Erik Michielsen
| Erik Michielsen | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 8 juli 1916 | |
| Overlijdensdatum | 26 augustus 1944 | |
| Werk | ||
| Beroep | verzetsstrijder, Engelandvaarder, jurist | |
| Persoonlijk | ||
| Woonplaats | Den Haag | |
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Erik Frits Karel Michielsen (Padang, 8 juli 1916 - Wales, 26 augustus 1944) was een Nederlands jurist, Engelandvaarder en piloot. Hij is de oudere broer van Engelandvaarder Karel Michielsen.
Levensloop
Michielsen werd geboren in de Javaanse stad Padang in Nederlands-Indië. In zijn jeugd woonde hij in Batavia (Jakarta).[1] In mei 1934 behaalde hij zijn eindexamen gymnasium B in Batavia. Daarna vertrok hij naar Nederland voor de dienstplicht aan de School voor Reserveofficieren van de Bereden Artillerie in Ede.
In september 1935 begon hij zijn studie rechten aan de Universiteit Leiden. In 1939 kreeg hij na enkele maanden mobilisatie studieverlof, maar werd vlak voor de meidagen van 1940 op 7 mei 1940 weer opgeroepen. Tijdens de oorlogsdagen was hij gestationeerd op verschillende commandoposten rondom vliegveld Ypenburg bij Den Haag. Na de Nederlandse capitulatie op 14 mei 1940 werd hij gedemobiliseerd en op 9 juli 1940 studeerde hij af als meester in de rechten.[2]
Engelandvaart
Zijn broer Karel Michielsen was al op 5 juli 1940 met de twaalfvoetsjol Bebèk naar Engeland overgestoken en Erik Michielsen wilde hem zo snel mogelijk volgen. In de zomer van 1940 deed hij verschillende pogingen de zee over te steken, maar die mislukten allen. Met Anton de Haseth Möller, Jean Mesritz en Joost kocht hij voor dertig gulden twee kano's. Ze verfden de kano's in een onopvallende donkere kleur en maakten ze met stevige dwarslatten aan elkaar vast. Daarna werd er aan de rechterkant nog een buitenboordmotor bevestigd. Verder hadden ze vier Edammer kazen en 80 repen chocolade verzameld.[3]
Tijdens de voorbereiding kwam Michielsen Erik Hazelhoff Roelfzema tegen en deze had een ander plan. Ze zouden de SCH 107 gebruiken, waarbij de schipper hen met de vlet van de logger op zee zou afzetten. De schipper kreeg als vergoeding 500 gulden zodat hij een nieuw vletje kon kopen. Net voordat ze op 13 augustus 1940 wilden vertrekken, werden ze door Chris Krediet en de schipper gewaarschuwd dat er twee Duitsers mee zouden gaan, waarna het plan niet doorging.[4]
In de nacht van 15 op 16 augustus 1940 deden Michielsen, Hazelhoff Roelfzema, Mesritz, Kranenburg en De Haseth Möller een laatste poging met een open vlet. Ze waren reeds buiten het gezicht van de kust, maar door zeer ruw weer leden ze schipbreuk en spoelden aan land tussen Noordwijk en Noordwijkerhout. Daarna raakten de jongemannen betrokken bij ondergrondse activiteiten en moest Michielsen zich enige tijd schuilhouden. Op 30 januari 1942 vertrok Michielsen via de Zuidelijke route naar Engeland, waar hij in mei 1942 aankwam.[5]
Engeland
Michielsen was reserve-luitenant der veldartillerie maar na zijn Engelandvaart koos hij voor de luchtmacht in de hoop snel schade aan de vijand te kunnen toebrengen. Zijn opleiding was bijna ten einde toen hij in de nacht van 26 augustus 1944 tijdens een oefenvlucht in een Vickers Wellington van achteren werd geramd. De staart van zijn vliegtuig brak af, waarna hij neerstortte. Hij had drie Canadese collega's aan boord.
Hij werd op 31 augustus op begraafplaats Brookwood begraven. Jhr. Beelaerts (adjudant van koningin Wilhelmina) en H.W.J. baron van Tuyll (adjudant van prins Bernhard) waren daarbij aanwezig. De grafrede werd gehouden door ds. Van Dorp uit Londen.
Postuum zijn in 1945 zijn herinneringen gepubliceerd onder de titel Tegen de vlagen van den oostenwind. Hierin zijn ook zijn ideeën over de toekomst opgenomen.
Onderscheidingen
- Kruis van Verdienste, 3 september 1942.[6]
Zie ook
Referenties
- Michielsen, Erik F.K., Tegen de vlagen van den Oostenwind (pdf). A.W. Sijthoff's Uitgeversmaatschappij NV (1945). Gearchiveerd op 29 mei 2024. Geraadpleegd op 22 januari 2026.
- Dessing, Agnes (2004). Tulpen voor Wilhelmina. De geschiedenis van de Engelandvaarders (pdf). Bert Bakker, Amsterdam. ISBN 90 351 2640 8. Gearchiveerd op 30 november 2024. Geraadpleegd op 21 januari 2026.
- ↑ Erik Frits Karel Michielsen. OpenArchieven. Geraadpleegd op 22 januari 2026.
- ↑ Michielsen 1945, p. 284-285.
- ↑ Michielsen 1945, p. 76-78.
- ↑ Michielsen 1945, p. 81-86.
- ↑ Michielsen 1945, p. 285-289.
- ↑ Onderscheidingen Erik Michielsen (pdf). Nationaal Archief. Geraadpleegd op 22 januari 2026.