Cyclocross Flamanville

Wereldbeker Flamanville
Bijnaam	Cyclocross en Cotentin
Plaats	Flamanville (Manche), Frankrijk
Datum	november
Behoort tot	Wereldbeker
Geschiedenis
Eerste editie	2007 (regionaal) 2013 (profs) 2022 (wereldbeker)
Aantal edities	10 (2025)
Laatste winnaar	♂ Thibau Nys ♀ Aniek van Alphen
Meeste zeges	♂ Clément Venturini (3x) ♀ (elk één zege)
Veldrijden
Portaal    Wielersport

De Cyclocross Flamanville is een veldritwedstrijd in het Franse Flamanville, aan de westkust van Normandië.

De veldrit werd voor het eerst georganiseerd in 2007 als een regionale wedstrijd in de Coupe de Normandie. In 2013 werd het een nationale cross voor profs in de Coupe de France. In januari 2020 werd er het Frans kampioenschap verreden. Na een jaar afwezigheid werd er in januari 2022 voor het eerst een wereldbeker georganiseerd door Flanders Classics. In het seizoen 2022-2023 ontbrak de veldrit op de kalender, om in december 2023 drie keer verreden te worden: één keer als wereldbeker en het weekend erna twee manches in de Coupe de France 2023. De wedstrijd werd ook in het seizoen 2024-2025 niet verreden en keerde in november 2025 terug als wereldbeker.

Bij de mannen is Clément Venturini recordhouder met drie zeges: twee in de Coupe de France en één keer het nationale kampioenschap. De eerste twee wereldbekers werden gewonnen door de Belg Eli Iserbyt. Bij de vrouwen wist nog niemand meer dan één keer te winnen. Marion Norbert-Riberolle won in 2020 het Frans kampioenschap, een jaar voordat ze de Belgische nationaliteit aannam. De Nederlanders Fem van Empel, Lucinda Brand en Aniek van Alphen wonnen de drie edities in de wereldbeker.