Emiel van Eijkeren

Van Eijkeren speelde in de jeugd bij AZ, maar zou daar nooit zijn debuut voor het eerste elftal maken. In de zomer van 1990 trok hij naar FC Den Haag, dat twee jaar later zijn naam zou veranderen naar ADO Den Haag. Bij die club maakte hij op 2 september 1990 tegen FC Twente zijn debuut in het betaald voetbal. Op 9 december was hij in een 3-0 overwinning op Sparta Rotterdam goed voor zijn eerste twee treffers voor FC Den Haag. Van Eijkeren was vooral basisspeler in zijn eerste seizoen en kwam tot vier goals.

In zijn tweede wedstrijd van zijn tweede seizoen was Van Eijkeren tegen De Graafschap goed voor zijn eerste twee treffers van het seizoen. In de laatste acht wedstrijden van het seizoen scoorde hij vier goals, maar dat was niet genoeg om FC Den Haag van de zestiende plek af te krijgen. Daardoor moest de club de play-offs in en daarin was Go Ahead Eagles in de eerste ronde te sterk: FC Den Haag degradeerde uit de Eredivisie. Vervolgens speelde hij nog twee seizoenen in de Eerste Divisie voor ADO Den Haag, zonder promotie naar de Eredivisie te bewerkstelligen.

In de zomer van 1994 trok Van Eijkeren naar Eredivisieclub N.E.C. Hij maakte op 20 augustus zijn debuut in de KNVB Beker tegen TOP Oss en een week later in de competitie tegen FC Utrecht. Tussendoor scoorde hij in de beker tegen De Graafschap zijn eerste doelpunt voor N.E.C. Zijn eerste twee Eredivisiegoals voor N.E.C. scoorde hij op 25 september tegen RKC Waalwijk. Hij scoorde elf goals voor Van Eijkeren in zijn eerste seizoen.

In zijn tweede seizoen bij N.E.C. stond de club één wedstrijd voor het einde laatste in de Eredivisie. Door een 1-3 overwinning op Willem II in de laatste speelronde eindigde N.E.C. als zeventiende, waardoor het slechts de play-offs in moest. Daarin was het oppermachtig in een poule met SC Veendam, FC Emmen en SC Cambuur, waardoor het op het hoogste niveau mocht blijven spelen.

In het seizoen 1996/97 scoorde Van Eijkeren slechts vier keer in de Eredivisie, zonder daarbij één van die wedstrijden te winnen. Wel scoorde hij twee keer tweemaal in de beker, tegen VV Bennekom en RBC. Ook was hij de play-offs belangrijk door drie goals te scoren in vier wedstrijden, zodat N.E.C. opnieuw werd behoed van degradatie. Zijn beste seizoen had hij in 1997/98, toen hij dertien goals maakte in 33 competitiewedstrijden. Daarmee viel hij net buiten de toptien van competitietopscorers. In totaal kwam hij tot 46 doelpunten in 139 wedstrijden voor N.E.C.

Na vier seizoenen bij N.E.C. trok Van Eijkeren in de zomer van 1998 naar FC Utrecht. Op 23 augustus maakte hij zijn competitiedebuut tegen NAC Breda. Op 9 september is hij goed voor zijn eerste assist op Michael Mols. Op 25 november scoort hij in de beker uitgerekend tegen N.E.C. zijn eerste doelpunt voor Utrecht. Hij scoort in de eerste minuut de openingstreffer en scoort na een 2-2 eindstand ook de eerste strafschop in de reeks, die Utrecht zou winnen. Zijn eerste competitietreffer voor Utrecht scoort hij op 14 februari 1999 tegen Sparta Rotterdam: het is de enige goal van de wedstrijd. Hij scoort vier goals dat seizoen. Het zou zijn enige seizoen bij Utrecht zijn.

In 1999 keerde Van Eijkeren na vijf jaar terug bij ADO Den Haag, waar hij nog drie seizoenen zou spelen. Vervolgens speelde hij nog voor Elinkwijk en VVZ '49. Na zijn voetbalcarrière was hij gymnastiekleraar bij het Zaanlands lyceum.