Elbezandsteengebergte

Elbezandsteengebergte
Hoogste punt	Děčínský Sněžník (723 m)
Locatie	Tsjechië, Duitsland
Coördinaten	50° 48′ NB, 14° 7′ OL
Bestaat uit	Zandsteen
Ouderdom	Krijt
Detailkaart
Kaart van het Elbezandsteengebergte
Foto's
Lilienstein, een van de verschillende kleine tafelbergen in het Saksische deel van het Elbezandsteengebergte
Portaal    Aardwetenschappen

Het Elbezandsteengebergte^[1] (Tsjechisch: Labské pískovce, Duits: Elbsandsteingebirge) is een gebergte aan weerszijden van de grens tussen de deelstaat Saksen in oostelijk Duitsland en de regio Noord-Bohemen in Tsjechië. De naam is afgeleid van het zandsteen dat werd uitgesleten door erosie. In zowel het Duits als het Tsjechisch staan de bergen ook bekend onder de namen Saksisch-Zwitserland en Boheems-Zwitserland (Sächsische Schweiz en Böhmische Schweiz in het Duits, Saské Švýcarsko en České Švýcarsko in het Tsjechisch), of onder de gecombineerde aanduiding 'Boheems-Saksisch Zwitserland'.^[2] In beide landen is het Elbezandsteengebergte uitgeroepen tot nationaal park, namelijk Nationaal Park Sächsische Schweiz en Nationaal park České Švýcarsko (en in Tsjechië ook deels beschermd landschapsgebied CHKO Labské pískovce).

Het Elbezandsteengebergte strekt zich uit over beide oevers van de rivier de Elbe, vanaf de Saksische stad Pirna in het noordwesten tot het Boheemse Děčín in het zuidoosten. De Elbe doorsnijdt het gebergte in de vorm van een steil en nauw dal. De hoogste piek, de Děčínský Sněžník, is 723 meter hoog en ligt op de linkeroever van de Elbe in Boheems Zwitserland. Het gebergte verbindt het Ertsgebergte in het westen met het tot de Sudeten behorende Lausitzergebergte in het oosten. Saksisch Zwitserland en het Zittauer Gebergte, deel van het Lausitzer gebergte, vormen tezamen het Boheems-Saksische Krijtzandsteengebied (Sächsisch-Böhmisches Kreidesandsteingebiet).

Het Elbezandsteengebergte is sinds circa 1800 een populaire bestemming voor toeristen, en sinds circa 1900 voor bergbeklimmers. Ook is het een druk bezocht recreatiegebied voor de nabijgelegen Saksische hoofdstad Dresden. Noemenswaardige plekken zijn de rotsformatie de Bastei bij Rathen, Vesting Königstein, Pravčická brána, de Schrammsteine, Pfaffenstein en de dalen van de rivieren de Kirnitzsch en de Kamenice. Er zijn vele klimroutes, vooral op de vrijstaande rotstorens. De klimsport is, vooral in het voorjaar, aan beperkingen onderhevig. Verscheidene soorten beschermde vogels, waaronder de zwarte ooievaar, broeden op de rotshellingen. Hun nesten mogen door passerende klimmers niet verstoord worden.

Bezoekers kunnen de natuur in het Elbezandsteengebergte behalve wandelend of klimmend ook ervaren via het Elbe-fietspad of aan boord van een raderstoomboot. De kuur- en retraitefaciliteiten kennen een lange traditie in de regio. Ontdekking van ijzerhoudende en zwavelrijke bronnen in Bad Schandau in 1730 leidde tot de ontwikkeling van een kuuroord en de bouw van zwembaden.

Het gebied is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de kwartelkoning, oehoe, slechtvalk en zwarte specht.^[3]