Edu Snethlage

Edu Snethlage
Snethlage en het Nederlands elftal in 1908 (in deze wedstrijd, tegen België, scoorde Snethlage)
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Everardus Snethlage
Geboortedatum	9 mei 1886
Geboorteplaats	Ngawi, Nederlands-Indië
Overlijdensdatum	19 oktober 1940
Overlijdensplaats	Medan, Nederlands-Indië
Positie	aanvaller
Senioren
Seizoen Club W 0(G) 1903-1904 1904-1905 1905-1906 1906-1907 1907-1908 1908-1909 1909-1910 Quick Quick Quick Quick Quick Quick Quick ? (?) ? (0) 18 (0) 18 (13) 21 (20) 17 (16) 9 (4) ? (53)
Interlands
1907-1909  Nederland 11 (10)
Erelijst
1904 1908 1908 1908 1908 1909 Kampioen West 2B Zilveren Bal Kampioen van het Westen Landskampioen Olympische Spelen 1908 Zilveren Bal
Medailles
Olympische Zomerspelen 3 Londen 1908 Voetbal
Portaal    Voetbal

Everardus ("Edu") Snethlage (Ngawi, Nederlands-Indië, 9 mei 1886 – Medan, Nederlands-Indië, 19 oktober 1940) was een Nederlandse voetballer en medicus.

Snethlage speelde voor het Haagse Quick, waarvan hij in juni 1901 lid werd samen met zijn twee jaar oudere broer Bram, die ook het eerste elftal zou halen.^[1] Snethlage speelde slechts kort in de lagere elftallen en was, twee jaar na zijn entree bij Quick, als 17-jarige reeds een vaste waarde in het eerste elftal. Aanvankelijk speelde Snethlage op het middenveld als rechtshalf maar vanaf het seizoen 1906/1907 werd hij in de voorhoede opgesteld, eerst als midvoor maar al snel als rechtsbinnen. Vanaf toen begon een glorieperiode in het bestaan van de Hagenaars. In 1908 werd hij met Quick kampioen van Nederland. In twee van de drie wedstrijden tegen de oostelijk kampioen UD uit Deventer scoorde hij. In de tweede wedstrijd scoorde eveneens zijn onafscheidelijke aanvalspartner Caius Welcker. Met hem vormde Snethlage jarenlang de meest gevreesde rechtervleugel die Nederland tot op dat moment had gekend. In het kampioensjaar waren beiden iedere wedstrijd van de partij. Snethlage kon in 1908 profvoetballer worden bij Hull City FC^[2] maar verkoos zijn studie geneeskunde. Eind 1909 probeerde ook Bolton Wanderers Snethlage over te halen om rond de Kerst in twee wedstrijden mee te spelen.^[3] Voor dit aanbod werd eveneens bedankt.^[4] Op 19 december 1909 trof Snethlage twee keer doel in de thuiswedstrijd tegen HBS. Het zouden zijn laatste competitiedoelpunten blijken te zijn.^[5] Hierna was de voetballoopbaan van Snethlage vrijwel voorbij. Een knieblessure maakte hem het voetballen onmogelijk. In de tweede helft van het seizoen 1909/1910 miste hij 8 van de 9 wedstrijden en speelde hij alleen nog mee in de thuiswedstrijd tegen Haarlem op 6 februari 1910 waarin hij halverwege de tweede helft uitviel. Snethlage begon nog wel aan het seizoen 1910/11 maar viel uit vlak voor de rust van de wedstrijd om de Zilveren Bal tegen Velocitas uit Breda.^[6] Hij had wederom last gekregen van de knieblessure die hem ook reeds het grootste deel van de tweede helft van het voorgaande seizoen aan de kant hield. Snethlage bleek achteraf definitief zijn laatste wedstrijd te hebben gespeeld. Hij was op dat moment slechts 24 jaar oud.

Snethlage speelde tussen 1907 en 1909 elf keer voor het Nederlands voetbalelftal waarbij hij tien doelpunten scoorde. Hij vertegenwoordigde Nederland op de Olympische Zomerspelen van 1908 en won daarbij de bronzen medaille. In zijn elfde en laatste interland, uit tegen Engeland was hij aanvoerder. De interlandcarrière van Snethlage begon met een 12-2 nederlaag tegen de Engelsen en eindigde tegen diezelfde tegenstander met een 9-1 verliespartij. Tussen deze beide wedstrijden in slaagde Snethlage er in 10 doelpunten te maken. Hij was daarmee de eerste speler die de dubbele cijfers haalde voor het Nederlands elftal en nam afscheid van Oranje als topscorer aller tijden. In al zijn interlands vormde Snethlage net als bij Quick samen met Welcker de rechtervleugel. Zonder knieblessure had Snethlage zeker meer interlands gespeeld. Op het moment dat hij deze blessure opliep was hij er in de voorgaande elf interlands onafgebroken bij geweest.

Nr.[7]	Datum	Locatie	Thuisploeg	Uitploeg	Uitslag	Dp.	Verslag
8.	21 december 1907	Feethams, Darlington	Engeland	Nederland	12-2	-
9.	29 maart 1908	Kielstadion, Antwerpen	België	Nederland	1-4	-
10.	26 april 1908	Prinsenlaan, Rotterdam	Nederland	België	3-1	1
11.	10 mei 1908	Prinsenlaan, Rotterdam	Nederland	Frankrijk	4-1	2
12.	22 oktober 1908	White City Stadium, Londen	Engeland	Nederland	4-0	-
13.	23 oktober 1908	White City Stadium, Londen	Nederland	Zweden	2-0	1
14.	25 oktober 1908	De Diepput, Den Haag	Nederland	Zweden	5-3	2
15.	21 maart 1909	Kielstadion, Antwerpen	België	Nederland	1-4	1
16.	12 april 1909	Oud-Roosenburgh, Amsterdam	Nederland	Engeland	0-4	-
17.	25 april 1909	Prinsenlaan, Rotterdam	Nederland	België	4-1	3
18.	11 december 1909	Stamford Bridge, Londen	Engeland	Nederland	9-1	-

Naast het Nederlands elftal kwam Snethlage ook uit voor het Westelijk elftal, zij het slechts een keer. Op 15 maart 1908 versloeg het westen op het terrein van P.W. te Enschede het Oostelijk elftal met 7-2.^[8] Van de zeven wedstrijden die het Westelijk elftal speelde gedurende de voetbalcarrière van Snethlage heeft hij er dan ook 6 gemist.

Snethlage kwam ook uit voor het elftal van De Zwaluwen. Snethlage scoorde op 21 november 1907 op het H.V.V. terrein het allereerste doelpunt in de historie van De Zwaluwen toen aldaar twee Zwaluwen proefelftallen tegen elkaar speelden. Op 23 mei 1909 kwam Snethlage voor het laatst uit in Zwaluwenverband te Amsterdam op het terrein van R.A.P. tegen de Bolton Wanderers.^[9] Ook hier vormde hij de rechtervleugel met Welcker. Ondanks de zware nederlaag had Snethlage blijkbaar grote indruk gemaakt op de "Trotters" gezien het aanbod dat Snethlage een half jaar later kreeg om bij Bolton mee te spelen.

Na zijn benoeming tot arts was Snethlage drie jaar assistent van professor Otto Lanz waar hij zich in de chirurgie bekwaamde.^[10] Tijdens deze periode brak de Eerste Wereldoorlog uit. Op 3 november 1916 vertrok Snethlage met het S.S."Prinses Juliana" van Amsterdam naar Batavia.^[11] In Nederlands-Indië was Snethlage aanvankelijk tweede-geneesheer te Petoemboekan waarna hij 10 jaar zelfstandig gevestigd was als chirurg te Soerabaja. Vervolgens werd Snethlage geneesheer-directeur van het hospitaal te Tandjong Kassau om zijn loopbaan vervolgens vanaf 1 december 1932 tot aan zijn overlijden voort te zetten bij het Centraal Hospitaal van de Deli Maatschappij.^[10] Buiten zijn werk was Snethlage een actief lid van de vrijmetselarij.^[12]

• Lijst van spelers van het Nederlands voetbalelftal