Ott-Heinrich Keller

Ott-Heinrich Keller
Eduard Ott-Heinrich Keller (links) and Hellmuth Kneser (rechts).
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	22 juni 1906
Geboorteplaats	Frankfurt am Main
Overlijdensdatum	5 december 1990
Overlijdensplaats	Halle
Beroep	wiskundige, academisch docent
Lid van	Saksische Academie van Wetenschappen, Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Corps Austria Frankfurt am Main
Academische achtergrond
Alma mater	Universiteit van Frankfurt (1929),[1][2] Wöhlerschule (1920; 1924),[3] Universiteit van Frankfurt (1924; 1926),[3] Universiteit van Wenen (1926; 1926),[3] Frederick William Universiteit (1926; 1927),[3] Georg-August-Universität Göttingen (1927; 1928),[3] Universiteit van Frankfurt (1928; 1930)[3]
Proefschrift	Über die lückenlose Erfüllung des Raumes mit Würfeln
Promotor(s)	Max Dehn[1]
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	meetkunde
Bekend van	Keller's conjecture
Prijzen en erkenningen	Nationalpreis der DDR (1960)

Eduard Ott-Heinrich Keller (Frankfurt am Main, 22 juni 1906 - Halle, 5 december 1990) was een Duits wiskundige die gespecialiseerd was in de meetkunde, topologie en de algebraïsche meetkunde. In 1939 formuleerde hij het probleem dat nu bekendstaat als het Jacobiaans vermoeden.

Hij werd geboren in Frankfurt am Main en studeerde aan de universiteiten van Frankfurt, Wenen, Berlijn en Göttingen. Als student van Max Dehn schreef hij een dissertatie over het betegeling van de ruimte met kubussen. Dit leidde in 1930 tot een ander 'vermoeden van Keller': het kubusbetegelingsvermoeden van Keller.

Vervolgens werkte hij in Berlijn samen met Georg Hamel. Hij habilitateerde in 1933 op een proefschrift over Cremona-transformaties. Het Jacobiaanse vermoeden komt in een dergelijk omgeving op natuurlijke wijze naar voren. De motivatie om vrij algemene polynoomtransformaties, zeg van het projectieve vlak te onderzoeken, kwam van de singulariteitstheorie voor algebraïsche krommen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij in Flensburg docent bij een college van de Kriegsmarine. Na de oorlog bekleedde hij verschillende functies, In 1952 werd hij aan de universiteit van Halle-Wittenberg tot hoogleraar benoemd. Hij was daar de opvolger van Heinrich Jung. In 1971 ging hij met emeritaat.

• Über die lückenlose Erfüllung des Raumes mit Würfeln. In: Crelles Journal. 163, 1930, blz. 231–248.
• Die Homoiomorphie der kompakten konvexen Mengen im Hilbertschen Raum. In: Mathematische Annalen. 105, 1931, blz.. 748–758^[4]
• Cremona-Transformationen algebraischer Kurven. In: Crelles Journal. 169, 1933, blz.. 193–218 (Habilitatie van Keller aan de TH Berlin 1933).
• Ein Satz über die lückenlose Erfüllung des 5- und 6-dimensionalen Raumes mit Würfeln. In: Crelle's Journal. 177, 1937, blz. 61–64.
• Über eine Kovariante bei Cremona-Transformationen. In: Mathematische Annalen. 114, 1937, blz. 700–741.
• Geometrie der Zahlen. Enzyklopädie der mathematischen Wissenschaften. Teubner, 1954.
• Analytische Geometrie und Lineare Algebra (= Hochschulbücher für Mathematik. deel. 26). Deutscher Verlag der Wissenschaften, Berlijn 1957.
• Vorlesungen über algebraische Geometrie. Geest und Portig, Leipzig 1974.

• Biografie van Keller op MacTutor
• In memoriam Ott-Heinrich Keller, Beiträge zur Algebra und Geometrie 32, 1991, blz. 7–10 (necrologie)
• Ludwig Stammler, Wolfgang Vogel: Ott-Heinrich Keller, Jahresbericht DMV 95, 1993, blz. 95–102, (DjVu-bestand 4,1 MB), PDF (8,1 MB)