Chromatide

Een chromatide is de helft van een gedupliceerd chromosoom verbonden aan de ander met het centromeer. Voor de duplicatie bestaat het chromosoom uit een DNA-molecuul waarna de kerndeling (mitose of meiose) de verbonden chromatiden oplevert. De kerndeling is ten einde is als beide chromatiden van elkaar gescheiden zijn, waarna twee chromosomen resteren.

Chromatiden bestaan uit DNA dat rondom eiwitten gedraaid is. In de periode tussen twee celdelingen is een chromosoom een lange streng en als een korrelige structuur (chromatine) zichtbaar in de celkern. Tijdens de celdeling verdubbelt het chromosoom zich door replicatie. Tijdens dit proces verkorten de chromosomen zich door spiralisatie (als een ballpointveer) en zijn als korte staafjes zichtbaar en van elkaar te onderscheiden in een microscopisch beeld.

Zusterchromatiden zijn de exacte kopieën van een enkel chromosoom.