Compagnie mutuelle de tramways

De Compagnie mutuelle de tramways werd op 28 september 1895 opgericht door de Belgische ingenieur Charles Charlier en de Russische ingenieur Ivan Likhatschev. De CMT had als doel de oprichting en uitbating van publieke transportbedrijven in België en het buitenland. Daarnaast werd ook gezocht naar industriële toepassingen (privé of publiek) van (elektrische) aandrijfkracht (traction). Aanvankelijk was de CMT enkel een trambedrijf (waarvoor het zelf de elektriciteit moest produceren), maar gaandeweg ontwikkelde het zich meer en meer als elektriciteitsbedrijf. In 1905 nam zo bijvoorbeeld een participatie in de elektriciteitsproducent Société d'électricité de l'Escaut, het latere Ebes.

Tezamen met de Société générale des chemins de fer économiques en de Société générale belge d'entreprises électriques sloot de CMT zich aan bij de holding van Gaz Belge (opgericht in 1862).

De CMT was actief in verschillende steden: Antwerpen, Oostende, Calais, Duinkerke, Nantes, Napels, Galați, Belgrado, Smyrna, Kazan, Kiev, Koersk, Orjol, Saratov, Białystok, Tunis en Rosario.

In 1919 moet de CMT gered worden van het faillissement na de Russische Revolutie. De CMT had verschillende belangen in Russische steden, die na de installatie van het sovjetbestuur tot staatsbezit werden verklaard. De CMT werd aldus in 1919 geherkapitaliseerd en veranderde van naam: Société d'électricité et de traction, afgekort Électricité et traction.

Zie Tractionel voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Later in het interbellum fuseerde het bedrijf met de Compagnie auxilliare d'électricité et de transport. Dit laatste bedrijf was een dochtermaatschappij van Électricité et traction en de groep-Empain. De nieuwe naam werd Traction et électricité. Aanvankelijk werd deze afgekort tot T.E., maar later werd de korte naam Tractionel in gebruik genomen.