Emil Vogel

Emil Wilhelm Vogel
Geboren	20 juli 1894 Zwickau, Saksen, Duitse Keizerrijk
Overleden	1 oktober 1985 Mülheim an der Ruhr, Noordrijn-Westfalen, West-Duitsland
Rustplaats	Begraafplaats Speldorf, Mülheim an der Ruhr, Duitsland; sectie: 12, graf: 302/303[1]
Religie	Evangelisch christendom[2]
Land/zijde	Duitse Keizerrijk  Weimarrepubliek  nazi-Duitsland
Onderdeel	Beiers leger Deutsches Heer Reichswehr Heer
Dienstjaren	1911 - 1945
Rang	General der Gebirgstruppe
Eenheid	2. Pionier-Bataillon 2 juni 1915[3] Führerreserve 13 juli 1944 - 9 augustus 1944
Bevel	101. Jäger-Division 1 september 1942 - 12 juli 1944[4][3] 36e Bergkorps 10 augustus 1944 - 8 mei 1945[5][3]
Slagen/oorlogen	Eerste Wereldoorlog Westfront Slag aan de Somme[2] Oostfront[2] Tweede Wereldoorlog Anschluss Duitse bezetting van Tsjecho-Slowakije Poolse Veldtocht Slag om Frankrijk Operatie Barbarossa Slag om Smolensk (1941) Slag om Moskou Slag om de Kaukasus Zak van Kamjanets-Podilsky Operatie Kirkenes-Petsamo Operatie Nordlicht (1944–45) Laplandoorlog
Onderscheidingen	Zie decoraties
Portaal    Tweede Wereldoorlog

Emil Wilhelm Vogel (Zwickau, 20 juli 1894 - Mülheim an der Ruhr, 1 oktober 1985) was een Duits generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij voerde diverse commando's en bereikte de rang General der Gebirgstruppe. Vanwege zijn dapperheid op het slagveld of succesvolle militaire leiderschap werd Vogel veelvuldig onderscheiden.

Van 1905 tot juli 1914 doorliep Emil Vogel de gymnasium in Zwickau en München. Op 3 augustus 1914 trad Vogel in het Beiers leger en vocht mee in de Eerste Wereldoorlog. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog nam hij deel in enkele Vrijkorpsen en trad in 1919 in dienst van de Reichswehr. Hij vervulde veel staffuncties.

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was hij verbonden aan de Generale Staf van de 7e Legerkorps. Vanaf 1 september 1942 nam hij het bevel over de 101. Jäger-Division aan het Oostfront. Deze divisie werd in 1942 ingezet in de campagne van Kaukasus en trok zich later terug in de Kuban-bruggenhoofd waar ze zware verliezen leed. In 1944 werd Vogel met zijn divisie als onderdeel van het 1e Pantserleger onder leiding van Hans-Valentin Hube ingesloten in de Zak van Kamenets-Podolsk door Russische-troepen. Een uitbraak op 5 april was succesvol en het 1e Pantserleger kon zich weer aansluiten bij de Duitse troepen. Van 13 juli 1944 tot 9 augustus 1944 werd Vogel in de Führerreserve geplaatst. Vanaf 10 augustus voerde hij het 36e Bergkorps in Finland aan. Na het terugtrekken van Finland uit de Tweede Wereldoorlog trok Vogel zich terug naar Noorwegen. In 1945 werd Vogel gevangengenomen door Britse troepen. In 1947 werd Vogel vrijgelaten.

Vogel was getrouwd en had twee kinderen.

• Fahnenjunker (aspirant-officier): 3 augustus 1914^[2][3]
• Fahnenjunker-Unteroffizier: 1 januari 1915^[2]
• Fähnrich: 13 maart 1915^[2]
• Leutnant: 2 juni 1915^[3] (Patent 15 november 1913^[3]; later verandert in 1 april 1914)^[2]
• Oberleutnant: 1 augustus 1923^[2]
• Hauptmann: 1 april 1928^[2]
• Major: 1 november 1934^[2]
• Oberstleutnant i.G.: 1 augustus 1937^[3] (RDA 1 januari 1937)^[2]
• Oberst i.G.: 1 december 1939^[2][6][3]
• Generalmajor: 1 oktober 1942^[2][6][3]
• Generalleutnant: 1 april 1943^[2][6][3]
• General der Gebirgstruppe: 9 november 1944^[2][6][3]

• Opmerking: de rang van Generalmajor is vergelijkbaar met die van een hedendaagse Brigadegeneraal (OF-6). Het Duitse leger (Heer) kende tijdens de Tweede Wereldoorlog geen rang van een Brigadegeneraal, waardoor de eerste generaalsrang een Generalmajor was. Het naoorlogse Duitse leger kent overigens wel volgens de NAVO schaal een Brigadegeneraal als eerste generaalsrang.

Selectie:

• Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 7 augustus 1943 als Generalleutnant en bevelhebber van de 101. Jäger-Division^[7][8][9][6] / 17e Leger / Heeresgruppe A^[3]
• Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.475) op 14 mei 1944 als Generalleutnant en bevelhebber van de 101. Jäger-Division^{[7][10][9][6]} / Korpsgruppe Breith / 1e Pantserleger / Heeresgruppe Nordukraine^[3]
• IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (25 oktober 1916^[11][9][3]) en 2e Klasse (11 juni 1915^[11][9][3])
• Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (20 oktober 1939^{[7][11][9][3]}) en 2e Klasse (25 september 1939^{[7][11][9][3]})
• Duits Kruis in goud op 25 april 1942 als Oberst i.G. in Generalkommando XX. Armeekorps^[7][9][6]
• Koebanschild in 1943^[7][3]
• Militaire Orde voor Dapperheid in de Oorlog, der Vierde Klasse^[2]
• Orde van Militaire Verdienste, der Vierde Klasse met Zwaarden op 9 januari 1916^[7][2]
• Orde van Michaël de Dappere, der Tweede Klasse^[3] op 15 juni 1943^[7][2]
• Medaille ter Herinnering aan de Thuiskomst van het Memelland in 1939^[7]
• Vogel werd eenmaal genoemd in het Wehrmachtsbericht. Dat gebeurde op:
• 29 maart 1944^{[7][9][3][12]} citaat Wehrmachtsbericht:
• "Bei den harten Abwehrkämpfen im Raum südlich Proskurow hat sich die württembergisch-sudetendeutsche 101. Jägerdivision unter Führung von Generalleutnant Vogel durch besondere Tapferkeit und Standfestigkeit hervorragend ausgezeichnet."
• "Tijdens de zware verdedigingsgevechten in het gebied ten zuiden van Proskurow heeft de Württembergisch-Sudeten-Duitse 101e Jägerdivisie onder leiding van de luitenant-generaal Vogel zich door bijzondere dapperheid en standvastigheid op voortreffelijke wijze onderscheiden."

• (en) Beschrijving op specialcamp11.fsnet.co.uk
• (de) Beschrijving op lexikon-der-wehrmacht.de
• (en) Afbeelding van Vogel met handtekening.