Walter Van Mieghem op als hoofdtrainer van BBC De Westhoek Zwevezele. Hij leidde het team voor één seizoen, waarna hij definitief zijn actieve basketbalcarrière als coach beëindigde.^[8]

Van basketbal bleef Dermaut echter altijd houden. Hij volgde met trots zijn zoon Steve Dermaut, die zelf op hoog niveau speelde en later als coach actief werd, en zijn dochter Ellen Dermaut, die ook op nationaal niveau speelde. Daarnaast was hij een trotse supporter van zijn kleinzoon Ruben Vanwildemeersch, aan wie hij zijn ervaring probeerde door te geven. De laatste jaren van zijn leven bleef hij betrokken bij BC Oostende, eerst als radiocommentator en later, gedurende tien jaar, als scheidsrechterbegeleider. Etienne Dermaut overleed op 81-jarige leeftijd en wordt herinnerd als een van de iconen van het Belgische basketbal.