Emil Herzog

Als eerstejaars junior reed Herzog voor Team Auto Eder, de juniorenploeg van BORA-hansgrohe. Namens deze ploeg werd hij nationaal kampioen tijdrijden. Tevens won hij ook drie jongerenklassementen en met zijn ploeg de ploegentijdrit in de wedstrijd Aubel-Thimister-Stavelot. Dit was samen met Cian Uijtdebroeks, Marco Schrettl, Alexander Hajek en Daniel Schrag.

In het seizoen 2022 verdedigde Herzog zijn nationale tijdrittitel met succes en werd hij ook nationaal kampioen op de weg. Daarnaast won hij twee eendagskoersen (de Ronde van de Lente en de Grote Prijs van West-Bohemen), vier etappes in meerdaagse wedstrijd en vier eindklassementen.won hij in totaal acht wedstrijden, daarnaast won hij ook maar liefst vier eindklassementen. Later in het jaar nam hij voor de tweede keer deel aan het wereldkampioenschap wielrennen. In de tijdrit eindigde hij als derde achter Joshua Tarling en Hamish McKenzie. In de wegwedstrijd kwam hij als eerste over de streep door de Portugees António Morgado in een sprint-à-deux achter zich te houden.^[1]

In 2023 reed Herzog voor de Amerikaanse continentale ploeg Hagens Berman Axeon, met als ploegleider Axel Merckx.^[2] Hij debuteerde in op Rodos, waar hij deelnam aan een eendagskoers en een driedaagse etappekoers. Later dat seizoen reed hij onder meer de beloftenversie van Luik-Bastenaken-Luik en die van Parijs-Roubaix. Hij behaalde dat jaar geen overwinningen, maar maakte in de Volta Limburg Classic wel zijn debuut in een profwedstrijd.

Na één jaar op continentaal niveau werd Herzog in 2024 prof bij BORA-hansgrohe. Zijn debuut voor de ploeg maakte hij in januari op Mallorca, waar hij deelnam aan elk van de vijf manches van de Challenge Mallorca. Twee weken later werd hij negentiende in het eindklassement van de Ronde van Oman. Na een reeks voorjaarsklassiekers als voorbereiding maakte hij in de Ronde van Vlaanderen zijn debuut in een monument. Een week later reed hij ook Parijs-Roubaix. Op het nationale kampioenschap tijdrijden werd hij zesde, op meer dan een minuut van winnaar Nils Politt. In zijn tweede seizoen bij de ploeg werd hij onder meer achtste in het eindklassement van de Internationale Wielerweek, twaalfde in dat van de CRO Race en derde in de slotrit van de Ronde van de Alpen.