Daniel W. Adams

Daniel Weisiger Adams
Adams tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog
Adams tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog
Geboren 1 mei 1821
Frankfort, Kentucky
Overleden 13 juni 1872
New Orleans, Louisiana
Rustplaats Greenwood Cemetery
Jackson, Mississippi
Land/zijde Geconfedereerde Staten van Amerika
Onderdeel Confederate States Army
Dienstjaren 1861-1865 (CSA)
Rang brigadegeneraal (CSA)
Bevel 1st Louisiana Regulars Infantry Regiment
Slagen/oorlogen Amerikaanse Burgeroorlog

Daniel Weisiger Adams (Frankfort, 1 mei 1821New Orleans, 13 juni 1872) was een Amerikaans advocaat en militair. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende hij als brigadegeneraal in het Confederate States Army.

Vroege jaren

Daniel W. Adams werd geboren op 1 mei 1821 in Frankfort, Kentucky.[1][2][3][4] Hij was de zoon van George Adams en Anna Weisiger (Adams) en de jongere broer van William W. Adams. Zijn broer diende later ook als generaal in het Confederate States Army.[1][2][4] Het gezin verhuisde in 1825 naar Mississppi.[5] Na een rechtenopleiding ging Adams aan de slag als advocaat in Mississippi.[2][3][4]

Daniel Adams voor de burgeroorlog

Naast zijn advocatenkantoor diende hij als tweede luitenant in de militie van Mississippi. Tussen 1852 en 1856 zetelde hij in de senaat van Mississippi.[1][6]

Amerikaanse Burgeroorlog

Buste van Adams in het Vicksburg National Military Park

Na de verkiezingsoverwinning van Abraham Lincoln eind 1860, koos Louisiana op 26 januari 1861 voor secessie. Gouverneur Thomas O. Moore stelde Adams aan in de militaire raad die de staat moest voorbereiden op oorlog.[2][3] Op 13 maart 1861 werd Adams benoemd tot luitenant-kolonel van de 1st Louisiana Regulars. Enkele maanden later, op 30 oktober 1861, werd hij bevorderd tot kolonel nadat zijn regiment naar Pensacola, Florida was gestuurd.[1][2][3][4]

Ter voorbereiding van de aanval van generaal Albert Sidney Johnston op de Noordelijken bij Pittsburg Landing werd het regiment van Adams toegevoegd aan de brigade van brigadegeneraal Adley H. Gladden. Tijdens de Zuidelijke verrassingsaanval op het Noordelijke kamp op de eerste dag van de Slag bij Shiloh sneuvelde Gladden. Adams nam zijn plaats aan de hoofd van de brigade in.[1][2][3][4] Kort daarna raakte Adams zelf gewond tijdens de aanvallen rond het Hornet's Nest. Hij werd geraakt door een kogel net boven zijn linkeroog.[1][2][4][7] Adams werd in een ambulance gelegd, maar de ambulancier dacht dat hij overleden was en gooide hem uit de kar. [8] Hij werd gered toen soldaten van het 10th Mississippi Infantry Regiment zagen dat hij nog leefde. Adams verbleef een maand in het hospitaal van Corinth, Mississippi om te herstellen van zijn verwondingen maar het zicht in zijn linkeroog was hij definitief verloren.[8]

Op 23 mei 1862 werd Adams bevorderd tot brigadegeneraal[1][2][3][4] en voerde zijn brigade aan tijdens de Slag bij Perryville[9] en de Slag bij Stones River.[1][2][4][7] Bij Stones River raakte hij opnieuw gewond aan zijn linkerarm.[1][2][4][7]

Na zijn herstel keerde Adams begin 1863 terug naar zijn brigade. Hij nam deel aan de Slag bij Chickamauga waarbij zijn soldaten op de tweede dag van de veldslag door de Noordelijke linies braken. Toen er Noordelijke versterkingen verschenen, moest Adams zijn aanval afbreken.[2] Opnieuw raakte Adams gewond en werd hij gevangen genomen.[1][2][4][7]

Begin 1864 werd Adams uitgewisseld met Noordelijke gevangenen. Bij zijn terugkeer kreeg hij tijdelijk het bevel over een cavaleriebrigade.[2] Kort daarop werd hij aangesteld als bevelhebber van het District of Central Alabama in 1864 en bevelhebber van Alabama ten noorden van het Gulf Department in 1865. Hoewel hij een bevordering tot generaal-majoor ambieerde, bleef hij voor de duurtijd van de oorlog zijn rang van brigadegeneraal behouden.[1] In april 1865 nam hij nog deel aan de Slag bij Selma en de Slag bij Columbus. Hij gaf zich op 9 mei 1865 over aan Noordelijke soldaten in Meridian, Mississippi. Nadat hij een eed van trouw had afgelegd aan de Verenigde Staten werd hij vrijgelaten.[1][3]

Latere jaren

Na de oorlog bracht Adams enige tijd door in het Verenigd Koninkrijk.[2] Hij keerde terug naar New Orleans waar hij samen met Harry T. Hays, die eveneens een brigadegeneraal was geweest, een advocatenkantoor opende. Hij bracht korte tijd door in New York waar hij werkzaam was in de immobiliënsector. Adams keerde daarna opnieuw terug naar New Orleans.

Daniel W. Adams overleed op 13 juni 1872 aan de gevolgen van een hartaanval.[1][2] Hij werd begraven op de Greenwood Cemetery in Jackson, Mississippi naast zijn broer William W. Adams.[1][4]

Zie ook

Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog (Confederatie)