Bloemdijken in Zeeuws-Vlaanderen

De bloemdijken in Zeeuws-Vlaanderen zijn binnendijken in het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen, die gekarakteriseerd worden door een rijke plantengroei en daarom ook wel bloemdijken genoemd worden. Een flink deel van deze dijken liggen in westelijk Zeeuws-Vlaanderen en wordt omvat door het natuurgebied Dijken in Zeeuws-Vlaanderen, dat in beheer is van Het Zeeuwse Landschap. Bloemdijken zijn echter ook te vinden in het oostelijke deel van Zeeuws-Vlaanderen.^[1]

Toen de dijken hun functie als zeewering verloren werden ze gewoonlijk door schaapskudden begraasd. Los daarvan zijn er grote verschillen aanwezig in bodemgesteldheid en microklimaat, daar helling en expositie van de dijken sterk kan variëren. Typerende planten voor West-Zeeuws-Vlaanderen zijn: aardaker, dubbelkelk, wilde kaardebol en donderkruid. Daar waar geen begrazing is, ontwikkelt zich struweel van meidoorn en iep. De vele knotwilgen, welke ooit geriefhout en brandhout leverden, worden in stand gehouden. In westelijk Zeeuws-Vlaanderen zijn veel intensief begraasde dijken met een wat zwaardere kleibodem te vinden waar tussen de grassen het Knopig doornzaad en Blauw walstro te vinden zijn.^[2]

Het Zeeuwse Landschap beheert het natuurgebied Dijken in Zeeuws-Vlaanderen, welke de volgende bloemdijken omvat: een zestiental dijken tussen Oostburg en Sluis, in totaal 16 hectare, die vaak met knotbomen of essen zijn beplant en waar grasmus, roodborsttapuit en steenuil in broeden; en 36 hectare aan dijken meer naar het oosten. Het Zeeuwse Landschap heeft voorts het plantrecht voor dijken als Sluisse Dijk, Schenkeldijk, de Oude Zeedijk bij Zuidzande, de Polderdijk en het Noordmanswegje bij Cadzand. Hier zijn 2000 knotbomen te vinden, waaronder wilgen en populieren. Andere dijken in dit natuurgebied zijn:

• Bloemdijken van Zuid-Beveland
• Dijkenkaart van Zeeland
• Categorie:Dijk in Zeeland