David Packard

David Packard
Algemene informatie
Geboortedatum	7 september 1912
Geboorteplaats	Pueblo
Overlijdensdatum	26 maart 1996
Overlijdensplaats	Stanford
Begraafplaats	Palo Alto
Werk
Beroep	ondernemer, ingenieur, informaticus
Werkgever(s)	Hewlett-Packard, General Electric
Functies	United States Deputy Secretary of Defense
Studie
School/universiteit	Stanford-universiteit, Centennial High School
Familie
Echtgenoot	Lucile Salter
Vader	Sperry Packard
Kinderen	Julie Packard, David Woodley Packard, Susan Packard Orr, Nancy Packard Burnett
Persoonlijk
Talen	Engels
Diversen
Lid van	American Academy of Arts and Sciences, Phi Beta Kappa, Amerikaanse Filosofische Sociëteit
Prijzen en onderscheidingen	Lemelson–MIT Prize (1995), National Medal of Technology and Innovation (1988),[1] Presidential Medal of Freedom (1988),[2] John Fritz Medal (1982),[3] California Hall of Fame (2006), Hoover Medal (1974), Henry Laurence Gantt Medal (1969), Francis Boyer Award (1986),[4] NAS Public Welfare Medal (1989),[5] IEEE Founders Medal (1973),[6] Heinz Award (1996),[7] Washington Award (1975),[8] Bower Award for Business Leadership (1996)[9]
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

David Dave Packard (Pueblo, Colorado, 7 september 1912 – Stanford, Californië, 26 maart 1996) was medeoprichter, president, CEO en voorzitter van Hewlett-Packard en was ook van 1969 tot 1971 United States Deputy Secretary of Defense in de regering-Nixon. Hij ontving in 1988 de Presidential Medal of Freedom.

Packard studeerde in 1939 af aan de Stanford-universiteit met een master in de elektrotechniek en stichtte dat jaar samen met William Reddington Hewlett, zijn studiegenoot tijdens zijn bachelorjaren, het bedrijf Hewlett-Packard. Doorheen de jaren werd duidelijk dat Packard schitterde als bedrijfsleider en Hewlett zorgde voor de innovatie in het bedrijf. Packard werd in 1947 de eerste president van het bedrijf tot 1964, toen hij de titels van CEO en voorzitter van de raad van bestuur combineerde tot 1968. Hij verliet HP in 1969 om voor Nixon een rol op te nemen als viceminister van defensie tot 1971. Hij keerde nadien naar het bedrijf terug en werd herkozen als voorzitter van het bestuur waar hij tot zijn pensioen in 1993 bleef. Bij zijn overlijden op 83-jarige leeftijd had hij voor 1 miljard dollar aandelen van het bedrijf.