Manu Disabato

Emmanuel (Manu) Disabato (Frameries, 11 mei 1978) is een Belgisch politicus voor Ecolo.

Manu Disabato, zoon van Italiaanse immigranten, interesseerde zich al zeer jong in de politiek. In 1999 werd hij lid van Ecolo en in 2000 was hij tevergeefs kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in Saint-Ghislain.

Na het behalen van zijn graduaat in de communicatie aan de hogeschool IPSMa in 2001 was hij van 2002 tot 2003 medewerker op het kabinet van federaal minister Isabelle Durant en van 2003 tot 2004 persattaché van de Ecolo-fractie in het Waals Parlement en voor enkele maanden in 2004 politiek adviseur op het kabinet van Franse Gemeenschapsregering Jean-Marc Nollet. Tevens was hij 2004 tot 2009 politiek secretaris van de provinciale Ecolo-afdeling van de provincie Henegouwen.^[1]

Als campagnedirecteur van Ecolo bij de federale verkiezingen van juni 2007 groeide Disabato's invloed binnen de partij en in 2009 was hij Ecolo-lijsttrekker in het arrondissement Bergen voor het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. Hij werd verkozen met meer dan 2000 stemmen en was hiermee een van de jongste leden van beide parlementen. Als Waals Parlementslid bekommerde hij zich vooral om de sociaal-economische situatie van zijn regio en opende hij een debat over de instelling van sociale en milieuclausules in openbare aanbestedingsprocedures. Hij had in het Waals Parlement zitting in de commissies Begroting, Financiën, Werk, Opleiding en Sport (2009-2012), Binnenlandse Aangelegenheden en Toerisme (2009-2012) en Economie, Buitenlandse Handel en Nieuwe Technologieën (2012-2014) en maakte in het Parlement van de Franse Gemeenschap van 2009 tot 2012 deel uit van de commissie Hoger Onderwijs. Van 2010 tot 2014 was hij eveneens plaatsvervangend lid van de Belgische delegatie van het Comité van de Regio's.

Nadat Waals parlementsvoorzitter Emily Hoyos in 2012 partijvoorzitster van Ecolo werd en stopte met haar mandaat van parlementsvoorzitter, besloot Disabato zich kandidaat te stellen voor deze functie. Hij kreeg concurrentie van zijn partijgenoot Patrick Dupriez. Kort nadien stapte Ecolo-fractieleider in het Waals Parlement Bernard Wesphael echter op en verliet hij de partij. Disabato besloot zijn kandidatuur van parlementsvoorzitter hierdoor op te geven en werd Ecolo-fractieleider, wat hij bleef tot aan de verkiezingen van mei 2014. Bij deze verkiezingen leed Ecolo een zeer zware nederlaag en verloor Disabato zijn zetel. Hij was vervolgens kandidaat voor een coöptatie in de Senaat, maar greep naast de functie, waardoor zijn parlementaire loopbaan voorlopig ten einde kwam.

Na zijn parlementaire loopbaan werkte Disabato van 2014 tot 2015 als expert op de politieke cel van Ecolo, waar hij zich bezighield met onderwerpen als werkgelegenheid, economie en lokale ontwikkeling. Ook was hij van 2015 tot 2018 actief als consultant inzake afvalbeheer en milieubeleid voor bedrijven en was hij van 2017 tot 2018 opleidingscoach bij de vzw FeBI, die zich bezighoudt met ouderenzorg. Van 2018 tot 2019 was Disabato daarenboven kabinetschef van Xavier Desgain, schepen van Charleroi.

Bij de verkiezingen van juni 2019 werd hij opnieuw verkozen als Waals Parlementslid en volksvertegenwoordiger van de Franse Gemeenschap, mandaten die hij uitoefende tot in juni 2024. Van 2019 tot 2022 was Disabato ondervoorzitter van het Waals Parlement en van 2020 tot 2024 was hij lid van de Belgische delegatie van het Europees Comité van de Regio's. In 2022 kwam het Waals Parlement onder vuur te liggen wegens financieel wanbeheer en buitensporige uitgaven, waar het bureau, waarvan Disabato als ondervoorzitter deel uitmaakte, zonder kritische vragen mee instemde. Onder druk van de meerderheidspartijen namen de bureauleden hierdoor allemaal ontslag.^[2] In de legislatuur 2019-2024 was hij in het Waals Parlement tevens ondervoorzitter van de commissie Werk, Sociale Actie en Gezondheid en vast lid van de commissie Algemene Zaken en Internationale Betrekkingen en in het Parlement van de Franse Gemeenschap lid van de commissie Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek, Universitaire Ziekenhuizen, Jeugd, Jeugdhulp, Justitiehuizen en Promotie van Brussel, tot 2023 tevens bevoegd voor Onderwijs voor Sociale Promotie en Sport. Bij de federale verkiezingen van juni 2024 was Disabato eerste opvolger op de Henegouwse Ecolo-lijst voor de Kamer van volksvertegenwoordigers, maar de partij behaalde er geen enkele zetel.

Op lokaal politiek niveau is Disabato sinds de verkiezingen van oktober 2006 gemeenteraadslid van Frameries. Na vele jaren in de oppositie slaagde Disabato er na de verkiezingen van oktober 2024 in om een meerderheid op de been te brengen van zijn lijst Be Frameries met de liberale MR en sinds december 2024 is hij burgemeester van de gemeente.^[3] Sinds juni 2025 is Disabato eveneens een van de drie vicevoorzitters van de UVCW, de Vereniging van Waalse Steden en Gemeenten.

• Fiche Manu Disabato op connaitrelawallonie.be.