Enterocyt
Een enterocyt is een eenvoudige cilindervormige epitheelcel die de binnenkant van de dunne en dikke darm bekleedt. Het epitheelweefsel beschermt het weefsel tegen de buitenwereld zoals het voedsel in de darmen. Een enterocyt zorgt voor de laatste stap in de vertering van voedselbestanddelen en de opname hiervan, bijvoorbeeld door middel van het enzym lactase dat de melksuiker (lactose) splitst in zijn bestanddelen glucose en galactose, waarna deze suikers kunnen worden opgenomen. Een enterocyt heeft een levensduur van 4-5 dagen.[1]
Het naast elkaar bestaan van meerdere celtypen in het darmepitheel suggereert dat celdifferentiatie een strikt en complex proces is. Celdifferentiatie van intestinale stamcel in de darm wordt bepaald door verschillende signaalroutes, zoals Notch-, Wnt- en botmorfogenetisch proteïne (BMP)-signalering. Door Notch-signalering wordt een absorptie-voorlopercel gevormd, die onder invloed van de transcriptiefactor HES1 overgaat in een enterocyt.[1]
De belangrijkste functies van een enterocyt
- Opname van ionen met natrium, calcium, magnesium en ijzer. Dit gebeurt meestal door actief transport.
- Opname van water; dit gebeurt door osmose een vorm van passief transport met verschil in concentraties van natrium en kalium. Bij osmose gaat het om verplaatsing van water.
- Suikeropname
- Opname van peptide en aminozuren
- Vetopname
- Opname van vitamine B12
- Opname van zouten
- Afscheiding van de afweerstof immunoglobuline
 |
_Differentiation_of_Paneth_cells.jpg) |
 |
Referenties
- http://users.telenet.be/zeldzame.ziekten/List.d/bac-infec-darm.htm
- http://www.zowerkthetlichaam.nl/775/absorptie-van-voedingsstoffen/
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Enterocyte op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.