De Windjager (Madurodam)

De darkride bevindt zich in een groene loods die deels weggewerkt is met klimplanten en decoratie aan de entreezijde. Aan de entreezijde van darkride ligt een vijver. In de vijver staat een houten molen die geïnspireerd is op het 't Juffertje,^[2] de eerste houtzaagmolen. Langs de vijver ligt een kronkelpad, bestaand uit straatstenen, die als wachtrij fungeert. Langs het pad staat een groene houten huisje, geïnspireerd op de architectuur uit de Zaanstreek. Ernaast liggen een aantal gezaagde bomen. Verder staan er zwarte lantaarnpalen en hangt er wasgoed aan een waslijn. Vrijwel alle decoratie staat scheef, alsof de wind ervoor gezorgd heeft dat alles scheef staat. Ook de kleding aan de waslijn is behandelt met stijfsel, waardoor het lijkt te wapperen in de wind. Het entreebord staat op twee houten palen, die ook scheef staan. Het entreebord bestaat uit een witte achtergrond met lichtblauwe omlijning. De tekst De Windjager is roodkleurig. Op de letter w is het silhouet van een windwijzer zichtbaar. Rondom de tekst zijn lichtbruin gekleurde bladeren die wegwaaien in de wind afgebeeld. Achter de houtzaagmolen staat een houten schuur waar het overdekte deel van de wachtrij begint. In het eerste deel hangen ontwerptekeningen en schetsen van windmolens. Op een van de schetsen, waarvan het origineel zich in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam bevindt, wordt 't Juffertje afgebeeld. Aan een touw, die vastzit aan het dak, hangt een fictief reclamebord voor De Verfmolen. Er wordt geadverteerd voor verf om te schilderen. Vanaf dit punt worden bezoekers onderverdeeld in vier groepen. Iedere groep is vernoemd naar een windstreek. In de voorshow dienen bezoekers in de rij te staan die de naam draagt van de desbetreffende windstreek. In de houten ruimte waar de voorshow zich bevindt staan decoratieve objecten opgesteld zoals touwen, olielampen, tonnen en een molensteen. Twee houten buitenluiken zijn aan het klapperen. Wanneer de voorshow begint openen de buitenluiken. Er wordt een video afgespeeld waarop korte fragmenten afgespeeld worden. De fragmenten wisselen zodra een wiek van de windmolen door het beeld komt. Op datzelfde moment is het silhouet van de wiek ook zichtbaar door de spleten van het hout boven het raam. Aan de andere zijde in de ruimte zit de controlekamer van de attractie achter een raam. Als de voorshow geëindigd is, openen de deuren naar het station van de darkride.

De hoofdshow is een rondvormige ruimte. De wanden zijn bedekt met schermen waarop een 360-graden-projectie op afgespeeld kan worden. In het midden van de ruimte staat de onderzijde van de molen die aan twee zijden betreden kan worden. De hoofdshow, de darkride, wordt afgelegd in een voertuig bestaand uit twee rijen. Alle vier de voertuigen vertrekken tegelijk en kunnen elkaars route kruisen. Tijdens de rit rijden de voertuigen meerdere keren de molen in. Iedere keer wijzigt het interieur van de molen. De eerste keer wordt het interieur van een houtzaagmolen getoond, waarbij twee boomstammen worden gezaagd. Daarna volgt een verfmolen. Twee molenstenen draaien rond en aan de muren zijn tonnen en potjes met gekleurde poeder te zien. De laatste 'ronde' wordt een windturbine uitgebeeld. In het plafond activeert het licht en wordt, door middel van spiegels, de illusie gewekt dat zich in een windturbine bevindt. Wanneer de voertuigen rondom de molen rijden, worden project afgespeeld van onder meer houten schepen, molens die gebouwd worden, molens die in brand staan, windturbines en olieverfschilderijen. De rit wordt muzikaal ondersteunt, terwijl windeffecten voelbaar zijn. Aan het einde van de rit verlaten bezoekers via een groen houten Zaans huis de attractie, via een kronkelpad langs beplanting.