Daniel Féret

Daniel Féret
Algemeen
Volledige naam	Daniel Féret
Geboortedatum	Momignies, 7 augustus 1944
Geboorteplaats	Momignies
Kieskring	Brussel-Hoofdstad
Regio	Brussel Franse Gemeenschap
Land	België
Functie	Politicus
Partij	1971 - 1974 PLP 1985 - 2007 FN
Portaal    Politiek

Daniel Féret (Momignies, 7 augustus 1944) is een voormalig Belgisch politicus.

Féret volgde lager onderwijs in een katholieke school in Momignies en doorliep middelbare studies aan het college Saint-Joseph in Chimay. In 1961 verliet hij het ouderlijk huis om geneeskunde te gaan studeren aan de Katholieke Faculteit voor Geneeskunde in het Noord-Franse Rijsel, waar hij zich engageerde in de monarchistische en extreemrechtse beweging Restauration nationale, geïnspireerd door de rechts-nationalistische beweging Action Française. In 1964 zette Féret zijn studies voort aan de Université Libre de Bruxelles, waar hij in 1967 zijn diploma als doctor in de geneeskunde behaalde. Aan de ULB was hij actief bij de rechts-nationalistische beweging Jeune Europe. Na een jaar lang een rotatiestage te hebben gevolgd in het Amerikaanse Pittsburgh, werkte hij van 1968 tot 1975 als chirurgisch assistent in het ziekenhuis van Aat. Vanaf 1975 verdiepte Féret zich als arts in de esthetische geneeskunde en mesotherapie.

Ondertussen sloot Féret zich in 1971 aan bij de liberale PLP, in de hoop de partij in rechts-nationalistische richting te sturen. Hij stond voor deze partij bij de verkiezingen van maart 1974 op de onverkiesbare vierde plaats van de Kamerlijst voor het arrondissement Doornik-Aat-Moeskroen. Kort daarna verliet hij ontgoocheld de PLP, omdat hij er zijn politieke ideeën niet kon verwezenlijken. In 1980 engageerde hij zich even bij de rechtse en ultraliberale partij UDRT, maar ook daar kon hij niet op het inhoudelijke programma wegen. Nadien was Féret voorzitter van de xenofobe anti-immigratiebeweging MIA, waaruit in 1984 de Alliance pour une nouvelle démocratie (AND) zou ontstaan. Deze AND liet Féret datzelfde jaar opgaan in de Union pour une Nouvelle Démocratie (UND), waarvan hij ondervoorzitter was. Na ideologische en interne conflicten met andere leidinggevenden vertrok hij het jaar nadien bij het UND. In mei 1985 richtte hij het Front National op, naar het voorbeeld van de Franse extreemrechtse partij Front National van Jean-Marie Le Pen.^[1] Féret riep zichzelf uit tot voorzitter voor het leven. In de volgende jaren zou de partij verschillende bewegingen en splintergroepen van vaak neonazistische signatuur aantrekken. De partij boekte haar eerste successen bij de Brusselse gewestverkiezingen van juni 1989 en de federale verkiezingen van november 1991 en zou tot in 2010 in verschillende parlementen vertegenwoordigd zijn. De partij was echter ook zeer instabiel en werd gekenmerkt door vele interne strubbelingen, met vele afscheuringen tot gevolg, waaruit een versplinterd landschap van diverse extreemrechtse splinterpartijen ontstond.

In 1987 werd Féret veroordeeld tot één jaar celstraf met uitstel en verloor hij voor vijf jaar zijn burgerlijke en politieke rechten omdat hij een patiënt die schuldig was aan inbraak een vals medisch certificaat had gegeven om de persoon een alibi te geven. Om deze reden werd hij in 1989 door de Nationale Raad van de Orde van Geneesheren drie maanden geschorst als dokter. In 1993 werd hij nogmaals voor drie maanden geschorst vanwege het schenden van het vertrouwen van een aantal patiënten en het verzaken aan zijn plicht om hen zorgvuldige, gewetensvolle en wetenschappelijk verantwoorde zorg te bieden. Hij werd er namelijk van beschuldigd patiënten lichtzinnig een cocktail van medicijnen te hebben voorgeschreven om af te vallen, maar gevaarlijke bijwerkingen konden hebben.^[2]

Nadat hij in zijn burgerlijke en politieke rechten was hersteld, begon Féret een parlementaire loopbaan voor het Belgische Front National. Van juni 1994 tot juni 1999 zetelde hij in het Europees Parlement, waar hij van 1994 tot 1997 zetelde in de commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming en van 1997 tot 1999 deel uitmaakte van de commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media. Daarna was Féret van juni 1999 tot juli 2004 lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers en zetelde hij van juli 2004 tot oktober 2006 in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. Voorts was hij van 1994 tot 1995 ook gemeenteraadslid van Brussel, maar moest hij deze functie opgeven vanwege het opgeven van een foute domicilie. Hetzelfde gebeurde toen hij in 2000 tot gemeenteraadslid van Charleroi verkozen werd.

In 2002 werd Féret vervolgd wegens het verspreiden van teksten die zouden aanzetten tot onder meer racisme en haat. Het ging hierbij om het verspreiden van flyers waarin Féret het partijprogramma van het Front National wilde uitdragen. Het parlement stemde in juli 2002 voor het opheffen van zijn parlementaire onschendbaarheid waarna hij in april 2006 werd veroordeeld tot een taakstraf van 250 uur en het verlies van zowel zijn actief als passief kiesrecht voor tien jaar. Féret ging in hoger beroep maar dat werd verworpen, ook cassatie werd afgewezen, waardoor zijn straf in oktober 2006 definitief werd. Na het doorlopen van de nationale rechtsgang diende hij een klacht in bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens waarbij hij aanvoerde dat het Belgische vonnis een inbreuk is op artikel 10 van het EVRM. De klacht van Féret werd op 16 juli 2009 met een meerderheid van 4 tegen 3 door het Hof afgewezen. In juni 2008 werd hij met zijn partner Audrey Rorive ook veroordeeld wegens schriftvervalsing in verband met de handtekeningen op de FN-lijst bij de Europese verkiezingen van juni 2004, waarbij een aantal handtekeningen vals bleken te zijn of afkomstig van overleden mensen. Hierbij werd Féret veroordeeld tot een effectieve celstraf van een jaar en een boete van 100 euro.

In september 2007 besliste het partijbureau van het FN om Féret te ontslaan als voorzitter voor het leven en hem uit de partij te zetten, omdat hij achttien jaar het partijgeld van het FN gebruikt had voor persoonlijke doeleinden, onder andere om een villa en fotomateriaal te kopen. Als gevolg hiervan ontstond een scheuring binnen het Front National tussen een groep leden onder leiding van Patrick Cocriamont, die het oneens waren met de uitsluiting van Féret, en het kamp dat de nieuwe voorzitter Michel Delacroix steunde. In het kader van deze zaak werd hij in november 2014 door de correctionele rechtbank van Brussel veroordeeld tot een boete van 38.500 euro en een verbeurdverklaring van 75.000 euro voor vervalsing, valsheid in geschrifte, misbruik van vennootschapsgoederen en misbruik van vertrouwen.^[3]

In 2011 vestigde Féret zich in Frankrijk, waar hij zich als arts in de gemeente Agde in het departement Hérault vestigde.^[4] In juni 2023 werd hij door een Franse rechtbank veroordeeld tot een jaar cel met uitstel en een beroepsverbod wegens aanranding van een patiënt, na een klacht die in 2014 werd ingediend. In de jaren nadien hadden nog twee andere personen gelijkaardige klachten ingediend. Féret ging echter in beroep, waardoor hij zijn activiteiten als arts kon blijven uitoefenen. Desalniettemin besliste de Franse Nationale Orde der Artsen in juni 2024 Féret te schorsen als arts en hem uit de orde te schrappen.^[5]