Elvis Afrifa

Afrifa groeide op in Amsterdam Zuidoost. Hij ging naar het vwo op het Pieter Nieuwland College en studeerde daarna Informatiekunde aan de Universiteit van Amsterdam.^[2] Afrifa voetbalde tot zijn achttiende bij SV Diemen. Op aandringen van Sylvester Tanoh stapte hij daarna over naar atletiek bij AV 1923, waar hij trainde onder Els van Noorduijn.^[3] In 2016 won hij zilver op de 100 m en brons op de 200 m tijdens de Nederlandse jeugdkampioenschappen en haalde hij de finale van de NK senioren. Blessures dwarsboomden een debuut op de EK.^[4]

In 2018 woonde Afrifa een jaar op Sportcentrum Papendal en trainde hij bij Rogier Ummels, tot hij een hamstringblessure opliep.^[5] Terug in Amsterdam ging Afrifa in 2019 trainen bij het Team Para Atletiek in Amsterdam-West. Dit is de door Fleur Jong, Marlène van Gansewinkel en coach Guido Bonsen opgerichte ploeg met zowel Paralympische als olympische atleten.^[6]

Afrifa was aanvankelijk startloper bij de Nederlandse estafetteploeg. In 2022 werd hij als reserve naar de WK in Eugene uitgezonden. Met Taymir Burnet, Joris van Gool en Raphael Bouju won hij de demonstratiewedstrijd bij de Diamond League wedstrijd in Stockholm.^[7] Op de EK in München miste de ploeg net het podium.^[8] Hun tijd van 38,25 s was wel de snelste tijd van een Nederlands team sinds 2019, toen het nationale record van 37,91 werd gevestigd.

In mei 2023 scheurde Afrifa een hamstring en moest hij revalideren. Een jaar later won hij samen met Burnet, Xavi Mo-Ajok en Nsikak Ekpo het zilver op de EK in Rome.^[9] Het leek een goede generale repetitie voor de Olympische Spelen in Parijs, maar daar wist de ploeg met Burnet, Ekpo, Onyema Adigida en Elvis Afrifa niet verder te komen dan de series. Afrifa liep hier voor het eerst als slotloper en dat is sindsdien zo gebleven.

Bij de eerste de beste gelegenheid in 2025, de World Athletics Relays in Guangzhou in mei, ging het op de 4 × 100 m gelijk al sneller dan ooit. In de eerste ronde kwamen Onyema Adigida, Taymir Burnet, Xavi Mo-Ajok en Elfis Afrifa er tot 38,20. Zo snel was er door een Nederlands viertal sinds 2022 niet meer gelopen. Een tijd bovenin de 37 seconden kwam in zicht. Die wilde ons viertal in de volgende ronde al realiseren, maar dat was nog iets te veel gevraagd, want ditmaal ging het mis bij het wisselen en was een DNF het resultaat. Een maand later volgde bij een wedstrijd in Genève, nu met Nsikak Ekpo als startloper, een overwinning in 38,33. Hetzelfde viertal werd een week later ingezet bij de EK voor landenteams First League in Madrid en nu hadden ze wel succes. Ekpo, Burnet, Mo-Ajok en Afrifa werden er tweede in 37,87; voor het eerst werd de 38 secondengrens doorbroken en in één klap werd tevens het Nederlandse record van 37,91 uit 2019 bijgesteld. Dat gaf zicht op een mooi resultaat op de WK in Tokio in september. Daar verscheen het Nederlandse viertal in topvorm. Reeds in hun serie gaven Ekpo, Burnet, Mo-Ajok en Afrifa hiervan blijk door achter het in 37,79 winnende Ghana tweede te worden in 37,95. Opnieuw binnen de 38 seconden! In de finale werd er nog een schepje bovenop gedaan, want ondanks de regenachtige omstandigheden overtrof het Nederlandse team zichzelf door met uitstekende wissels achter de teams van de Verenigde Staten (goud in 37,29) en Canada (zilver in 37,55) naar het brons te snellen in 37,81, een verdere verbetering van hun eerder in Madrid gevestigde nationale record.^[10] Opvallend was hoe laatste loper Elvis Afrifa gelijke tred hield met gelauwerde sprintgrootheden als de Amerikaan Noah Lyles en de Canadees Andre de Grasse. Het was de tweede keer in de WK-historie dat een Nederlands team op dit onderdeel een bronzen medaille veroverde. Voor Elvis Afrifa was dit een absoluut hoogtepunt in zijn atletiekloopbaan.

Outdoor

Indoor

Donkergrijs: Persoonlijk record

• 2017: 5e NK indoor - 6,94 s
• 2019: 3 NK indoor - 6,74 s
• 2021: 6e NK indoor - 6,89 s
• 2022: 2 NK indoor - 6,70 s
• 2025: 1 NK indoor - 6,61 s CR
• 2025: 4e EK indoor - 6,55 s NR

• 2016: 8e NK - 10,67 s (in ½ fin. 10,63 s)
• 2018: 7e NK - 10,93 s (in ½ fin. 10,65 s)
• 2018: 1 NSK baan - 10,71 s
• 2020: 6e NK - 10,65 s (in ½ fin. 10,58 s)
• 2022: 4e NK - 10,41 s
• 2024: 1 NK - 10,18 s
• 2025: 1 FBK Games - 10,25 s (-1,0 m/s)
• 2025: 2 EK landenteams First League in Madrid - 10,10 s (+0,0 m/s)

• 2017: 6e NK indoor - 22,82 s
• 2020: 7e NK - 21,56 s
• 2021: 7e NK - 21,73 s (21,41 s halve finale)

• 2022: 4e EK - 38,25 s^[11]
• 2024: 2 EK - 38,46 s (in serie 38,34 s)^[12]
• 2024: 8e in serie OS - 38,48 s^[13]
• 2025: DNF 2e ronde World Athletics Relays in Guangzhou (in 1e ronde 38,20 s)^[14]
• 2025: 2 EK landenteams First League - 37,87 s (NR)^[15]
• 2025: 3 WK - 37,81 s (NR)^[15]

Diamond League-resultaten

• 2022: 1 Stockholm Bauhaus Athletics - 38,70 s^[11]
• 2024: 5e London Grand Prix - 38,55 s^[12]
• 2025: 3 London Athletics Meet - 38,17 s^[16]