Daniele Nardello
| Daniele Nardello | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Nardello in 2002 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 2 augustus 1972 | |||
| Geboorteplaats | Varese, Italië | |||
| Lengte | 181 cm | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline(s) | Wegwielrennen | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| Beste prestaties | ||||
| Gent-Wevelgem | 8e (2001) | |||
| Ronde van Vlaanderen | 5e (2001, 2002) | |||
| Parijs-Roubaix | 8e (2003) | |||
| Amstel Gold Race | 9e (1999) | |||
| Ronde van Lombardije | 2e (1995) | |||
| Ronde van Frankrijk | 7e (1999) 1 etappezege | |||
| Ronde van Spanje | 15e (1996) 2 etappezeges | |||
| WK op de weg | 10e (1999) | |||
| Officiële website | ||||
| ||||
Daniele Nardello (Varese, 2 augustus 1972) is een Italiaans voormalig wielrenner.
Loopbaan
Nardello werd beroepswielrenner in 1994 bij Mapei. Hij viel op tijdens zijn tweede profjaar, toen hij de Parijs-Bourges won, tweede werd in de Ronde van Lombardije en vierde in Milaan-Turijn. Die laatste wedstrijd schreef hij in 1996 op zijn naam, toen hij ook een etappe in de Ronde van Spanje en de Omloop van de Sarthe won.
Nardello bleek echter niet alleen een renner voor dagsuccessen te zijn: in 1997 won hij de Ronde van Oostenrijk en in 1998 en 1999 werd hij achtste en zevende in de Ronde van Frankrijk. Ook in 2000 eindigde hij in de top tien van de Tour en schreef hij onder meer het Circuit Franco-Belge, de Trofeo Laigueglia en de Ronde van de Haut-Var bij op zijn palmares. Die laatste wedstrijd won hij ook in 2001, toen hij tevens Italiaans kampioen werd. Nardello legde zich vanaf toen wel meer toe op dagsuccessen.
Vanaf 2003 rijdt Nardello voor T-Mobile Team, waar hij een van de kopmannen in de klassiekers is en tevens een gewaardeerd knecht in de Ronde van Frankrijk. In zijn eerste jaar voor zijn nieuwe werkgever won hij het Kampioenschap van Zürich en de Ronde van Rijnland-Palts, maar sindsdien is zijn erelijst leeg.
Na zijn actieve carrière werd hij in 2011 ploegleider bij Geox-TMC. Een jaar later maakte hij de overstap naar de nieuwe nieuwe Australische wielerploeg GreenEdge.[1]
Belangrijkste overwinningen
- 1995
- Parijs-Bourges
- GP Zele
- 1996
- 1e etappe Omloop van de Sarthe
- Milaan-Turijn
- 12e etappe Ronde van Spanje
- 1997
- 1e en 7e etappe Ronde van Oostenrijk
- Eindklassement Ronde van Oostenrijk
- 1998
- 13e etappe Ronde van Frankrijk
- 1999
- Parijs-Bourges
- 11e etappe Ronde van Spanje
- 2000
- Trofeo Laigueglia
- Ronde van de Haut-Var
- 5e etappe Ronde van Oostenrijk
- Eindklassement Circuit Franco-Belge
- Duo Normand (met László Bodrogi)
- 2001
- Ronde van de Haut-Var
- 7e etappe Ronde van Oostenrijk
Italiaans kampioen op de weg, Elite- 2002
- Coppa Bernocchi
- 2003
- Kampioenschap van Zürich
- 5e etappe Ronde van Hessen
- 2e etappe Ronde van Rijnland-Palts
- Eindklassement Ronde van Rijnland-Palts
Resultaten in voornaamste wedstrijden
|
|
Ploegen
- 1994 –
Mapei-CLAS - 1995 –
Mapei-GB - 1996 –
Mapei-GB - 1997 –
Mapei-GB - 1998 –
Mapei-Bricobi - 1999 –
Mapei-Quickstep - 2000 –
Mapei-Quickstep - 2001 –
Mapei-Quickstep - 2002 –
Mapei-Quickstep - 2003 –
Team Telekom - 2004 –
T-Mobile Team - 2005 –
T-Mobile Team - 2006 –
T-Mobile Team - 2007 –
LPR-Nava-Androni - 2008 –
Serramenti PVC Diquigiovanni-Androni Giocattoli - 2009 –
Fuji-Servetto
| Voorganger: Michele Bartoli 2000 |
Daniele Nardello 2001 |
Opvolger: Salvatore Commesso 2002 |
- (en) Profiel van Daniele Nardello op ProCyclingStats
- (en) Profiel van Daniele Nardello op Firstcycling.com
- (en) Profiel van Daniele Nardello op de website van de UCI
- (en) Profiel van Daniele Nardello op olympedia.org
- Profiel van Daniele Nardello op de Wielersite
- ↑ GreenEdge stelt zijn zes ploegleiders voor. WielerFlits (16 december 2011). Gearchiveerd op 21 juli 2021. Geraadpleegd op 21 juli 2021.
