Eilina Huizinga-Onnekes

Eilina Huizinga-Onnekes
Algemene informatie
Geboortedatum 19 maart 1883Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Vierhuizen
Overlijdensdatum 21 april 1956Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Ten Boer
Werk
Beroep schrijver,[1] volkskundige,[2] papierkunstenaar[3]Bewerken op Wikidata
Bekende werken Het boek van Trijntje Soldaats
Diversen
Lid van Groninger klederdrachtencomité
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.

Eilina Johanna (Line) Huizenga-Onnekes (Vierhuizen, 19 maart 1883Ten Boer, 21 april 1956) was een Nederlands folklorist, schrijver en onderzoeker van papierknipkunst. Zij verzamelde en publiceerde Groningse volksverhalen, onder meer in Het boek van Trijntje Soldaats (1928).[4][5]

Levensloop

Huizenga-Onnekes werd in 1883 geboren als Eilina Johanna Onnekes. Ze was een dochter van de predikant Klaas Onnekes en Dievertje Hendrika Brongers.[5] In 1897 verhuisde het gezin naar Godlinze.[4]

In 1909 trouwde zij met Jan Hendrik Huizenga en vestigde zich bij Ten Boer op de boerderij Klein Wasinghehuis.[4][6] Zij overleed in 1956 in Ten Boer.[5]

Werk

Huizenga-Onnekes doorkruiste de provincie Groningen om volksverhalen op te tekenen veelal in Gronings dialect om deze mondelinge overleveringen te behouden.[4] Een bekende vondst was een schriftje met verhalen die Trijntje Soldaats/Wijbrands rond 1800 vertelde. Huizenga-Onnekes gaf die in 1928 uit als Groninger Volksvertellingen I: Het boek van Trijntje Soldaats met behoud van de oorspronkelijke schrijfwijze.[4][6]

Na Het boek van Trijntje Soldaats volgde Groninger Volksvertellingen II: Het boek van Minne Koning en in 1930 verscheen Groninger Volksverhalen bewerkt door K. ter Laan.[4] Zij publiceerde daarnaast in kranten en tijdschriften, gaf lezingen en was actief in het verenigingsleven; onder meer als secretaris van een lokale vereniging voor vrouwenkiesrecht in Ten Boer.[4][6]

Huizenga-Onnekes hield zich intensief bezig met de geschiedenis en documentatie van de Nederlandse papierknipkunst. Zij verzamelde gegevens over knippers en knipwerk en werkte aan een manuscript over knipkunst.

Nalatenschap

Het manuscript over knipkunst is na haar overlijden nooit uitgegeven.[6] Huizenga-Onnekes werkte in haar laatste jaren ook aan een boek over Groningse spookverhalen. Een selectie van die verhalen verscheen postuum in 1969 als Heksen en duivelsverhalen van het Groningerland, samengesteld door Jacques Fijn van Draat.[4][6]

In collecties

De folkloreboeken van Huizenga-Onnekes bevinden zich onder meer in de collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam.[7]