De Drie Hendricken

De Drie Hendricken
De drie trapgevelpanden aan de Bloemgracht
De drie trapgevelpanden aan de Bloemgracht
Locatie
Plaats Amsterdam
Bijbehorend Bloemgracht 87, 89, 91
Status en tijdlijn
Status Rijksmonument
Start bouw 1642
Restauratie 1942–1947
Huidig gebruik Woonhuis
Eigenaar Vereniging Hendrick de Keyser
Architectuur
Stijlperiode Amsterdamse renaissance
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

De Drie Hendricken zijn een drietal 17e-eeuwse woonhuizen aan Bloemgracht 87, 89 en 91 in de Jordaan in Amsterdam. De drie trapgevelpanden uit 1642 in Amsterdamse renaissancestijl worden gekenmerkt door hun vrijwel identieke gevels en gevelstenen genaamd De Steeman, De Landman en De Seeman.[1][2][3]

De drie panden vormen een voorbeeld van het Amsterdamse zaalhuis met verdiepte binnenhaard en opkamer. Ze worden gezien als een didactisch waardevol ensemble voor de studie van 17e-eeuwse stadsbouwkunst.[3] De panden werden in 1970 aangewezen als afzonderlijke rijksmonumenten onder de nummers 531 (Bloemgracht 87), 532 (89) en 533 (91).[4]

Beschrijving

De trapgevels hebben natuurstenen banden en blokken, jaartalstenen met het jaar ANNO 1642 en drie gevelstenen in de fries. Onder de trapgevels bevindt zich een puibalk en een 17e-eeuwse houten onderpui, waarbij kruiskozijnen met luiken en glas-in-loodramen tijdens de restauratie in 1946/47 zijn gereconstrueerd op basis van bouwsporen.[2][3]

Ook het interieur is bij deze restauratie teruggebracht naar een 17e-eeuwse indeling, met onder meer een hoog voorhuis, een spiltrap, een opkamer en een lager gelegen keuken bij de (oorspronkelijke) binnenhaard.[2][3]

Gevelstenen

De drie gevelstenen tonen De Steeman (een stedeling), De Landman (een landarbeider) en en De Seeman (een zeeman). Ze symboliseren drie manieren van leven in de Nederlandse samenleving van de 17e eeuw: het stadsleven, het landelijke bestaan en de zeevaart. Anders dan soms wordt aangenomen, verwijzen de figuren niet naar de beroepen van de oorspronkelijke bewoners. De namen zijn pas in latere eeuwen aan de onderrand van de stenen toegevoegd. De huidige kleurstelling is gebaseerd op 17e-eeuwse schilderijen van onder meer Pieter de Hooch, Adriaen van Ostade en Jan Steen en werd vastgesteld bij de restauratie door beeldhouwer Wil Abels.[5][6]

Geschiedenis

De panden waren tegen het begin van de 20e eeuw ernstig vervallen en werden in 1927–1929 aangekocht door Vereniging Hendrick de Keyser. Tussen 1942 en 1947 voerde architect Jan de Meijer een grondige restauratie uit. Daarbij werd de 17e-eeuwse indeling grotendeels gereconstrueerd, inclusief een hoog voorhuis, spiltrap, opkamer en lager gelegen keuken. De oude 19e-eeuwse onderpuien werden vervangen door reconstructies met kruiskozijnen en glas-in-loodramen. De keuze voor een “terugrestauratie” naar de vermeende oorspronkelijke toestand was destijds onderwerp van discussie binnen de monumentenzorg.[3][7]

Zie de categorie De Drie Hendricken van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.